حدود پنجاه ميليون رای دهنده درباره سرنوشت آقای برلوسکونی تصميم گيری می کنند

هيچکدام از دو حزب عمده رقيب يعنی حزب حاکم نخست وزير برلوسکونی و رقيب چپ ميانه اش به رهبری رومانو پرودی نتوانسته اند به ميزان قابل توجهی از ديگری جلو بيفتند.

اولين نتايج نظرسنجی از رای دهندگان نشان می داد که حزب آقای پرودی اندکی از حزب آقای برلوسکونی جلوتر خواهد بود.

با اينهمه خبرنگاران خاطرنشان می کنند که در انتخابات های قبلی ايتاليا نتايج نظرسنجی ها معمولا نادرست از آب درآمده است.

بر اساس شمارش آرا تا اينجا آقای برلوسکونی ممکن است بتواند رای بالاتری در پارلمان عليا داشته باشد و در مجلس نمايندگان هم از برتری برخوردار شود.

ايتاليا از سيستم تازه و پيچيده ای در انتخابات استفاده می کند که رای شماری را کند می کند.

در حدود 47 ميليون ايتاليايی برای رای دادن ثبت نام کردند.

رای گيری در طول روز يکشنبه و امروز دوشنبه ادامه داشت و بيشتر از دو سوم رای دهندگان در انتخابات شرکت کرده اند.

وزارت کشور ايتاليا ميزان شرکت کنندگان در رای گيری را 85 درصد افراد واجد شرايط اعلام کرده است.

چنانکه انتظار می رفت اين انتخابات، ميان سيلويو برلوسکونی، نخست وزير راست ميانه کنونی و رومانو پرودی، رقيب چپ ميانه وی رقابتی تنگاتنگ ايجاد کرده است.

اين انتخابات، به مبارزاتی پايان می دهد که طی آن دو رقيب بيشتر همديگر را مورد اهانت قرار دادند تا آنکه به معرفی سياست های خود بپردازند.

آقای برلوسکونی مخالفان چپ ميانه خود را طرفداران استالين و پل پوت خواند و آقای پرودی گفت کل دستاوردهای نخست وزير ايتاليا طی پنج سال صدارت، کشيدن پوست صورت (برای از بين بردن چروک ها) و کاشت موی سرش بوده است.

وی به رای دهندگان گفت که اگر به حزب مخالف رای دهند در واقع به "ايتاليای افزايش ماليات، ايتاليای ياس، ايتاليای توهين و ايتاليای دروغ" رای داده اند اما اگر به حزب او رای دهند به "ايتاليای آزاد و ايتاليای مدافع حقوق، تساهل، احترام برای همه، رفاه، و فراتر از همه ايتاليای عشق رای داده اند."

رومانو پرودی مبارزات انتخاباتی را "رويارويی ميان دو نگاه کاملا متمايز به جامعه، اقتصاد و سياست" خوانده است.

وی گفته است: "ايتاليايی ها به تغيير نياز دارند، و ما می توانيم اين کار را به دمکراتيک ترين شکل ممکن انجام دهيم، با يک قلم و برگه رای."

رومانو پرودی نيز قبلا نخست وزير ايتاليا بوده و 10 سال قبل، سيلويو برلوسکونی را در انتخابات شکست داد.

به گفته ناظران، هر يک از دو نفر که برنده شود، وجود اختلافات عميق در احزاب چپ و راست ايتاليا، تشکيل دولت جديد را دشوار کرده است.