يافتن فسيل دايناسور در چنين عمقی خارق العاده است (عکس از يورن هارالد هروم)

اين موجود 195-210 ميليون ساله در عمق 3/2 کيلومتری زير بستر دريای شمال توسط يک سکوی حفاری نفت پيدا شد.

يورن هارالد هروم، فسيل شناس نروژی از دانشگاه اسلو، اين فسيل را استخوان بند انگشت يک پلاتوسار شناسايی کرده است.

جزئيات اين اکتشاف قرار است در مجله نروژی "ژئولوژی" چاپ شود.

دکتر هروم، استاديار فسيل شناسی مهره داران در موزه تاريخ طبيعی اسلو، به سايت خبری بی بی سی گفت: "اين اولين بار است که استخوان يک دايناسور در چنين نقطه عميقی کشف می شود."

فسيل های خزندگان آبزی قبلا در جريان برخی حفاری های نفتی در دريای شمال کشف شده بود، اما يافتن يک موجود خشکزی در چنين عمقی نادر است.

استخوان بند انگشت در يک استوانه بلند سنگی که توسط سکوی نفتی از دل زمين استخراج شده است يافت شد.

موجود معما گونه

فسيل شناسان آن را ابتدا در سال 1997 پيدا کردند اما پس از آنکه تصور شد چيزی بيش از يک فسيل گياهی نيست کنار گذاشته شد.

آنها در سال 2003 اين فسيل را در اختيار آقای هروم گذاشتند و او نتيجه گيری کرد که ممکن است يک دايناسور باشد.

پس از مشورت با فسيل شناسان در دانشگاه بن در آلمان، يک معاينه ميکروسکوپی نشان داد که اين فسيل از لحاظ ساختاری عينا همانند استخوان های موجود از نوع پلاتوساوروس است.

اين معمول ترين دايناسوری است که در اروپا يافت می شود. در زمان حيات اين موجود، منطقه ميان نروژ و گرينلند بيابانی بود و رودهای پيچ در پيچ در آن جريان داشت.

دکتر هروم گفت: "می دانيم که در اين منطقه خوراکی پيدا می شد بنابراين موجوداتی وجود داشته اند که از آنها تغذيه کنند. اما نمی دانستيم چه موجوداتی."

وی خود را تنها محقق دايناسور در نروژ توصيف می کند. عصر يخ های پياپی صخره های حاوی فسيل های دايناسور را در اين کشور فرسايش داده است.