ديويد بکهام پس از آنکه نتوانست ضربه پنالتی را به ثمر برساند از وضعيت نقطه پنالتی شکايت می کند

تقريبا تمام روزنامه ها داور مسابقه را به باد انتقاد گرفته اند که چرا يک گل انگلستان را که در دقيقه نود توسط سول کمپل بازيکن دفاعی آن تيم وارد دروازه پرتغال شد، قبول نکرده است.

حملات روزنامه ها به اورس ماير داور سوئيسی در بعضی موارد از انتقاد از نحوه داوری و اشتباه احتمالی او فراتر رفته و به مسايل شخصی و ملی رسيده است.

روزنامه گاردين از قول يک علاقه مند فوتبال از شهر ليدز می نويسد "آقای ماير کار اصلی اش بقالی است و در سوئيس تمام بقال ها متقلب هستند به خصوص در مقابل مشتريان انگليسی."

خواننده ديگری به گاردين گفته است که "سوئيسی ها در زمان جنگ دوم جهانی هم طلاهای هيتلر را پنهان کرده بودند و اصلا قابل اعتماد نيستند.

روزنامه های سان و ديلی استار در صفحه های اول خود با عنوان های درشت نوشته اند که "داور سبک مغز از کشور بانکدارها و ساعت های کوکی قهرمانان انگليسی را چاپيد و پيروزی را از چنگ آنان به درآورد."

بيشتر هواداران تيم ملی انگلستان شکست اين تيم را متوجه نحوه قضاوت اورس ماير داور سوئيسی بازی می دانند

چند خواننده سان هم به اين روزنامه گفته اند "اورس ماير را بايد دار زد يا تيرباران کرد."

بعضی روزنامه ها نا مناسب بودن وضعيت چمن ورزشگاه به خصوص در نقطه پنالتی را دليل اصلی به ثمر نرسيدن پنالتی های ديويد بکهام و داريوس واسل بازيکنان انگليسی دانسته اند.

گاردين می نويسد که سون يوران اريکسون سرمربی تيم انگلستان بلافاصله پس از پايان مسابقه ناهموار بودن چمن در نقطه پنالتی را يکی از علت های اصلی شکست خوانده و گفته که قبل از مسابقه از اين بابت شخصا به مقامات اتحاديه فوتبال اروپا شکايت کرده بوده است.

اما نه آقای اريکسون و نه فوتبال نويس های روزنامه هايی که با نظر او موافق هستند نگفته اند که چرا اين وضعيت چمن در سرنوشت تيم پرتغال اثر نداشته است چون آن ها هم از همان نقطه ضربات پنالتی خود را می زدند.

اما از آن جايی که پس از جام های جهانی ۱۹۹۰ و 1998 و جام ملت های اروپا در سال ۱۹۹۶ اين چهارمين باری بود که انگلستان با ضربات پنالتی از يک جام بين المللی حذف می شد، روزنامه ها با چاب عکس های ديويد بکهام غمگين و سرخورده در صفحات اول خود به دنبال پيدا کردن علت ناکامی های پی در پی انگلستان در زدن پنالتی رفته اند.

پس از جام های جهانی ۱۹۹۰ و 1998 و جام ملت های اروپا در سال ۱۹۹۶ اين چهارمين باری بود که انگلستان با ضربات پنالتی از يک جام بين المللی حذف می شد

اريکسون گفته است که تيم او در پنالتی ها بدشانس بوده ولی نمی تواند هميشه اين بدشانسی را بهانه کند و بايد يک روز سربلند شود.

اما روزنامه های ديلی تلگراف و ديلی اکسپرس به دنبال پديده های ماوراء الطبيعه رفته و نوشته اند که شکست های پشت سر هم انگلستان در ضربات پنالتی تقدير اين تيم است و اضافه کرده اند که تيم فوتبال انگلستان طلسم شده است.

با اين همه چند روزنامه بريتانيايی هم با اکراه پذيرفته اند که در بازی ديشب پرتغال، تيم بهتری از انگلستان بود و از دقيقه سوم که گل اول انگلستان به ثمر رسيد تا دقيقه ۸۳ که گل مساوی پرتغال وارد دروازه شد يک نفس حمله کرد و فشار خود را بر حريف هر لحظه بيشتر کرد.

و بالاخره روزنامه اينديپندنت اعتراف کرده است که شکست تيم انگلستان به سبب واماندگی آن تيم در زمينه های تکنيکی و تاکتيکی و در عين حال از دست دادن روحيه بوده است.

جيمز لاوتون ورزشی نويس سرشناس انگليسی در اينديپندنت نوشته است که بازيکنان انگلستان با شجاعت بازی کردند اما بار ديگر نشان دادند که هنوز کاملا بلد نيستند که چگونه بايد پيروز شد.