|
رييس جمهور تيمور شرقی پيشنهاد استعفا داد | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
شانانا گوسمائو، رييس جمهور تيمور شرقی، اعلام کرده است که اگر نخست وزير اين کشور در عرض بيست و چهار ساعت از کار خود کناره گيری نکند، قصد دارد از مقام خود استعفا دهد. آقای گوسمائو همزمان با بروز خشونت ها در تيمور شرقی (حدود يک ماه پيش) در تلاش بوده مرعی الکثيری، نخست وزير اين کشور را وادار به استعفا کند. درگيری های اخير از زمان استقلال تيمور شرقی از اندونزی در سال 1999 بی سابقه بوده است. آقای الکثيری به شدت اتهامات مربوط به دست داشتن در توطئه ای برای حذف مخالفان خود توسط يک نيروی شبه نظامی خصوصی را رد کرده است. فرتيلين، حزب حاکم در تيمور شرقی، همچنان از مرعی الکثيری حمايت کرده است. گزارشگر بی بی سی در امور آسيای جنوب شرقی می گويد بحران اخير در تيمور شرقی، شکاف های عميق در درون دولت را آشکار کرده است اما برای بيشتر مردم اين کشور شانانا گوسمائو هنوز هم تنها فردی است که به او اعتماد دارند. پيشتر، روژيرو لوباتو، وزير کشور سابق تيمور شرقی، در دادگاهی حاضر شد و به خاطر تلاش برای انقلاب و مسلح کردن غيرنظاميان مجرم شناخته شد. خشونت ها در تيمور شرقی خشونت های اخير پس از آن بروز کرد که دولت تيمور شرقی صدها تن از نيروهای ارتش اين کشور را به دليل آنکه دست به اعتصاب زده بودند، از کار برکنار کرد. تيمور شرقی پس از کسب استقلال از اندونزی در سال 1999، هرگز تا اين حد دستخوش خشونت نبوده است. آلکساندر داونر، وزير خارجه استراليا از جمله مقامات بين المللی بوده است که برای پايان درگيری ها تلاش کرده است. وی از جناح های رقيب خواست که اسلحه را زمين بگذارند و به مذاکرات بپیوندند. آقای داونر، همچنین از سازمان ملل متحد خواست که نقش فعالتری داشته باشد. وی گفت که به يک نيروی پليس که تحت کنترل سازمان ملل متحد باشد، نياز است. پس از تاسیس کشور مستقل تیمور شرقی در سال 2002 سازمان ملل متحد حضور خود در تیمور شرقی را کاهش داد. نيروهای پاسدار صلح سازمان ملل متحد تا سال گذشته در تيمور شرقی حضور داشتند. اين نيروها به منظور خاتمه دادن به خشونت ها در جريان مبارزات جدايی طلبانه تيمور شرقی از اندونزی (در سال 1999) به اين سرزمين اعزام شده بودند. در آن زمان، مردم تيمور شرقی با شرکت در يک همه پرسی که تحت نظر سازمان ملل برگزار شد به استقلال از اندونزی رای دادند که واکنش خشونت آميز شبه نظاميان طرفدار اندونزی را به دنبال داشت. اقدامات شبه نظاميان با ورود واحدهايی از ارتش استراليا، که بر اساس قطعنامه شورای امنيت به اين سرزمين اعزام شده بودند، خاتمه يافت اما در جريان خشونت ها، حدود 1300 تن از اهالی تيمور شرقی کشته شدند. با خروج نيروهای اندونزی از تيمور شرقی، اداره امور اين سرزمين به طور موقت برعهده نماينده سازمان ملل قرار گرفت و روز 20 ماه مه سال 2002، تيمور شرقی به عنوان يک کشور مستقل مورد شناسايی بين المللی قرار گرفت. تيمور شرقی بيش از يک ميليون جمعيت دارد که اکثر آنان پيرو مذهب کاتوليک هستند. دولت تيمور شرقی زبان بومی تتوم و زبان پرتغالی را به عنوان زبان های رسمی اين کشور اعلام کرده است. حکومت تيمور شرقی جمهوری است که رييس جمهوری مقامی تشريفاتی است و اداره امور کشور در دست نخست وزير قرار دارد که بايد از رای اکثريت اعضای پارلمان برخوردار باشد. دوره رياست جمهوری پنج ساله است و شانانا گوسمائو، از رهبران جنبش استقلال طلبانه تيمور شرقی، در سال 2002 به اين سمت انتخاب شد. پارلمان اين کشور دارای يک مجلس با بين 52 تا 65 نماينده است که برای يک دوره پنج ساله انتخاب می شوند. | مطالب مرتبط ميانجی گری استراليا برای برقراری آرامش در تيمور شرقی03 ژوئن، 2006 | صفحه نخست ورود گروه تازه ای از نيروهای استراليا به تيمور شرقی28 مه، 2006 | صفحه نخست خروج کارمندان غير ضروری سازمان ملل از تيمور شرقی27 مه، 2006 | صفحه نخست نظاميان استراليا وارد تيمور شرقی شدند25 مه، 2006 | صفحه نخست تيمور شرقی از نيروهای خارجی کمک خواست24 مه، 2006 | صفحه نخست خروج پاسداران سازمان ملل از تيمور شرقی 20 مه، 2005 | صفحه نخست | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||