نمایه هلند در یورو ۲۰۲۰؛ بازگشت یک اسطوره

هلند

منبع تصویر، Getty Images

پس از عدم موفقیت در راهیابی به مسابقات یورو و جام جهانی گذشته، طرفداران هلند دلتنگ تیم محبوب خود هستند و امسال، بازیکنان هلند به فکر جبران همه این ناکامی‌ها هستند. آن‌ها از تیم هلند در سال ۱۹۸۸ الهام می‌گیرند.

آن سال هلند، پس از ناکامی در راهیابی به سه تورنمنت مهم، با درخشش بازیکنانی چون رود گولیت، مارکو فان‌باستن، فرانک رایکارد و رونالد کومان توانست در مسابقات یورو قهرمان شود. بسیاری آن هشت سال را با ناکامی هفت سال گذشته پس از رقابت‌های جام جهانی ۲۰۱۴ مقایسه می‌کنند.

کمی طول کشید تا نسل جدیدی از بازیکنان جایگزین ستارگان بازنشسته‌ای چون رابین فان‌پرسی، آرین روبن و وسلی اشنایدر شوند، اما با آمدن رونالد کومان در سال ۲۰۱۸، نتایج به‌سرعت بهتر شدند. کومان با نظم و البته شاد کردن فضای تیم، ساز تیم هلند را کوک کرد و آن‌ها توانستند در سالهای ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹ نتایج خوبی در مسابقات لیگ ملت‌های اروپا مقابل آلمان و فرانسه کسب کنند

برخلاف معمول، تاکنون هیچ نارضایتی و مشکلی از داخل تیم گزارش نشده است و جابجایی تیم ملی به دفتر مرکزی فدراسیون فوتبال هلند در زایست که کلیه امکانات از قبیل زمین و هتل در یک جا قرار دارند، باعث شده روحیه جمعی آنها بهتر نیز بشود.

مسابقات انتخابی یورو ۲۰۲۰ به شکل خوبی برای هلند پیش رفت، اما با جدایی کومان در تابستان گذشته و انتقالش به بارسلونا، فرانک دی‌بوئر که نتایج درخشانی با آژاکس از ۲۰۱۰ تا ۲۰۱۶ کسب کرده بود، مسئولیت هدایت تیم جوان و مستعد هلند را بر عهده گرفت.

دی‌بوئر رویکرد هجومی تیم کومان را ادامه داد و قدرت دفاعی کناره‌ها را نیز افزایش داد. شاید دیگر شاهد توتال فوتبال هلند نباشیم، اما این تیم کاملا قابلیت غافلگیر کردن هر حریفی را دارد.

سرمربی: فرانک دی‌بوئر

فرانک دی‌بوئر

منبع تصویر، Getty Images

برخلاف دوران پر چالش او در سری‌آ فوتبال ایتالیا و لیگ برتر انگلیس، دی‌بوئر توانست در آتالانتا یونایتد آمریکا تا حدی شهرت دروان بازی خود را احیا کند. چهار عنوان پیاپی قهرمانی با آژاکس در لیگ هلند گویای شایستگی او در هدایت ستاره‌های هلندی است.

نقاط قوت

بسیاری از بازیکنان جوان به خوبی در سال‌های اخیر پیشرفت کرده‌اند. ماتیاس دلیخت، فرنکی دی‌یونگ و استیون برگوین از لیگ هلند راهی لیگ‌های معتبر اروپایی شده‌اند. بازیکنان با تجربه‌ای چون واینالدوم، دپای و دنی بلیند نیز جایگاه خود را در بالاترین سطح فوتبال تثبیت کرده‌اند. هسته این تیم هلند، ترکیب مناسبی از جوانان و باتجربه‌هاست.

نقاط ضعف

مشکل اصلی نبود جایگزین برای هر یک از بازیکنان نام برده شده در بالاست. تیم هلند به شدت متکی به آمادگی این بازیکنان است و باید امیدوار باشد هیچکدام از بازیکنان کلیدی‌اش مصدوم نشوند.

بازیکن کلیدی: ممفیس دپای

ممفیس دپای

منبع تصویر، BSR Agency

بیشتر بار حملات هلند بر عهده این مهاجم قدرتمند تیم لیون خواهد بود. او دونده‌ای خستگی ناپذیر با ضربات ترسناک پای راست است. دپای در دور مقدماتی شش گل زد.

لقب تیم: پرتقال کوکی

نارنجی نماد خانواده سلطنتی هلند است. از این رو رنگ پیراهن و نام مستعار آنها نارنجی است. نایب قهرمان جام‌های جهانی ۱۹۷۴ و ۱۹۷۸ در دوره یوهان کرویف به دلیل درخشش سبک مکانیکی فوتبالش که به توتال فوتبال مشهور بود، پرتقال کوکی نام گرفت. لقبی فراموش شده که امروز به ندرت شنیده می‌شود.

آیا می‌دانید؟

  • غیبت هلندی‌ها در مسابقات یورو ۲۰۱۶ و جام جهانی ۲۰۱۸، طولانی‌ترین غیبت آنها در تورنمنت‌های مهم از اواسط دهه ۱۹۸۰ است، زمانی که آنها با قهرمانی در یورو ۱۹۸۸، بازگشت خود را اعلام کردند.
  • فوتبال محبوب‌ترین ورزش هلند است، تا حدی که هنگام بازی تیم ملی، به طنز می‌توان گفت بیش از ۱۷ میلیون سرمربی وجود دارند که همگی فکر می‌کنند خودشان بهتر می‌توانند تیم را هدایت کنند.

نتایج بازی‌های رودررو

برابر اوکراین: ۱ برد، ۱ تساوی، بدون باخت، ۴ گل زده و ۱ گل خورده.

برابر اتریش: ۹ برد، ۴ تساوی، ۶ باخت، ۳۶ گل زده و ۲۴ گل خورده.

برابر مقدونیه شمالی: ۲ برد، ۲ تساوی، بدون باخت، ۸ گل زده و ۳ گل خورده.