BBCPersian.com

این هفته در شهر مشهد دومین نمایشگاه عکس دیجیتال در نگارخانه میرک برگزار شد. آثار موجود در این نمایشگاه، با رنگها، طرحها و نگاههای خاص و متفاوت، بيننده را به تعجب وا می دارد که که آیا اینها عکس هستند یا تنها نقاشی هایی که توسط نرم افزارهای کامپیوتری خلق شده اند.

در این نمایشگاه 33 هنرمند با ارائه 56 اثر شرکت کرده اند. ابراهیم بهرامی مدیر هنری نمایشگاه عکس دیجیتال می گوید با وجود اینکه اغلب آثار ارائه شده از عکاسان حرفه ای و معتبر استان خراسان هستند اما آنها خواسته اند که این مرز بین عکاسان حرفه ای و آماتور برداشته شود و آثار هنرمندانه عکاسان جوان که بسیار با استعداد هم هستند در کنار بزرگان این هنر به نمایش گذاشته شود تا خودش تشویقی برای پیشرفت این نسل باشد.

آقای بهرامی در تعریف عکاسی دیجیتال می گوید در دنیای امروز به عکس دیجیتال تصاویر الکترونیکی در دنیای صفر و یک را می گویند که بخشی از این تصاویر از خود دوربینهای دیجیتال ثبت می شود و بخشی عکاسی آنالوگ هستند که تصاویر آن اسکن می شود و وارد کامپیوتر می شود. و تصویر نهایی از طریق دنیای کامپیوتر و اغلب با کار فتوشاپ روی آن به مخاطب ارائه می شود.

او می افزاید تکنولوژی دیجیتال باعث سرعت بخشیدن و کیفیت بخشیدن به کار می شود و عکاس می تواند از طریق پرداختن روی عکسهایش تصاویری را که در ذهنش وجود دارد و واقعی نیست را رنگ واقعی ببخشد و به معرض دید عموم بگذارد.

آثار دختران در نمایشگاه و نگاهشان به عکاسی

آثار دختران جوان در این نمایشگاه آثار در خور توجه و زیبایی بودند که به نمایشگاه رنگ و معنای خاصی بخشیده بود.

زهره مسگرانی ، بیست و دو ساله می گوید که از سه سال پیش به عکاسی روی آورده است. او در توضیح عکسش، که طرح کشیده شدن انگشتی روی یک شیشه بخار گرفته است و در پشت آن چشم دخترکی به تصویر کشیده شده، می گوید این نقشی که از کشیدن یک انگشت روی یک شیشه بخار گرفته می بینیم درست مثل تفکر جوان امروز است که بسیار سطحی است و کمتر از عمق برخوردار است و رنگ قرمزی که او در عکسش به کار برده و آن را کار متفاوتی ساخته به نظر زهره جوان پرشروشور امروز را به تصویر می کشد. او می گوید خودش هم سرشار از رنگ قرمز و هیجان آن است.

زهره البته خودش به خاطر رنگ قرمز و به تصویر کشیدن تنها بخشی از چشم یک دختر با محدودیتهایی در ارائه این اثرش به جشنواره ها روبرو شده است و می گوید به او گفته شده است، که به دلیل اینکه مشخص شده چشم عکاسی شده از یک دختر بوده و رنگ قرمز هم باعث جذب یا تحریک جوانان می شود درست نیست که این عکس درجشنواره راه پیدا کند. زهره می گوید هیچگاه نتوانسته این استدلال را در مورد عکسش قبول کند.

مریم وصالی، عکاس جوان دیگری، بیشتر پاییز را با ترکیب های سیاه و سفید به تصویر کشیده. مریم می گوید پاییز نوعی تنهایی آرامش بخش دارد که هر انسانی هم در زندگی نقاط و گوشه های تنهایی در وجودش دارد و او می خواسته این تنهایی و لذتش را به تصویر بکشد.

مریم هم از نوع نگاه جامعه به دختران عکاس گلایه دارد و می گوید وقتی برای عکاسی به نقاط مختلف شهرها می رود بارها پیش آمده که حتی افراد غیر مسئول دوربینش را از دستش چنگ زده اند و به او به خاطر زن بودنش اجازه عکاسی نداده اند. در حالیکه یک مرد دقیقا در موقعیت مشابه او توانسته است از آن مکان عکاسی کند.

مریم اضافه می کند بسیار ناراحت می شود وقتی در خیابان برای عکاسی دوربین دست می گیرد و تمام مردم کارشان را رها می کنند تا او را نگاه کنند و با تعجب تمام به عکاسی یک دختر زل می زنند.

کیارنگ علایی عکاس جوان ولی موفق، می گوید با کار بیش از حد کامپیوتری و فیلتر گذاری زیاد روی عکسهای دیجیتال موافق نیست و این شاید اصالت کار را تا حدی کاهش دهد. او اضافه می کند اما در جوامع بسته که هیجان کمتری برای جوانها وجود دارد جوانها می کوشند از طریق کار فتوشاپ روی عکسهای دیجیتال رویاهای خود را به تصویر بکشند. او می گوید جوان امروز دنبال هیجان می گردد و این هیجان در جامعه به او داده نمی شود در نتیجه دنیای عکاسی این امکان را برای خلق هیجانات به او می دهد.

ابراهیم بهرامی مدیر هنری دومین نمایشگاه عکس دیجیتال می گوید در سالهای اولیه دولت آقای خاتمی عکاسان خبری ایرانی توانستند با فضای بازی که به آنها داده شد رشد و پیشرفت روز افزونی داشته باشند و از طریق ارتباط با آژانسهای خبری و عکس معتبر جهانی به شهرت دست پیدا کنند و عکاسی ایران را معرفی کنند.

او می افزاید اما این رشد و پیشرفت هیچ گاه ساماندهی نشده و افتخارات عکاسی ایران فقط به یک سری افراد تعلق دارد که بیشتر هم در زمینه عکاسی خبری مطرح شده اند اما در زمینه عکاسی هنری و جشنواره ها و نمایشگاه های گروهی در ایران برای مطرح کردن کارجوانان مستعد ایرانی کار خاصی صورت نگرفته است. و انجمن سینمای جوان در شهر مشهد می خواهد فعالیتهایی برای مطرح کردن این اندیشه های نو داشته باشد و در جشنواره هایی مثل بنگلادش، لیتوانی، بلغارستان ، ترکمنستان و غیره با به نمایش گذاشتن آثار عکاسان به صورت گروهی تا حدی سعی شده به این هدف توجه بیشتر صورت گیرد.

خدمات