هلن بريگز خبرنگار علمی بی بی سی

بحث درباره چگونگی انقراض دايناسورها ادامه دارد

اين تحقيقات که نتايج آن در نشريه "اقدامات آکادمی ملی علوم" آمريکا منتشر شده است، مويد نظريه ديگری است که می گويد دايناسورها و ساير گونه های گياهی و حيوانی در پی يک سلسله حوادث طبيعی که به تغيير آب و هوای زمين منجر شد، منقرض شدند.

اکثريت دانشمندان بر اين باورند که برخورد يک شهاب عظيم به زمين در حدود 65 ميليون سال قبل، در منطقه ای که اکنون مکزيک است، به استيلای دايناسورها بر زمين پايان بخشيد.

اما برخی محققان اين نظريه را رد می کنند و می گويند فوران های عظيم آتشفشانی که با بالا رفتن درجه حرارت و برخورد چندين سيارک به زمين توام بود، به نابودی دايناسورها و اکثر موجودات زنده منجر شد.

اخيرا يک گروه بين المللی از دانشمندان برای حل اين اختلافات، به مکزيک سفر کردند و به حفاری و استخراج نمونه ای از صخره های سطوح زيرين گودال يوکاتان پرداختند.

نخستين آزمايش ها به روی اين نمونه توسط گروهی به سرپرستی دانشمندان آمريکايی، نشان داد که سيارکی که اين فرورفتگی را ايجاد کرده است، 300 هزار سال پيش از انقراض دايناسورها به زمين اصابت کرده است.

آنها بر اين نظرند که برخورد اين سيارک، نه يگانه عامل انقراض دايناسورها، بلکه آخرين حلقه از زنجيره ای از حوادث بود که باعث افزايش شديد درجه حرارت زمين و مرگ بسياری از گونه های گياهی و حيوانی شد.

اما حتی اين نظريه نيز مخالفانی دارد. گروه ديگری از پژوهشگران می گويند به زودی نتايج تحقيقات خود به روی همين نمونه از صخره های گودال يوکاتان را که با نتيجه گيری اخير در تضاد است منتشر خواهند کرد.

اين پرسش که چه عاملی باعث نابودی دايناسورها شد، طی ده سال گذشته همواره موضوع مجادلات داغ علمی بوده است، جدالی که بعيد است به زودی پايان يابد.