|
کنگو به جای سودان رييس اتحاديه آفريقا شد | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
در پی ابراز نگرانی در مورد پيامدهای انتخاب سودان به رياست دوره ای اتحاديه آفريقا، کشور کنگو برازاويل به اين سمت انتخاب شده است. اجلاس رهبران کشورهای عضو اتحاديه آفريقا به ميزبانی سودان در خارطوم، پايتخت اين کشور، برگزار شده است و در حاليکه معمولا کشور ميزبان به رياست نوبتی سازمان به مدت يک سال انتخاب می شود، به علت نا مساعد بودن وجهه سودان در زمينه رعايت حقوق بشر، تعدادی از کشورهای عضو نسبت به انتخاب اين کشور به رياست سازمان ابراز نگرانی می کردند. اين کشورها، و سازمان های مدافع حقوق بشر، معتقد بودند که انتخاب سودان می تواند به شهرت اتحاديه آفريقا لطمه بزند و همچنين موانعی را در راه اقدامات اين اتحاديه برای استقرار صلح در منطقه آشوب زده دارفور، در غرب سودان، ايجاد کند.
اتحاديه آفريقا هياتی را مامور ميانجيگری بين دولت سودان و شورشيان دارفور کرده و يک نيروی پاسدار صلح به دارفور اعزام داشته است اما شورشيان دارفور تهديد کرده بودند که در صورت انتخاب سودان به رياست اتحاديه، از مذاکرات صلح خارج خواهند شد. اجلاس رهبران کشورهای عضو اتحاديه اروپا موافقت کرده اند که نوبت رياست سودان تا اجلاس بعدی در سال 2007 به تعويق افتد. به گزارش خبرنگار بی بی سی در خارطوم، در حاليکه کشورهای شمال و شرق آفريقا از نامزدی سودان حمايت می کردند، کشورهای واقع در جنوب و غرب اين قاره و سازمان های مدافع حقوق بشر چنين انتخابی را زيانبخش می دانستند. اتحاديه آفريقا در سال 2002 و براساس الگوی اتحاديه اروپا تشکيل و جانشين سازمان وحدت آفريقا شد و پيشبرد دموکراسی، رعايت حقوق بشر و توسعه اقتصادی آفريقا را به عنوان هدف های اصلی خود برگزيد. اتحاديه آفريقا دارای پنجاه و سه عضو است و به استثنای کشور مراکش، تقريبا تمامی کشورهای اين قاره در آن عضويت دارند اما مراکش در اعتراض به پذيرش صحرای غربی به عنوان يک کشور مستقل از عضويت در اين سازمان خودداری ورزيده است. کنگو برازاويل کنگو برازاويل در ساحل اقيانوس اتلانتيک جنوبی در غرب آفريقا و کرانه باختری رود کنگو واقع شده و با کشورهای گابن و انگولا همسايه است و پايتخت آن برازاويل نام دارد. اين سرزمين تا زمان کسب استقلال در سال 1960 مستعمره فرانسه بود و در حال حاضر، از جمله بزرگترين توليد کنندگان نفت خام در آفريقا به شمار می رود. تا سال 1990، کنگو برازاويل بر اساس نظام مارکسيستی اداره می شد اما در آن سال، اصلاحاتی در تشکيلات سياسی اين کشور ايجاد شد. دهه 1990 شاهد درگيری های قومی و سياسی و ادامه جنگ داخلی بود اما در سال 1997، توافقی بين دولت مرکزی و گروه های بزرگ شورشی به دست آمد. در آن سال، دنيس ساسو-نگوئسو برای يک دوره هفت ساله به رياست جمهوری انتخاب شد و در سال 2003، توانست آرامش نسبی را در اين کشور برقرار کند. جمعيت کنگو برازاويل بيش از سه ميليون نفر است که از اقوام گوناگون تشکيل يافته و حدود نيمی از آنان مسيحی هستند. پيروان اديان بومی حدود 48 درصد و مسلمانان حدود 2 درصد از جمعيت را تشکيل می دهند. کشور ديگری به نام جمهوری دموکراتيک کنگو - که قبلا زئير خوانده می شد - در ساحل شرقی رود کنگو واقع است، پايتخت آن کينشازا نام دارد و پيش از کسب استقلال مستعمره بلژيک بود. | مطالب مرتبط بحران رياست دوره ای سودان بر اتحاديه آفريقا23 ژانويه، 2006 | صفحه نخست اجلاس سران آفريقا برای حل بحران دارفور17 اکتبر، 2004 | صفحه نخست 'خشونت عليه غيرنظاميان دارفور ادامه دارد' 11 اوت، 2004 | صفحه نخست سازمان ملل برای دولت سودان ضرب الاجل تعيين کرد30 ژوئيه، 2004 | صفحه نخست تعهد دولت سودان به پايان دادن به خشونت های دارفور 03 ژوئيه، 2004 | صفحه نخست گزارش سازمان ملل درباره نقض گسترده حقوق بشر در سودان 22 آوريل، 2004 | صفحه نخست فاجعه انسانی غرب سودان را تهديد می کند03 آوريل، 2004 | صفحه نخست | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||