اگر اخبار را دنبال کرده باشيد می دانيد که پروژه گاليله عقب افتاده است چون همه طرفهای معامله با يکديگر و اتحاديه اروپا بر سر ميزان مخارج و سهم سرمايه گذاری هر کدام بحث و جدل دارند. به نظر من اينها همه نشان می دهد که فروش ماهواره های تجاری کار سودمند و آسانی نيست.

روس ها هم در تلاشند تا سرمايه گذاران خصوصی را برای سيستم گلونس خود جلب کنند و اما يوری کارش يکی از متخصصان امور فضايی در روسيه می گويد اين ارتش است که انگيزه و پشتيبانی اصلی برای به ثمر رساندن پروژه گلونس را فراهم می کند نه سرمايه داران.

گزارش رادیویی (1)-- برنامه جام جهان نما

گزارش رادیویی (2)-- برنامه جام جهان نما

در حقيقت روسها، چينی ها و اروپايی ها همه نگران آنند که آمريکا در صورت وقوع يک بحران نظامی، دسترسی آنها به جی پی اس را قطع کند و به اين ترتيب همه دستگاههايی که با استفاده از اين فناوری عمل ميکنند از کار بيفتند. پس همه طرفين می خواهند جداگانه از آمريکا به اين تکنولوژی دست يابند و حتی بعيد نيست که در صورت وقوع بحران نظامی کشورهای ديگر هم سعی کنند با فرستادن پارازيت فرستنده های رقبيان خود را مسدود کنند.

اين درست همان چيزی است که چينی ها ادعای توانايی انجام آن را دارند. کارشناسان می گويند چينی ها تهديد کرده اند که با استفاده از فرکانسهای خاص می توانند سيگنالهايی بفرستند که با سيگنال های گاليله و بقيه سيستمهای جی پی اس تداخل کند که نه اتحاديه اروپا و نه آمريکا می تواند جلوی آن را بگيرد.

اگر موفق به انجام چنين کاری شوند، آنها حتی دستگاههای خود را نيز از کار می اندازند. مرک زيبارت از يونيورسيتی کالج لندن معتقد است همه اينها چيزی نيست جز همان جنگ قديمی بر سر تماميت ارضی.

به گفته وی کشورهايی که فضا را کنترل می کنند، مثل آن است که حجم فضا را کنترل می کنند. اگر از حريفان خود قويتر هستيد، کار آنها تمام است و آنها از شما می ترسند. کنترل فضا به مثابه حفظ قلمرو ارضی است.

اگر همه اين سيستم های جديد برای استفاده عموم در دسترس قرارگيرد هم به نفع مصرف کنندگان خواهد بود هم به نفع دانشمندان. اما خطر از آن ناشی می شود که اين رقابت های فضايی بهانه ای برای جنگ روی زمين شود.