سواحل دريايی کهن؟

ناسا چند هفته قبل اعلام کرده بود که تخته سنگ های محل فرود آپورچونيتی ظاهرا زمانی در گذشته زير آب بوده است.

اما آن يافته ها نشان نمی داد که مريخ زمانی آنقدر آب داشته است که بتواند مانند زمين دارای اقيانوس ها يا درياهای وسيع بوده باشد.

اکنون يکی از دو کاوشگر شش پای ناسا شواهدی فراهم کرده است که به گفته مقام های اين سازمان تاييد می کند که اين صخره ها در زير آب و احتمالا در يک دريای کم عمق نمک تشکيل شده اند.

ناسا می گويد اين يافته دارای پيامدهای عميقی برای تلاش های انسان جهت يافتن حيات در فضا خواهد بود و مريخ نخستين مکانی خواهد بود که جستجوی فسيل موجودات در آن آغاز خواهد شد.

شواهدی که آپورچونيتی تازه کشف کرده است به حالت ظاهری صخره های واقع شده در گودالی که مريخ نورد در آن فرود آمد مربوط می شود.

ساختمان اين صخره ها نشان می دهد که محل فرود آپورچونيتی احتمالا زمانی ساحل يک دريای نمک بوده است.

دانشمندان مدت هاست به اين نظريه متمايلند که مريخ که امروز سرد و خشک است زمانی گرم و آبخيز بوده است.

اين يافته دانشمندان را يک گام به پاسخ اين پرسش ديرپا نزديک تر می کند: آيا مريخ زمانی دارای حيات بوده است؟

ناسا از هم اکنون بحث درباره تعميم برنامه مريخ خود برای يافتن آثار ميکروب ها در آنجا و در نهايت سکونت انسان در اين سياره را آغاز کرده است.