پرودی انتظار دارد در راس ائتلاف چپ ميانه کابينه جديد ايتاليا را تشکيل دهد

روز سه شنبه، 11 آوريل، مقامات انتخاباتی ايتاليا اعلام داشتند که ائتلاف چپ ميانه توانسته است با اکثريت کوچکی برنده انتخابات مجلس نمايندگان (يکی از دو مجلس ايتاليا) شود و بر رقيب راستگرای خود سيلويو برلوسکونی نخست وزير کنونی غلبه کند.

در اين انتخابات بيش از هشتاد و سه درصد از واجدان شرايط رای شرکت داشتند و ائتلاف چپ و راست به ترتيب 8/49 درصد و 7/49 درصد آرای مجلس نمايندگان را به خود اختصاص داده اند و به اين ترتيب، تعداد آرای چپ ميانه کمتر از يکدهم درصد بيش از آرايی است که به نفع راست ميانه به صندوق های رای ريخته شده است.

برتری جناح آقای پرودی در مجلس نمايندگان تنها با کسب 25 هزار رای بيشتر ممکن شده است.

شمارش آرای مربوط به مجلس عليا (يا سنا)ی ايتاليا نشان می دهد که راستگرايان تا کنون يک کرسی بيش از ائتلاف چپ را به خود اختصاص داده اند اما هنوز آرای مربوط به شهروندان ايتاليايی مقيم خارج شمارش نشده است.

برای اين گروه از رای دهندگان شش کرسی منظور شده و ائتلاف چپ ابراز اطمينان کرده است که دست کم چهار کرسی از اين تعداد را به دست می آورد و از اکثريت در مجلس سنا نيز برخوردار خواهد شد.

رومانو پرودی، رهبر ائتلاف چپ که انتظار می رود مامور تشکيل کابينه جديد شود، در سخنانی در برابر طرفداران خود گفت که آنان به پيروزی دست يافته اند.

با اينهمه، تا کنون ائتلاف راستگرايان از قبول شکست در اين انتخابات خودداری ورزيده و طرفداران سيلويو برلوسکنی خواستار بازشماری آرا شده اند.

آقای برلوسکنی هنوز در مورد نتايج اعلام شده اظهار نظری نکرده است.

روزنامه های ايتاليا امروز نوشتند که اين انتخابات کشور را به دو اردو تقسيم کرده است.

رويه انتصاب دولت

معمولا رييس جمهوری ايتاليا با توجه به سهم احزاب يا ائتلاف های سياسی از کرسی های پارلمانی نخست وزير اين کشور را منصوب می کند.

در سال 2005، پارلمان ايتاليا اصلاحاتی را در قانون انتخابات را تصويب کرد که هدف از آن مقابله با بی ثباتی دولت ها در اين کشور از زمان خاتمه جنگ دوم جهانی بود.

	پرودی (چپ) در مبارزه ای نه چندان دوستانه بر برلوسکنی غلبه کرده است

پارلمان ايتاليا از دو مجلس به نام های سنا - مجلس عليا - و مجلس نمايندگان - مجلس سفلا - تشکيل يافته که به ترتيب دارای 315 سناتور و 630 نماينده هستند که برای دوره های پنج ساله انتخاب می شوند هر چند امکان انحلال پارلمان قبل از خاتمه هر دوره نيز وجود دارد.

اصلاح قانون انتخابات به منظور تشويق تشکيل ائتلاف های پايدارتر و دوام دولت ها به تصويب رسيد و بر اساس روش آرای نسبی شکل گرفته است و تمامی شهروندانی که به سن 18 سالگی رسيده باشند حق انتخاب اعضای مجلس نمايندگان و تمامی شهروندانی که به سن 25 سالگی رسيده باشند حق انتخاب سناتورها را دارند.

اعضای مجلس سنا برای حوزه های مشخص انتخاب می شوند و معدودی از آنان، شامل رييسان جمهوری سابق، با فرمان رييس جمهوری وقت به عنوان نمايندگان مادام العمر در سنا حضور دارند.

در مجلس نمايندگان، هر ناحيه يا حوزه انتخاباتی دارای تعداد معينی کرسی است و حزب يا ائتلافی که بتواند اکثر آرای حوزه را به خود اختصاص دهد به طور خودکار 55 درصد کرسی های آن ناحيه را به دست می آورد حتی اگر آرای حزب يا ائتلاف به اين حد نرسيده باشد.

به منظور اطمينان از تشکيل دولت، حزب يا ائتلافی که بيشترين تعداد کرسی های مجلس نمايندگان را کسب کرده باشد اما به نيمی از کرسی ها نرسيده باشد نيز به طور خودکار قطعا 54 درصد کرسی ها را در اختيار می گيرد تا دست کم به حد نصاب 340 کرسی دست يابد.

پيشينه پرودی

به اين ترتيب، در صورتی که نتايج اعلام شده انتخابات کنونی تاييد شود، انتظار می رود ائتلاف چپ ميانه، موسوم به اتحاد درخت زيتون، مامور تشکيل کابينه جديد شود و رومانو پرودی سمت نخست وزيری را در دست بگيرد.

رومانو پرودی در سال 1939 متولد شده و در رشته اقتصاد و علوم سياسی تحصيل کرده است.

رومانو پرودی متولد سال 1939 اقتصاددان و استاد اقتصاد در دانشگاههای ايتاليا، آمريکا و بريتانيا ورود به فعاليت سياسی در دهه 1970 و وزير صنايع در سال 1978 عضو کابينه های ايتاليا تا اوايل دهه 1990 و رهبر ائتلاف درخت زيتون از 1995 نخست وزير از 1996 تا 1998 رييس شرکت آی آر آی 1982 تا 1989 و 1993 تا 1994 رييس کميسيون اروپا 1999 تا 2004 رقابت با برلوسکنی در انتخابات پارلمانی 2006

آقای پرودی در دهه 1970 وارد فعاليت های سياسی شد و در سال 1978 به عنوان وزير صنايع وارد کابينه وقت ايتاليا شد.

از آن سال تا اوايل دهه 1990، رومانو پرودی سمت های مختلفی را در کابينه های ايتاليا بر عهده داشت و در سال 1995، رهبری ائتلاف چپ ميانه را در دست گرفت و از سال 1996 تا 1998، و خروج حزب کمونيست از ائتلاف چپ، نخست وزير ايتاليا بود.

رومانو پرودی همچنين در دو دوره از سال 1982 تا 1989 و از سال 1993 تا 1994 رييس شرکت دولتی آی آر آی آر بود.

بعدها فعاليت آقای پرودی در اين سمت با گزارش هايی حاکی از فساد مالی ارتباط يافت و مورد بررسی قرار گرفت اما وی از اتهام ناديده گرفتن منافع شخصی و شغلی مبرا دانسته شد.

رومانو پرودی از سال 1999 تا 2004 رياست کميسيون اروپا - نهاد اجرايی اتحاديه اروپا - را برعهده داشت.

با انتصاب به سمت نخست وزيری، وی جانشين سيلويو بروسکنی، از جمله ثروتمندترين مردان ايتاليا خواهد شد که از سال 2000 ميلادی رياست شورای وزيران - کابينه - را در دست داشته است اما ظاهرا ناکامی وی در بهبود شرايط اقتصادی ناخرسندی اکثر رای دهندگان را در پی داشته است.