برنامه صدای شما بعد از ساعت ۹ شب به وقت ايران (ساعت ۵:۳۰ دقيقه به وقت GMT) پخش می شود.

حدودا 15 سال است که ورود لباسهای دست دوم به ايران آغاز شده و بازار آن بسيار گرم است. يکی پايين بودن قدرت خريد و ديگری گرانی پوشاک باعث شده اين لباسها بازار خود را در ميان مردم پيدا کند.

برای شنيدن برنامه اينجا را کليک کنيد

از سوی ديگر صنعت نساجی کشور با تعطيلی واحدهای توليدی پوشاک روبه رو بوده است اما در مقابل تعداد فروشندگان پوشاک افزايش يافته است.

برخی از اقشار کم در آمد در فصل خريد لباس نو به اين فروشگاهها مراجعه می کنند و خريد عيد خود را انجام می دهند. نرخ اين نوع پوشاک در مقايسه با لباس نو در بازار حدود 50 تا 80 درصد ارزانتر است.

اين در حاليست که در سطح تهران اين لباس ها گاهی در بوتيک های گران بهای شمال شهر در قالب پوشاک نو، با مارک های خارجی و با قيمت های بسيار بالا فروخته می شود.

بعضی از کارشناسان بهداشتی معتقدند بسياری از بيماری های عفونی و ميکروبی به علت استفاده از لباس های دست دوم منتقل می شود.

نظر شما چيست؟ چرا لباس دست دوم می خريد؟ هنگام خريد لباس دست دوم قيمت آن مهمتر است يا مارک آن؟

مهمان این هفته برنامه صدای شما فرورتیش رضوانیه ، خبرنگار امور اجتماعی در تهران است که این موضوع را پیگیری می کند و جمعی از خریداران و فروشندگان لباسهای دست دوم هم در برنامه شرکت دارند.

به نظر من لباس دست اول و دوم ندارد فقط تميز باشد و پاره نباشد کافی است و البته الان چند سالی است ک لباس کهنه و پاره در ميان جوانان اروپايی مد شده است. در ضمن در اسپانيا سازمانهای خيريه لباسهای دست دوم رابرای قاره افريقا صادر و اهدا می کنند البته اگر راست باشد. در تمام دنيا در خانوادهای متوسط و فقير و گاهی اوقات ثروتمند که تعداد فرزندان زياد باشد هميشه بزرگترها لباس کوچک خود را به برادر و خواهر کوچکتر ميدهند. مسعود نايبی، مادريد

اينجا در استراليا مردم لباسهای که نياز ندارند به خيريه می دهند تا به نفع بی پولها بفروش برسه . همه حتی پولدارها هم می خرند کسی هم نگران بيماری واگير نيست چون همه شسته و اطو شده اند. حتی در ايران هم اونها ضد عفونی و اطو می شوند. بوی اين مغازه ها گواه است. من خودم هنوز هم از خريد اونها ميترسم به خاطر حرفهای که در ايران زده ميشذ اما ديده ام دوستان اينجاييم را که به راحتی می خرند و می پوشند و کاملا سالم و خوشحال هستند که يک کمک مالی کرده اند. نرگس، استراليا

در هانفر هر ازگاهی يک روز قبل از جمع آوری لباسها سبد جلوی در خانه ها می گذارند که مردم لباسهای اهدايی شان را در آنها بگذارند و روز بعدش بعضی سبدها پر و بعضی خاليست ولی تمام سبدها سرجاشون هستند. نميدونم چرا من هر دفعه که اين سبدها را ميبينم و دقت به اينکه ۲۴ ساعت بعدش حتی يکی از سبدها هم کم نشده، بايد به اين فکر کنم که اگر در ايران بود بعد از ۱ساعت حتی رنگ يک سبد رو هم ديگه نمی ديدی. حسن، هانفر

من ايران که زندگی ميکردم مشتری هر از گاهی اين لباسهای دست دوم اروپايی بودم. ولی حالا که خودم اينجا زندگی می کنم بدون اينکه اجباری داشته باشم به طور خودکار و اتوماتيک هر سال يک بار(معمولا قبل يا بعد از کريسمس) يکسری از لباسهامون که ديگه نمی خواهيم رو ميديم سازمانهايی که اونها رو می فرستن کشورهای جهان سوم. اينه يکی از تفاوتهای علنی زندگی در کشورهای جهان سوم و غرب. ( البته تمام اين کارها رو دوست دخترم که انگليسيه برام انجام ميده و گرنه اگر خودم بودم لباسهام برای ابد تو کمدم ميموند و بيد ميزد). هادی، لندن

من در لندن زندگی می کنم. هنوز چند تکه لباسی که دست دوم خريدم را بعد از سالها دارم. مدير من در محيط کارم که يک انگليسی ايرلندی الاصل است، سال گذشته کاپشنی چرمی از مادرش هديه گرفت که دست دوم خريده بود. مادر ايشان پزشک بازنشسته است. يکی از دختران همکارم بهترين کيف چرمی اش را چند ماه گذشته دست دوم خريده بود ۲۵ پوند. اينها نمونه اند از زندگی مردمان معمولی (غير پولدار). کسی به هر دليل دست دوم می خرد، نبايد خجالت بکشد. شرمنده سيستمی است که مانع دسترسی مردم به لباس و نيازمنديهای اوليه انسانی است. تقی جنابی، لندن

آقای عزيز اگر مشاهده می کنيد که گاهی اين لباس ها فروخته می شود دليل بر سواستفاده نيست بلکه عمداتا اين لباسها از طريق بنيادهای خيريه فروخته می شود و پول آن را برای کمک به کشورههای ديگر ارسال می کنند. ولی صدور لباسهای دست دوم به کشورهای جهان سوم ازآن طرف برای اين قبيل کشورها ضرر دارند که اثر منفی بر توليد داخلی دارد و در اصل به ضرر کشورهای جهان سوم می باشد. من شخصا زياد موافق نيستم. خروس، حلبی آباد

بايد ديد که اين لباس ها منبع داخلی دارد يا خارجی. با توجه به ارزان بودن لباس های نو خارجی منبع خارجی نشان از سود جوئی وارد کنندگان و ضعف گمرکات در کنترل و ضعف اقتصادی مردم دارد. منبع داخلی آن از واردات چمدانی بيش از حد لباس ارزان توسط مسافرين می کند. اينکه ممکن است آلوده باشند شکی نيست. يادم می آيد در دهه چهل يک کت دست دوم از بازار کويتی های آبادان خريده بودم که پر از اين کت ها بود. اين واردات ممکن است از طريق مناطق آزاد صورت گيرد که تعداد و مسافرت به آنها زياد است. اين مناطق بدون توضيح زيادند. اکبر خرسی

من با نوروزی موافقم. اينجا تو تورنتو هم خيلی از اين کانادايی ها لباس دسته دوم می خرند. يکجايی هست به اسم وليو ويلج که اساسا يک فروشگاه آمريکايی هست که علاوه بر آمريکا تو کانادا هم شعبه داره و کلی مشتری ثابت. داوود، تورنتو

در اکثر شهر های اروپا مارکتها يا بقولی شنبه بازار ها در خيابانهای اصلی و محله ها برگزار می شود و دستفروش ها اجناس خود را عرضه می کنند. کسانی که در اروپا زندگی می کنند دقيقا اطلاع دارند که در اين بازارهای روز علاوه بر ميوه و ساير اجناس روزمره البسه کهنه هم فروخته می شود و خود اروپائيها هم از اين لباسهای دست دوم استفاده می کنند. ضمنا مغازه های دست دوم فروشی يا بقول معروف سمساری هم علاوه بر اجناس منزل لباس دست دوم را می فروشند مثل مارکتهای ايتاليا و هلند و سوئد. هوشنگ، لاهه

اين لباسها مازاد بر احتياج و از مد افتاده و همچنين کهنه لباسهائی هستند که در اروپا به جای اينکه به آشغالدانی ريخته بشوند به وسيله مردم به صندوق های مشخصی که در محوطه مراکز خريد و يا جاهای ديگری نصب شده اند انداخته می شود که طبق نوشته های روی صندوق ها هدف از اين کار کمک به کشورهای آفريقائی و فقير از طرف مؤسسات خيريه می باشد و اينکه چرا به جای اهدا، فروخته می شود نشانه رخنه افراد سودجو می باشد. فرهاد، هلسينکی

من شخصا لباسهای استفاده شده ای را که نمی خواهم، به خوبی شسته و آن را در صندوق های ويژه برای ارسال به کشورهای فقير آفريقايی می اندازم. اين لااقل به عنوان انسان دوستی فکر می کنم که بتواند مفهومی را داشته باشد. لباس دست دوم را خريدن نيز مفهوم زيبايی دارد که مقابل مصرف گرايی است. اشخاضی که بضاعت مالی کمی دارند يا اينکه مخالف مصرف گرايی هستند هم قابل تقدير هستند و می توانند حتی اجناس زيبا يا مقاومی را انتخاب و خريد نمايند. محسن هلسينکی

تنها موردی که بهش نمی انديشم خريد کالای دست دوم و به ويژه لباس دست دوم است زيرا لباس کم خريد می کنم ولی بهترينش را می خرم. در ضمن بيشتر لباسهای خود را خودم می دوزم که با مدهای روز پاريس و نيويورک برابری ميکنه. در ضمن بسياری از بيماريهای واگير از طريق لباس دست دوم است. اما در مورد خريد تابلو و تمبر، حراجيهای دست دوم را بهترين گزينه ميدانم و هميشه حضور دارم. ايران

لطفا اينقدر موش ندوانيد، من توی اروپا زندگی می کنم و اتفاقا در جائی کار می کنم که کارش در ارتباط با فروش لوازم دست دوم از جمله لباس می باشد، خود اين اروپائيها هم مثل بقيه دنيا خيلی از لباس های دست دوم استقبال می کنند و خريدار ثابت آن هستند. نوروزی