مدافعی خشن و ناجوانمرد یا شیرین‌ترین فرد جهان؛ په‌په واقعی کدامست؟

از بین تمام مواردی که در مورد دوران حرفه‌ای طولانی موفق اما جنجالی په‌په گفته شده، کمتر کسی انتظار شنیدن این جمله را دارد: "او شیرین‌ترین فرد در جهان است".

پس از یک دهه حضور در رئال مادرید، مدافع پرتغالی ۳۸ ساله به عنوان یکی از مدافعان نخبه اروپا شهرت یافت.

اما آنهایی که او را از نزدیک می‌شناسند، تصویری متفاوت از آنچه همگان از شخصیت او دارند، ترسیم می‌کنند.

په‌په این روزها از حضور در پورتو لذت می‌برد. پورتو با کمک او به مرحله یک چهارم نهایی لیگ قهرمانان رسید، هرچند که در این مرحله به چلسی باخت و حذف شد.

ساندویچ یا کارت تلفن؛ شروعی سخت در پرتغال

بازگشت په‌په به پرتغال، کشوری که برایش تا کنون ۱۱۳ بازی ملی کرده، پایان مناسبی برای دوران بازی او است. جایی که به این مدافع اصالتاً برزیلی شانس فوتبال حرفه‌ای را داد و از او در داخل و خارج از زمین فوتبال استقبال کرد.

او در پرتغال به‌عنوان یک قهرمان و یکی از بزرگترین مدافعان کشور شناخته می‌شود، بازیکنی که به تیم ملی کمک کرد تا قهرمان جام ملت‌های اروپا ۲۰۱۶ شود.

او از روزی که ۱۷ ساله بود و پایش را به لیسبون گذاشت، راهی طولانی پیموده است.

په‌په که پیش از حضور در لیسبون دچار مصدومیتی شدید شده بود و بیم آن را می‌رفت که نتواند حتی دیگر حرکت کند، با تنها پنج یورو که از مادرش گرفته بود راهی لیسبون شد.

او شهر زادگاهش، ماسیو در برزیل را ترک کرد و با پذیرش پیشنهاد باشگاه ماریتیمو، به پرتغال رفت.

در فرودگاه لیسبون، وقتی منتظر کنترل گذرنامه بود، نمی‌دانست با اندک پولی که در جیب داشت، ساندویچ بخرد و گرسنگی‌اش را برطرف کند یا یک کارت تلفن بین‌المللی بخرد. او دومی را انتخاب کرد و به خانه زنگ زد تا به مادرش خبر دهد به سلامت فرود آمده است.

چون هنوز گرسنه بود، از مغازه‌ای چیزی برای خوردن درخواست کرد و مغازه دار به او یک باگت داد. او هرگز آن روز و خاطره‌اش را فراموش نکرده است.

در آن زمان، تنها خواسته‌ی په‌په این بود جایی بازی کند تا والدینش بتوانند بازی او را از تلویزیون ببینند. اما آنچه بعدها بدست آورد از بلندپروازانه‌ترین آرزوهایش نیز فراتر رفت.

انتقال او به پرتغال خیلی تصادفی اتفاق افتاد. هنگامی که نلو وینگادا، سرمربی ماریتیمو و کارلوس پریرا، رئیس باشگاه، در سال ۲۰۰۱ به ماسیو سفر کردند تا ازیکوئیس، مدافع میانی کورینتیانس را به خدمت گیرند، پس از مشاهده تنها ۲۰ دقیقه از بازی په‌په در یک بازی تمرینی او را نیز در این معامله قرار دادند.

در حقیقت، دلیل اصلی آن بود که اگر یکی از نزدیکان ازیکوئیس در کنارش باشد، به او کمک خواهد کرد راحت‌تر با کشور جدید سازگار شود.

اما په‌په با وجود مصدومیت هرگز قصد بازگشت نداشت. وینگادا نیز با تصمیمی تعیین کننده این فرصت را به او داد تا مصدومیت‌اش بهبود یابد و بتواند بازی او را تا روزی که تبدیل به نماد پرتغال شد، تماشا کند.

وینگادا که په‌په او را پدر دوم خود می‌داند، می‌گوید: "او شیرین ترین فرد در جهان است، بسیار دوست داشتنی است، اما وقتی به زمین می‌رود، شخصیت بسیار منحصر به فردی دارد که گاهی اوقات با شخصیت، ماهیت و احساسات او در خارج از زمین تفاوت دارد".

"معتقدم شهرت او به خشونت تنها بر اساس تصاویر یک یا دو بازی رئال مادرید است. با توجه به علاقه‌ای که به پپه داریم، آن رفتارها صدمه‌ای به بزرگی او نخواهند زد. آن تصاویر شخصیت واقعی په‌په نبود. شناخت من از په‌په برگرفته از سایر مسابقاتی است که هرچند ممکن است او گاهی در آنها خشن بوده، اما همیشه در محدوده فوتبال بوده است."

''تکل محکم به معنای خشونت نیست ''

بازی‌های چشمگیر په‌په در ماریتیمو باعث شد او خیلی زودتر از ازیکوئیس مورد توجه سایر باشگاه‌های اروپایی از جمله لیون و فاینورد قرار بگیرد.

البته او در نهایت به پورتو پیوست که به تازگی با هدایت ژوزه مورینیو قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شده بود.

مانیش، هافبک سابق پرتغال که در آن زمان در پورتو بود، می‌گوید: "وقتی او در تابستان ۲۰۰۴ آمد، هنوز پسرکی جوان و لاغر بود. او به تیمی فوق العاده با فوتبالیست‌های با استعداد بسیاری آمده بود. بازیکنانی که به تیم ابهت بسیاری داده بودند، به خصوص در دفاع که او بازیکنانی مانند خورخه کوستا و پدرو امانوئل را در کنار خود می‌دید. همه اینها کمک کرد تا به خوبی در تیم جا بیفتد و از تیم روحیه بگیرد."

اولین حضور په‌په در پورتو کوتاه اما موفق بود. با کسب عناوین پشت سر هم در لیگ برتر، از جمله قهرمانی در لیگ و جام حذفی در سال ۲۰۰۶، طولی نکشید که رئال مادرید با او تماس گرفت.

در طول ده سال حضور در برنابئو بود که او به عنوان یک مدافع ترسناک اما همراه با رفتارهای بد شهرت یافت.

از جمله خطاهای مشهور او می‌توان به خطای شدید روی توماس مولر آلمانی در بازی‌های ملی در سال ۲۰۱۴، پا گذاشتن روی دست لیونل مسی در ال کلاسیکو سال ۲۰۱۲ و حمله به خاویر کاسکوئرو مشت زدن به خوان آلبین و هتاکی به آنها در بازی با ختافه در سال ۲۰۰۹ اشاره کرد. حادثه ختافه باعث شد او ده بازی محروم و با این تصمیم مواجه شود که آیا می‌خواهد به همین شیوه به بازی کردن ادامه دهد یا خیر، اتفاقی که او آن را بدترین روز زندگی‌اش توصیف می‌کند.

اما کسانی که او را بهتر می‌شناسند به شدت از او دفاع می‌کنند.

مانیش می‌گوید: "این شهرت ناعادلانه است. ما نباید دو نکته مهم را فراموش کنیم: وقتی برای تیمی بزرگ بازی می‌کنی، طبیعتاً توجه همه به سمت تو خواهد بود؛ و دوم اینکه یک پرتغالی در اسپانیا همیشه مورد انتقاد قرار خواهد گرفت. اما تکل محکم لزوماً به معنای خشونت نیست، همچنان که خود په‌په نیز شخصیتی خشن نیست."

در ماه مه ۲۰۱۳، پس از درگیری با خوزه مورینیو، په‌په به فکر ترک رئال مادرید افتاد، اما در نهایت کارلو آنچلوتی تازه وارد او را به ماندن متقاعد کرد تا چهار فصل دیگر در برنابئو بازی کند.

هنگامی که او سرانجام در تابستان ۲۰۱۷ رئال را ترک کرد، در ۳۳۴ مسابقه برای این تیم به میدان رفته بود. تا آن زمان تنها پنج خارجی دیگر بیشتر از او برای رئال بازی کرده بودند. او به نوعی کاپیتان بدون بازوبند تیم شده بود.

آخرین حضور باشکوه با پورتو؟

شروع سخت په‌په برای زندگی در پرتغال به شکل گیری شخصیت او در زمین کمک کرد و او را به رهبری که اکنون است تبدیل کرد.

روحیه سرسخت و مبارزه‌طلبی‌اش به وضوح بخشی از ذات پورتو شده و این مدافع باسابقه نیروی محرکه آن‌ها بوده تا بر مشکلات غلبه کنند.

پورتو از گروه خود در لیگ قهرمانان که منچسترسیتی نیز در آن بود، صعود کرد. آن‌ها تنها تیمی بودند که توانستند یک امتیاز از سیتی بگیرند.

اما این عملکرد فوق‌العاده په‌په مقابل یوونتوس در یک‌هشتم نهایی و دوست دیرینش، کریستیانو رونالدو بود که ستایش همگان را برانگیخت.

او کلاس بالایی از یک مدافع را ارائه داد و در بازی بسیار هیجان‌انگیز برگشت هجده بار دروازه تیمش را که (به دنبال اخراج مهدی طارمی) ده نفره هم شده بود، نجات داد تا پس از وقت اضافی پیروز شوند. او در دقیقه ۱۲۴ در محوطه جریمه خود یکی از به یادماندنی‌ترین لحظات این مسابقه را با دفع توپی آکروباتیک به نمایش گذاشت.

توانایی بارز په‌په، حفظ خونسردی در میان هرج و مرج داخل زمین است، به طوریکه برخی از دوستانش او را "آرام" توصیف می‌کنند.

وینگادا می‌گوید: "به نظرم عجیب است بازیکنی که در زندگی حرفه‌ای به هر موفقیتی که بوده رسیده، چرا باید تازه پس از شکست یوونتوس در خارج از کشورش به رسمیت شناخته ‌شود. او یک فوتبالیست و ورزشکار بسیار با استعداد است. او از هر نظر فوق العاده است."

رویای قهرمانی په‌په در لیگ قهرمانان با شکست مقابل چلسی برباد رفت، اما اگر این مدافع باهوش بتواند در ادامه دوران حرفه‌ایش پورتو را به این افتخار برساند، به اسطوره‌ای بی‌بدیل در این باشگاه تبدیل خواهد شد.