شادی الهی

	جوانان ايرانی

برنامه صدای شما بعد از ساعت ۹ شب به وقت ايران (ساعت ۵:۳۰ دقيقه به وقت GMT) پخش می شود.

برای شنيدن برنامه اينجا را کليک کنيد

معاون جهاد دانشگاهی و رییس سازمان همیاری و اشتغال دانش آموختگان در ایران گفته است است که هم اکنون حدود ۴۰۰ هزار فارغ التحصیل جویای کار در رشته های مختلف در ایران وجود دارد.

خبرگزاری جمهوری اسلامی به نقل از مرتضی پرهیزگار گزارش کرده است که زنان تحصیلکرده رشته های علوم انسانی بیشترین شمار فارغ التحصیلان جویای کار را تشکیل می دهند.

به گفته آقای پرهیزگار نرخ بیکاری در ایران هم اکنون ۱۲ درصد است ولی این رقم در میان تحصیلکرده های دانشگاهی بین ۱۶ تا ۱۹ درصد است.

او "نداشتن مهارت" – از جمله مهارت های فنی، مهارت های پایه و مهارت های کسب و کار – را مهمترین عامل بالا بودن میزان بیکاری در ایران عنوان کرده است.

عدم وجود فرصتهای شغلی کافی برای اشتغال دختران در ایران، یکی از دلایل ارائه طرح سهمیه بندی جنسیتی در کنکور نیز بوده است. این طرح مدتی پیش از سوی نمایندگان مجلس شورای اسلامی ایران ارائه شده است.

آقای پرهیزگار نیز "متناسب نبودن پذیرش دانشجو با نیاز بازار کار" از سوی دانشگاه ها را از مشکلات اشتغال جوانان خواند.

به نظر شما دلایل بالا بودن میزان بیکاری در میان فارغ التحصیلان دانشگاه ها و دیگر جوانان چیست؟ اگر شما به جای مسئولان دولتی بودید، برای حل این معضل چه اقداماتی انجام می دادید؟

اين موضوع برنامه صدای شما در راديوست که روز جمعه پخش خواهد شد و مهمان اين برنامه دکتر علی اکبر جلالی عضو هيات علمی دانشگاه علم و صنعت ايران و کارشناس فناوری اطلاعات است.

به نظر من اظهار نظرهای افراد برای حل بيکاری همانند مسکن می باشد که با حل آن دوباره ايجاد می شود. ريشه های فقر فرهنگی علت اصلی بيکاری مزمن کنونی است. افرادی که در دهه۵۰-۶۰ شروع به زاد و ولد کردند الان همان بچه ها جامعه بيکار امروز را تشکيل می دهند. متاسفانه اين فقر را می توان در سخنان احمدی نژاد نيز به وضوح ديد که خواهان جمعيتی ۱۲۰ ميليونی هستند! اما راه حلها: ايجاد فرهنگ سازی و آينده نگری - حل مشکلات سياسی و ارتباط با جهان خارج - گسترش سرمايه گذاری خارجی - تقويت کارآفرينی - خصوصی سازی به مفهوم واقعی و ... . مهدی، مشهد

در عرصه صنعت ايران، بزرگی را می شناسم که با اندک توان مالی و با تکيه بر پشتکار، جرات و خلاقيت، ظرف چهل سال تلاش به چهره مطرح اين عرصه مبدل شده است. اعتقادش بر اين است که "خود را باور کنيم ". در سميناری به دانشجويان دانشگاه تهران می گفت به دنبال آن نباشيد که مدرک بگيريد و در کارخانه امثال من مشغول به کار شويد. به دنبال آن باشيد که خود خلاق و توليدکننده باشيد. از کم شروع کنيد اما قانع نشويد. فکر خوب بهتر از پول خوب است.
او توانست. ما هم اگر بخواهيم می توانيم. "خود را باور کنيم " . قادری، ايران

اين هم يکی از هزاران مشکلات روز ايران است. قشر تحصيل کرده ما با هزاران مشکل به اخذ مدارک رسيده اند و جالب اين که می شنوند جايی برای کار ندارند. بيکاری در ايران مثل شيوع يه بيماری همه گير شده و احساس اينکه چکار بايد کرد گاهی اوقات نسل تحصيل کرده ما را دچار مشکل کرده است. ياد اوری می کنم همه جای دنيا اين مشکل وجود دارد ولی اين طوری که خانواده های ما نگران آينده هستند در جای ديگر نيست. جوانها با بالا بردن توان تصميم و انجام می توانند از حداقل فرصت استفاده کنند. رضا

والا ۲۸ سال مدت کمی نيست که از انقلاب ميگذرد متاسفانه اين معضل را مديران مملکت نمی توانند حل نمايند. با اينهمه درآمد های نجومی نفتی و ساير منابع که بدون هرگونه محدوديتی فروخته می شود سرمايه خوبی فراهم است نيروی انسانی جوان هم هيچ کجای جهان به اندازه ما وجود ندارد پس بر می گردد به عدم توانائی مديران مملکت که متاسفانه انتقاد پذير هم نيستند هر حرفی هم زده شود موضوع سياسی ميشود و سياسی هم يعنی ضديت با اسلام، ضديت با اسلام هم تکليف مشخصی دارد. بايد گفت همه چيز خوب است و مشکلی به اسم بيکاری وجود ندارد!
رضا، تهران

بايد خدمت دوستان عرض کنم که ايجاد کار و اشتغال زائی يک فرهنگ است که بيشتر ما ايرانيان از آن بی بهره هستيم. به تازگی اين مشکل خلاقيت در کشورهای پيشرفته هم به وفور ديده ميشود.انتظار ما اين است که ديگری برايمان کار توليد کند و ما صرفا با انجام آن مزد بگير باشيم. جالب آنکه سطح توقع هم بسيار بالا است. چرا يک پزشک مسافر کشی در تهران را به رفتن به شهرستان برای طبابت يعنی کاری که درسش را خوانده ترجيح ميدهد؟ آيا اين مشکل دولت است؟ يا ناشی از فقر فرهنگ کاری ما است؟ عليرضا ، تورنتو

اين آمار به اعتقاد من اصلا درست نيست چون آمار بيکاری و همچنين بيکاری افراد تحصيل کرده در ايران به بيش از چهار برابر اين آمار می رسد و دولت ايران به دليل اينکه آمار غلط دارد فقط برای چهار صد هزار نفر از نظر بودجه و امکانات لحاظ ميکند که بايد اين آمار و ارقام تصحيح گردد تا انشا الله در آينده شاهد نرخ پايين بيکاری در کل کشور و مخصوصا افراد تحصيل کرده باشيم . مهدی، تبريز

کشور ما نياز به بهبود روابط با جهان غرب دارد. ما به شدت احتياج داريم اقتصادمان را بروی جهان باز کنيم. اين همان کاری است که هندوستان و چين کرده اند. امروز نيرو کار متخصص در اين کشورها به آسانی کار پيدا می کند در حالی که تا چند سال پيش اين دو کشور بزرگترين صادر کننده نيروی کار به غرب بودند. همان طور که می دانيد هند و چين هر دو کشورهای مستقلی هستند و از کشورهای غربی کورکورانه اطاعت نمی کنند. اما در عين حال روابط خوبی با غرب دارند. ما بايد در روابط خارجی و اقتصاد از اين دو کشور الگو برداری کنيم. جامی، تورنتو

وقتی جامعه ای برنامه ريز نداشته باشد و گزينش هابر اساس توانايی ها نباشد. اين مشکل وجود دارد. دوم اين که از تاسيس اين همه دانشگاه هدف سياسی دنبال شود تا با مشغول کردن جوانان به تحصيلات ناقص و بی هدف مانع رشد علمی جامعه شده و نيروی جوان کشور را به جای به کار گيری در کار خانه ها در مراکز تجاری که صرفا نام دانشگاه به آنها داده شده تلف کنند. علی، تبريز

در ايران هر فرد تحصيل کرده به تناسب مهارتهای خود مشغول به کار می‌باشد و تنها گروهی بی‌کار هستند که به زبان ساده کاری نمی دانند و حال ببينيم دليل اين بی‌تجربگی و در واقع فاقد مهارت بودن چيست؟ ابتدا انتخاب رشته تحصيلی به صورت تحميلی، دوم وضع بد آموزشی دانشگاهها مخصوصا دانشگاه آزاد (صد رحمت به جهاد دانشگاهی و موسسات غيرانتفاعی)
سوم و صد البته مهمترين دليل بی‌کاری بخش تحصيل کرده اشتغال به کار افراد غير متخصص و حتی در مواردی شاهد هستيم که مديران از تحصيلات دانشگاهی هم برخوردار نيستند. ش.م.، تهران

مشکل بيکاری قشر تحصيلکرده در تمام کشورهای دنيا وجود دارد ولی متاسفانه در ايران هيچ حمايت و کاريابی برای اين افراد توسط نهادهای دولتی و يا خصوصی انجام نمی شود. در کشورهای پيشرفته برای اين منظور سازمانها و تشکلهای زيادی وجود دارد که مهمترين کار آنها مشاوره دادن به افراد جويای کار است. رضا، تهران

من در آزمون استخدامی ... شرکت کردم در امتحان کتبی و مصاحبه و نمره کل اول شدم اما نفر آخر مصاحبه و نفر سوم نمره کل را به خاطر فرزند شهيد بودن معرفی کردند و در جواب اعتراض بنده گفتند ايشان اگر آخر هم می شدند باز هم معرفی می شدند حال فرد با چه انگيزه ای در دانشگاه درس بخواند تا بار علمی او زياد شود در ضمن وضعيت گرفتن وام و شروع به يک کار از همه بدتر است. عباس خواجه، شاهرود

چند وقت پيش سميناری گذاشته بودند و بحث می کردند که خود تحصيلکرده ها بايد در اشتغال زايی نقش داشته باشند و از دولت هم توقع نداشته باشند و خانمی هم در اين رابطه با احساسات نظر ميداد اما در کشوری که دولت دست روی همه چيز گذاشته حتی ورزش را هم دولتی کرده چگونه ميتوان مبتکر بود و معضل بيکاری را حل کرد. متأسفانه موقعی جايی را به بخش خصوصی واگذار می کنند که در اثر بی لياقتی مسئولين به ورشکستگی افتاده، در هر صورت کشوری که نه صنعت دارد و نه کشاورزی مدرنی و فساد و تبعيض بيداد می کند وضع همين است.
اميرارسلان

من فارغ التحصيل پزشکی دانشگاه تهران هستم ورودی ۷۳ با رتبه ۴۶ کنکور. سال ۸۲ طرحم را تمام کرم در آن زمان ماهانه حقوق من ۱۲۰۰۰۰ تومان بود. بعد از آن به شدت دنبال استخدام شدن در يک درمانگاه گشتم اما فقط می گفتند بايد به مناطق دور دست کشور بروم با حقوق ناچيز. الان ۱ سال و نيم است در تهران مسافر کشی می کنم و شبها هم برای امتحان تخصص درس می خوانم. اما آن هم نياز به پارتی دارد... آيا بعد از ۷ سال درس خواندن بايد وضعيت يک پزشک مثل من چنين باشد؟ا حامد، تهران

من فکر می کنم اين مشکل در همه دنيا وجود دارد، همانطور که استراليا ۱۳% بيکار دارد. متاسفانه دنيای الکترونيکی، ميزان بيکار ها را بالا برده ولی مشکل اينجاست که دولت ايران به هيچ وجه به جوانان کمک نمی کند. علی، آدلايد

معيار اصلی استخدام در دستگاه‌های دولتی پاچه‌خواری و در شرکت‌های خصوصی پارتی است. طبيعتا افرادی که فاقد اين دو موهبت می‌باشند، بيکار می‌مانند. جواد