تيمور شرقی سرانجام استقلال خود را نخست از پرتغال و سپس از اندونزی به دست آورد

روز جمعه، 20 مه، اعلام شد که زانانا گوسماتو، رييس جمهوری تيمور شرقی، و سوکهيرو هاسواگا، نماينده سازمان ملل متحد در اين کشور، در مراسم خداحافظی پاسداران سازمان ملل متحد در ديلی، پايتخت، شرکت کردند و اعلام شد که تا اوايل سال آينده، کارشناسان سازمان ملل نيز از تيمور شرقی خارج می شوند.

نيروهای پاسدار صلح سازمان ملل به منظور خاتمه دادن به خشونت ها در جريان مبارزات جدايی طلبانه تيمور شرقی از اندونزی در سال 1999 به اين سرزمين اعزام شدند.

در آن زمان، مردم تيمور شرقی با شرکت در يک همه پرسی که تحت نظر سازمان ملل برگزار شد به استقلال از اندونزی رای دادند که واکنش خشونت آميز شبه نظاميان طرفدار اندونزی را به دنبال داشت.

نيروهای شبه نظامی، که از حمايت واحدهای ارتش اندونزی مستقر در تيمور شرقی برخوردار بودند، به حملاتی عليه فعالان استقلال طلب اين سرزمين دست زدند و بخش اعظم تاسيسات اقتصادی آن را نابود کردند.

اقدامات شبه نظاميان با ورود واحدهايی از ارتش استراليا، که بر اساس قطعنامه شورای امنيت به اين سرزمين اعزام شده بودند، خاتمه يافت اما در جريان خشونت ها، حدود 1300 تن از اهالی تيمور شرقی کشته شدند.

با خروج نيروهای اندونزی از تيمور شرقی، اداره امور اين سرزمين به طور موقت برعهده نماينده سازمان ملل قرار گرفت و روز 20 ماه مه سال 2002، تيمور شرقی به عنوان يک کشور مستقل مورد شناسايی بين المللی قرار گرفت.

راه طولانی کسب استقلال

کشور تيمور شرقی در بخش شرقی جزيره ای در دريای تيمور، اقيانوس هند، واقع است که بخش غربی آن به اندونزی تعلق دارد.

تيمور شرقی در قرن شانزدهم ميلادی مستعمره پرتغال شد و گرچه در سال های قبل از خاتمه جنگ دوم جهانی به تصرف ژاپن در آمد اما پس از جنگ، مجددا در اختيار پرتغال قرار گرفت.

با شناسايی بين المللی تيمور شرقی گوسمائو به رياست جمهوری انتخاب شد

با اينهمه، مبارزه استقلال طلبان اين سرزمين به شکل های گوناگون ادامه يافت و سرانجام به ايجاد کشور مستقل تيمور شرقی منجر شد.

تيمور شرقی بيش از يک ميليون جمعيت دارد که اکثر آنان پيرو مذهب کاتوليک هستند.

دولت تيمور شرقی زبان بومی تتوم و زبان پرتغالی را به عنوان زبان های رسمی اين کشور اعلام کرده است.

حکومت تيمور شرقی جمهوری است که رييس جمهوری مقامی تشريفاتی است و اداره امور کشور در دست نخست وزير قرار دارد که بايد از رای اکثريت اعضای پارلمان برخوردار باشد.

دوره رياست جمهوری پنج ساله است و زانانا گوسمائو، از رهبران جنبش استقلال طلبانه تيمور شرقی، در سال 2002 به اين سمت انتخاب شد.

پارلمان اين کشور دارای يک مجلس با بين 52 تا 65 نماينده است که برای يک دوره پنج ساله انتخاب می شوند.