|
چشم انداز شاخ آفريقا پس از پيروزی اسلامگرايان در سومالی | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
در پی تصرف موگاديشو پايتخت سومالی و چند شهر ديگر اين کشور به دست شبه نظاميان اسلامگرا، اتحاديه آفريقا و چندين کشور اروپايی موافقت کرده اندکه تيمی را برای بررسی وضعيت به سومالی اعزام دارند. هيئت اعزامی عملی بودن استقرار يک نيروهای حافظ صلح آفريقايی در سومالی را بررسی خواهد کرد. اتحاديه اسلامی شبه نظاميان با استقرار نيروهای خارجی در سومالی مخالف است و می گويد هم اکنون توانسته است صلح و امنيت را در مناطق تحت کنترل خود برقرار سازد. اکنون که به نظر می رسد اسلامگرايان در سومالی پيروز می شوند بسياری از همسايگان اين کشور از احتمال ايجاد يک کشور اسلامی در منطقه ابراز نگرانی می کنند و اين نگرايی در حالی است که آمريکاييان شاخ آفريقا را يک منطقه مهم از نظر استراتژيکی در آنچه که پرزيدنت بوش آنرا جنگ دولت آمريکا با تروريسم می خواند، می بينند. در دوره جنگ سرد، سومالی مورد توجه هر دو قطب بود. محمد زياد باره، آخرين حاکم اين کشور که با ديکتاتوری کشور را اداره می کرد با زيرکی از هر يک از اين دو قدرت عليه ديگری استفاده می کرد. ولی پس از سرنگون شدن زياد باره در پانزده سال قبل، سومالی به دست جنگ سالاران افتاد. هنگام بروز قحطی در اثر خشکسالی، آمريکا رهبری يک نيروی چند مليتی را برای نجات مردم سومالی عهده دار شد. ولی تلاش های آنان برای يک پارچه کردن ملت موجب خشم جنگ سالاران شد. و پس از آنکه اجساد سربازان آمريکايی را در خيابانهای موگاديشو برروی زمين کشاندند، مردم آمريکا خواستار خروج نيروهای آمريکايی از سومالی شدند. خفت و سرافکندگی اين مسئله برای آمريکا تا آن حد بود که نسل کشی ها در نقاط ديگر آفريقا از جمله روآندا موجب دخالت آمريکا نشد. ولی حملات يازدهم سپتامبر، طرز فکر رهبران آمريکا را تغيير داد. آمريکا برای رديابی مظنونين به عضويت در شبکه القاعده تيمی را به سومالی اعزام داشت. از زمان اشغال عراق، شاخ آفريقا که نزديک به خاورميانه و روبروی يمن در آنسوی دريای سرخ قرار دارد در نقشه ژئواستراتژيکی هم برای آمريکا و هم برای پيکارجويان اسلامی اهميت بيشتری يافته است. در خود منطقه، اتيوپی همسايه سومالی در علاقه آمريکا به جلوگيری از ايجاد يک کشور اسلامی در سومالی شريک است و از اين نگران است که يک چنين کشوری ممکن است انگيزه ای برا ی ناآرامی در ميان اقليت سوماليايی اتيوپی که شمار آنان زياد است و متحد شدن آنان با دولت سودان که در کنترل اسلامگرايان است، شود. علاوه بر اتيوپی، کنيا نيز دارای اقليت قابل توجه سوماليايی تبار است و مانند تانزانيا از حملات چريکی به خاکش لطمه خورده است. به اين ترتيب مانند دوره جنگ سرد، بخش هايی از آفريقا يک بار ديگر و در ابعادی وسيع تر به صورت سرزمين هايی که صحنه کشمکش و رقابت و منازعه اند درآمده اند. | مطالب مرتبط سازمان ملل در مورد ارسال سلاح به سومالی هشدار داد18 ژوئن، 2006 | صفحه نخست پارلمان سومالی خواستار استقرار نيروهای حافظ صلح شد14 ژوئن، 2006 | صفحه نخست تلاش آمريکا برای مقابله با اسلام گرايان در سومالی10 ژوئن، 2006 | صفحه نخست 'حکومت سبک طالبان در سومالی ايجاد نمی شود'07 ژوئن، 2006 | صفحه نخست تقاضای اتحاديه آفريقا از آمريکا: حمايت از اسلامگرايان سومالی06 ژوئن، 2006 | صفحه نخست | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||