براساس اين طرح دی اکسيد کربن را می توان زير بستر اقيانوس ها ذخيره کرد

براساس اين پيشنهاد گاز دی اکسيد کربن چندين کيلومتر زير زمين پمپ و سپس زير بستر درياها تزريق می شود.

تيم مشترک محققان دانشگاه هاروارد، موسسه فنی ماساچوست (ام آی تی) و دانشگاه کلمبيا در نشريه اقدامات آکادمی ملی علوم آمريکا گزارش داد که در زير درياها فضای کافی برای ذخيره کردن ميزان نامحدودی دی اکسيد کربن متصاعد شده در جو وجود دارد.

طرح های قبلی برای انباشتن CO2 زير درياها به علت نگرانی نسبت به نشت احتمالی و ايمنی اين شيوه مورد انتقاد قرار گرفته بود.

اما حاميان طرح تازه می گويند اين طرح چنين خطراتی در بر ندارد و می توان آن را با فناوری های موجود اجرا کرد.

پيشنهادهای قبلی برای مقابله با افزايش تصاعد دی اکسيد کربن از طريق جمع آوری آن از اتمسفر و ذخيره آن زير زمين شامل:

• ذخيره کردن دی اکسيد کربن در ميادين نفت و گاز، يا معادن زغال سنگ
• تزريق دی اکسيد کربن در اعماق اقيانوس ها
• تبديل شيميايی CO2 به مواد جامد يا مايعاتی که از لحاظ ترموديناميک پايدار هستند

اما اين شيوه ها نگرانی هايی ايجاد کرده بود، که مهمترين آنها خطر نشت از مخازن زمينی و همچنين خطر حل شدن مقادير عظيمی CO2 در آب اقيانوس ها و آسيب ديدن اکوسيستم های دريايی بود.

'قفس' دی اکسيد کربن

براساس طرح تازه گاز دی اکسيد کربن به عمق 3 هزار متری دريا پمپ شده و سپس زير بستر اقيانوس تزريق می شود.

فشار زياد و دمای پايين در آن عمق، گاز کربن را به مايعی که فشرده تر از آب اطراف است تبديل می کند.

آزمايش ها حاکيست که ترکيب هايی مانند يخ تشکيل خواهد شد که در آن ملکول های آب مانند قفس عمل کرده و ملکول های دی اکسيد کربن را در داخل خود به دام می اندازند.

به گفته محققان به اين ترتيب اطمينان حاصل می شود که گاز در رسوبات به تله می افتد و جای آن به قدری محکم است که حتی شديدترين زلزله ها نمی تواند آن را آزاد کند.