دندان های اين موجود چند سال پيش از مرگش ريخته بود

دندان های اين موجود که يک ميليون و 770 هزار سال قبل می زيست به طور کامل ريخته بود و سن او از 40 سال تجاوز می کرد که در آن زمان مطلقا پير و فرتوت به حساب می آمد.

اين نشان می دهد که وی احتمالا در جامعه ای پيچيده که قادر به نشان دادن حس ترحم بوده می زيسته است.

نتايج اين اکتشاف در نشريه "نيچر" چاپ شده است.

به اعتقاد دانشمندان اين هومينيدها احتمالا به اين دليل برای سالخوردگان ارزش قائل بوده اند که آنها را باتجربه می دانستند.

ريد فرينگ، از نويسندگان مقاله "نيچر" از دانشگاه شمال تگزاس می گويد: "کاملا حيرت انگيز است که جامعه هومينيدها تقريبا 8/1 ميليون سال قبل چنين رفتاری از خود بروز می داده است."

"هر طور به قضيه نگاه کنيم، اين رفتار کاملا غيرعادی است و کشفی کاملا تازه درباره روابط اجتماعی هومينيدهای اوليه به حساب می آيد."

اين موجود پير در ميان مجموعه ای شامل چند موجود ديگر در محوطه مشهور دمانيسی در گرجستان کشف شد.

اين "مردمان" کوچک با قدی تقريبا 120 سانتی متری به بحثی داغ ميان متخصصان انسان های اوليه دامن زده اند.

پی بردن به اين موضوع که اين موجودات دقيقا از چه نوعی هستند مشکل است. بسياری از کارشناسان معتقدند که از نوع هومو ارکتوس است که ابتدا از آفريقا مهاجرت کرد و در اطراف آسيا سکنی گزيد.

برخی نيز گمان می کنند که از نوع هومو هابيليس باشد، اما اين گونه ظاهرا هرگز آفريقا را ترک نکرد بنابراين معما همچنان باقی است.

حکم مرگ

اين موجود پير که به برآورد دانشمندان دندان هايش چند سال پيش از مرگ ريخته بود، نمی توانسته گوشت يا الياف گياهان را که غذای عادی اين موجودات را تشکيل می داد بجود.

اعضای سالخورده تر گروه ممکن است به دلايل فرهنگی ارزشمند بوده باشند

برای اکثر حيوانات، به غير از انسان ها و نئاندرتال ها (خويشاوند منقرض انسان)، ريختن دندان ها حکم مرگ را می داشت.

اما پروفسور فرينگ معتقد است که اين "پير مرد" احتمالا بايد از طريق تغذيه با بخش های نرم تر شکار مانند مغز، مغز استخوان و ميوه های آبدار زنده نگاه داشته شده باشد.

وی گفت: "بنابراين يا از او تيمارداری می شده يا از امتيازات ويژه برخوردار بوده است."

اينکه آيا اين گروه از هومينيدها از روی شفقت از او مراقبت می کرده يا انگيزه ای ناشناخته در کار بوده مجهول است و تنها می توان به گمانه زنی درباره آن پرداخت.

به گفته ريد فرينگ احتمال دارد که اين مرد بی دندان عضوی به نهايت مفيد برای جامعه اش بوده است.

وی گفت: "معلوم نيست که آيا وی می توانسته از طريق جمع آوری غذا و دفاع از گروه يا مراقبت از کودکان به معيشت کل گروه خدمت کند يا نه."

اعضای پيرتر گروه همچنين ممکن است مانند جامعه امروزی به لحاظ فرهنگی ارزشمند بوده باشند.

پرفسور فرينگ گفت: "اين شخص ممکن است وظيفه ای مشابه افراد سالخورده در جوامع شکارچی-گردآور داشته به طوری که دانش و تجربه هايش به او منزلتی ويژه می بخشيده است."