قطعه اسفنج جداشده از مخزن سوخت باعث بازرسی فنی دوباره ديسکاوری شد

شاتل ديسکاوری سکوی پرتاب را درست در راس ساعت مقرر، 14:38 به وقت شرق آمريکا، ترک کرد و در ميان تشويق و کف زدن تماشاگرانی که در مرکز فضايی کندی در فلوريدا جمع شده بودند راهی فضا شد.

اين سومين تلاش برای پرتاب فضاپيما در هفته جاری بود. تلاش های روز شنبه و يکشنبه به علت هوای نامساعد بی نتيجه ماند.

کشف شکافی در عايق مخزن سوخت خارجی شاتل در روز دوشنبه نگرانی هايی در مورد تاخير دوباره ماموريت به وجود آورده بود.

اما مقام های سازمان فضايی آمريکا - ناسا - اعلام کردند که پس عليرغم وجود اين شکاف، مهندسان پرتاب سفينه را بدون خطر تشخيص داده اند.

جدا شدن قطعات اسفنج عايق يکی از مشکلات دايمی فضاپيماهای آمريکايی محسوب می شود و همين نقص فنی بود که باعث برخورد يک قطعه عايق به بال کلمبيا در جريان پرتاب شد و صدمه کوچکی به آن زد.

همان صدمه در هنگام بازگشت به جو زمين برای شاتل مشکل ساز شد و باعث نفوذ حرارت به بدنه و متلاشی شدن فضاپيما و کشته شدن هفت سرنشين آن در سال 2003 شد که اجرای برنامه پرتاب فضاپيما را برای مدتی دستخوش تعويق ساخت.

ديسکاوری و ايستگاه فضايی

در جريان بازرسی پس از لغو برنامه پرتاب روز يکشنبه بود که شکاف موجود به قطر نزديک به 13 سانتيمتر در عايق مخزن سوخت خارجی يافت شد و تحقيقاتی را در باره ايمنی پرواز در پی آورد.

	ماموريت اصلی ديسکاوری انتقال فضانورد و ملزومات به ايستگاه فضايی بين المللی است

در خلال سه سال گذشته، ناسا بيش از 3/1 ميليارد دلار را صرف انجام تحقيقات و طراحی مجدد مخزن سوخت خارجی فضاپيماهای خود کرده است تا مانع از بروز حوادثی مشابه فاجعه انفجار کلمبيا شود.

سرنشينان ديسکاوری حدود دو هفته را در ايستگاه فضايی بين المللی سپری خواهند کرد و پس از تعويض يکی از سرنشينان آن، به زمين باز خواهند گشت.

سرنشين جديد ايستگاه فضايی توماس رايتر، فضانورد آلمانی است که نخستين فضانورد وابسته به آژانس فضايی اروپايی است که برای يک ماموريت بلند مدت شش ماهه عازم ايستگاه می شود.

ايستگاه فضايی بين المللی طرح مشترک آمريکا، روسيه، ژاپن، کانادا و آژانس فضايی اروپايی است و در نوامبر سال 1998 به فضا پرتاب شد و در مقاطع مختلف، برخی کشورهای ديگر نيز با آن همکاری داشته اند.

اين ايستگاه، که يک سفينه بزرگ سرنشين دار است، در ارتفاع حدود 360 کيلومتری بالای کره زمين در مدار قرار گرفته و به طور مداوم زمين را دور می زند.

ايستگاه فضايی هميشه دست کم دو سرنشين دارد که برای دوره های طولانی مدت در مدار قرار می گيرند و در فواصل زمانی، فضانوردان ديگری همراه با مواد غذايی و ساير ملزومات، برای تحويل گرفتن ماموريت آنان با فضاپيما عازم ايستگاه می شوند.

قرار است ايستگاه فضايی در سال 2010 برچيده شود اما وقوع حادثه ديگری نظير انفجار کلمبيا می توانست باعث تسريع در خاتمه ماموريت آن شود.