خشونت های تيمور شرقی باعث فرار هزاران نفر از خانه های خود شده است

اين نيروها سوار بر خودروهای زرهی وارد ديلی شدند و اقدام به جستجوی خانه به خانه کردند.

تعداد زيادی از اهالی، توسط اين نيروها دستگير شده اند.

اعضای اين گروه ها، پيشتر به روی هم سنگ پرتاب کرده بودند و چند خانه نيز به آتش کشيده شده بود.

خبرنگاران می گويند اگرچه خشونت های خيابانی هنوز ادامه دارد، شدت آن کمتر از زمانی است که نيروهای حافظ صلح هنوز در شهر مستقر نشده بودند.

برنامه های روز يکشنبه کليساها به دعا برای صلح اختصاص يافت. اين کليساها، محل پناه بسياری از افرادی شده است که از ترس خشونت ها، از خانه های خود گريخته اند.

خشونت های اخير پس از آن بروز کرد که دولت تيمور شرقی صدها تن از نيروهای ارتش اين کشور را به دليل آنکه دست به اعتصاب زده بودند، از کار برکنار کرد.

تيمور شرقی پس از کسب استقلال از اندونزی در سال 1999، هرگز تا اين حد دستخوش خشونت نبوده است.

در همين حال آلکساندر داونر، وزيرخارجه استراليا برای آرام کردن اوضاع، به تيمور شرقی رفته است. آقای داونر برای پایان دادن به دوهفته نا آرامی در تيمور شرقی، جناح های متخاصم را به آشتی سياسی دعوت کرده است.

وی از جناح های رقيب خواست که اسلحه را زمين بگذارند و به مذاکرات بپیوندند. آقای داونر، همچنین از سازمان ملل متحد خواست که نقش فعالتری داشته باشد. وی گفت که به يک نيروی پليس که تحت کنترل سازمان ملل متحد باش نياز است.

پس از تاسیس کشور مستقل تیمور شرقی در سال 2002 سازمان ملل متحد حضور خود در تیمور شرقی را کاهش داد.

نيروهای پاسدار صلح سازمان ملل متحد تا سال گذشته در تيمور شرقی حضور داشتند. اين نيروها به منظور خاتمه دادن به خشونت ها در جريان مبارزات جدايی طلبانه تيمور شرقی از اندونزی (در سال 1999) به اين سرزمين اعزام شده بودند.

در آن زمان، مردم تيمور شرقی با شرکت در يک همه پرسی که تحت نظر سازمان ملل برگزار شد به استقلال از اندونزی رای دادند که واکنش خشونت آميز شبه نظاميان طرفدار اندونزی را به دنبال داشت.

اقدامات شبه نظاميان با ورود واحدهايی از ارتش استراليا، که بر اساس قطعنامه شورای امنيت به اين سرزمين اعزام شده بودند، خاتمه يافت اما در جريان خشونت ها، حدود 1300 تن از اهالی تيمور شرقی کشته شدند.

با خروج نيروهای اندونزی از تيمور شرقی، اداره امور اين سرزمين به طور موقت برعهده نماينده سازمان ملل قرار گرفت و روز 20 ماه مه سال 2002، تيمور شرقی به عنوان يک کشور مستقل مورد شناسايی بين المللی قرار گرفت.

تيمور شرقی بيش از يک ميليون جمعيت دارد که اکثر آنان پيرو مذهب کاتوليک هستند.

دولت تيمور شرقی زبان بومی تتوم و زبان پرتغالی را به عنوان زبان های رسمی اين کشور اعلام کرده است.

حکومت تيمور شرقی جمهوری است که رييس جمهوری مقامی تشريفاتی است و اداره امور کشور در دست نخست وزير قرار دارد که بايد از رای اکثريت اعضای پارلمان برخوردار باشد.

دوره رياست جمهوری پنج ساله است و زانانا گوسمائو، از رهبران جنبش استقلال طلبانه تيمور شرقی، در سال 2002 به اين سمت انتخاب شد.

پارلمان اين کشور دارای يک مجلس با بين 52 تا 65 نماينده است که برای يک دوره پنج ساله انتخاب می شوند.