'سلام؟ کسی می تونه منو بياره بيرون؟'

اين موج که ابتدا از آفريقای جنوبی آغاز شده بود، اينک در بسياری از کشورها نظير ايرلند، استراليا و ايالات متحده نيز رواج يافته است.

مارتين ريموند، رئيس شرکت "آزمايشگاه آينده" که در مورد رواج جريانات تازه در عرصه بين المللی تحقيق می کند به بی بی سی گفته است: "زياد می شنويم که مردم با تلفن های همراه خود دفن می شوند، اما سخت می شود اين را باور کرد".

او توضيح می دهد که اولين نمونه ها از اين رسم ابتدا در کيپ تاون مشاهده شده، جايی که مردم با اعتقاد به پيش گويی جادوگران و از ترس آنکه "در حال خواب، زنده دفن شوند"، درخواست می کردند تلفن همراهشان را نيز درکنارشان قرار دهند.

"در حقيقت، آنها می خواستند اگر در قبر از خواب برخواستند بتوانند از تلفن استفاده کنند."

'تشييع جنازه پر سروصدا'

آقای ريموند می گويد در استراليا اين کار بيشتر جنبه خودنمايی دارد.

او شرح می دهد: "مردم می خواهند با توتم هايی دفن شوند که فکر می کنند نحوه زنگی شان را نشان می دهد".

	مصريان باستان با وسايل مورد نياز خود دفن می شدند تا در زندگی بعد از مرگ از آنها استفاده کنند

"ما با مردی روبرو شديم که درخواست کرده بود با تلفن همراه، دستگاه بلک بری و همينطور لپ تاپش دفن شود."

آقای ريموند می افزايد در بسياری موارد دفن با تلفن همراه، بخشی از آنچه وی "تشييع جنازه پر سروصدا" می نامد محسوب می شود. به عقيده او مردم با اين کار می خواهند شبيه افراد مشهور دفن شوند.

تلفن در کنار الماس ها، جواهرات، لباس های گران بها و ساعت های طلا در تابوت گذاشته می شود.

در برخی موارد اين کار با فاصله زمانی بسيار، مشابهت هايی با انجام اين رسم در دوران مصر باستان دارد.

در دوران مصر باستان باور بر اين بود که اشيائی که همراه مرده دفن می شود در زندگی بعد از مرگ در دسترس وی قرار خواهند گرفت.

با اين حال در دوران مدرن، مردم بيشتر مايلند با وسايلی دفن شوند که بيانگر نحوه زندگی پيش از مرگشان باشد.

آقای ريموند می گويد: "در کشورهايی نظير چاد و غنا مردم با وسايلی که ممکن است مورد استفاده قرار گيرد دفن می شوند".

باتری يدکی

"در ايرلند، مردم را با چيزهايی که دوست دارند در تابوت می گذارند. برای نمونه مردی را ديديم که با يک بسته سيگار و جعبه کبريتش دفن شده بود."

	خرس عروسکی، يکی از رايج ترين چيزهايی است که همراه جنازه ها دفن می شود

در برخی موارد آنها تلفن همراهشان را هنگام سوزاندن جسد با خود می برند.

مارتين ريموند می گويد: "در کارولينای جنوبی به موردی برخورديم که جنازه ها را در حالی که تلفن همراهشان را در جيب دارند می سوزاندند".

"باتری تلفن های همراه در صورت گرم شدن، منفجر می شود و اولين گزارش از سوزاندن جسد با تلفن همراه به همين مسئله مربوط می شد و اساسا همين باعث شد اين جريان شناخته شود."

برخی از مراکز سوزاندن اجساد اينک تلفن های همراه را در جعبه ای مجزا قرار داده و پس از جسد آنرا می سوزانند.

يکی از شرکت های کفن و دفن نيز در آفريقای جنوبی قصد دارد باتری های يدکی تلفن همراه را نيز در تابوت قرار دهد تا اگر فرد مرده با فاصله زمانی زيادی از خواب بيدار شد و باتری تلفنش تمام شده بود، بتواند از آنها استفاده کند.