شمار زيادی از قربانيان اين درگيری ها غيرنظامی بوده اند

اين نبرد ميان جنگجويان وفادار به دادگاه های اسلامی - خواهان استقرار قانون شريعت - و گروهی سکولار موسوم به "ائتلاف عليه ترور"، که از فرماندهان محلی تشکيل شده، رخ داده است.

جنگجويان اسلام گرا نقاط مهم شهر موگاديشو را از کنترل رقبای خود درآورده اند.

تازه ترين درگيری ها در حالی رخ داده که ده روز پيش دو طرف اعلام آتش بس کرده بودند.

بيش از 140 نفر در نبردی هشت روزه در اول ماه جاری جان خود را از دست دادند.

بخش عمده درگيری ها در شمال موگاديشو رخ داده اما نبردهای سنگين اکنون به بخش های جنوبی پايتخت نيز گسترش يافته است.

ناظران وضعيت موگاديشو را دور تازه ای در بحران سومالی که پس از خاتمه دولتی رسمی در اين کشور به سال 1991 آغاز شد، توصيف می کنند.

در آن سال احمد زيادباره، رييس جمهور سومالی، سرنگون شد. سال گذشته دولت موقت سومالی در خارج از پايتخت مستقر شد. دولت فدرال انتقالی سومالی، ائتلافی است که پس از سالها گفتگو تشکيل شده است. اين گفتگوها با حمايت سازمان ملل در جريان بود.

درگيری های اخير بدترين خشونت ها در سومالی در يک دهه گذشته توصيف شده است.

گزارشگران می گويند نبرد ميان دو طرف به اين دليل دامن زده شده که اسلام گراها بر اين باورند که فرماندهان محلی از سوی آمريکا حمايت می شوند. فرماندهان محلی نيز اسلام گراهای سومالی را متهم کرده اند که به تندروهای اسلامی خارجی پناه داده اند.

آمريکا گفته است که از افرادی که در سومالی مانع از اقدامات "تروريستی" می شوند حمايت می کند اما تاکيد دارد که به دولت انتقالی سومالی متعهد است.

در همين حال، شمار زيادی از نمايندگان دولت موقت که در اين درگيری ها مشارکت داشته اند از پست های خود استعفا داده اند. آنها می گويند دولت انتقالی برای ريشه کن کردن ناآرامی ها به قدر کافی تلاش نمی کند.

صدها ساکن موگاديشو، که به کاهش تنش ها خوشبين شده بودند، بار ديگر از خانه های خود فرار کرده اند.

عليرغم تقاضای ريش سفيدان قبائلی، هيچ يک از طرفين حاضر به عقب نشينی از مواضع خود نيست.

بنابر يک گزارش سازمان ملل، دولت انتقالی سومالی و اسلام گراها سلاح و مهمات خود را از کشورهای همسايه دريافت می کند.

گفته می شود که "ائتلاف عليه ترور" از آمريکا کمک دريافت می کند.

کشور بدون حکومت

سومالی تنها کشور دنيا تلقی می شود که فاقد حکومت است و جنگ سالاران وابسته به قبايل گوناگون بخش های مختلف آن را در اختيار دارند در حاليکه هزاران تن از مردم سومالی به خارج پناهنده شده اند و با ارسال پول برای خانواده های خود، عملا تامين معاش آنان را برعهده دارند.

سومالی در سال 1960 و ادغام دو مستعمره متعلق به بريتانيا و ايتاليا به عنوان يک کشور مستقل اعلام موجوديت کرد.

اين کشور در شرق آفريقا و در مجاورت خليج عدن و اقيانوس هند قرار گرفته و با کشورهای جيبوتی، اتيوپی و کنيا همسايه است و حدود 5/8 ميليون جمعيت دارد.

اکثر مردم سومالی مسلمان هستند و گرچه بيشتر آنان به يک قوميت واحد تعلق دارند، اما وابستگی و رقابت های شديد قبيله ای باعث ادامه جنگ داخلی در آن کشور بوده است.

با سرنگونی دولت احمد زيادباره، رييس جمهوری، در سال 1991، قبايل شمالی اعلام استقلال کردند و سران قبايل چند بخش ديگر کشور نيز خواستار خودمختاری داخلی بوده اند.

ادامه جنگ های خونين داخلی باعث شد که سازمان ملل متحد، که در صدد ميانجيگری بين جنگ سالاران متخاصم و ارايه کمک های بشردوستانه به مردم بود، به دليل تلفاتی که به کارکنان سازمان وارد آمد در سال 1995 اين کشور را ترک کند.

در سال 2004، نمايندگان گروهی از جنگ سالاران سومالی يوسف احمد را به سمت رياست جمهوری انتقالی و علی محمد غيدی را به نخست وزيری برگزيدند.

تاکنون دولت انتقالی در داخل سومالی عملا از اختياراتی برخوردار نبوده و با ادامه رقابت جنگ سالاران بر سر تسلط بر پايتخت، شرايط امنيتی را برای استقرار در اين شهر مناسب ندانسته بود.