مارک ماردل سردبير اروپا در بی بی سی نيوز - بروکسل

	پارلمان هلند موافقت خود را با ممنوعيت برقع اعلام کرده است

برقع لباسی است که گروههايی از زنان مسلمان می پوشند و سرتاپای آنها را به جز چشمها می پوشاند.

پارلمان هلند پيش از اين به نفع ممنوعيت پوشيدن برقع در خارج از خانه رای داده است و شماری از اعضای دولت وزن سياسی خود را برای تصويب آن به کار گرفته اند.

در تمام هلند تنها حدود 50 نفر از زنان خود را در برقع می پوشانند که بزودی عمل آنها زيرپا گذاشتن قانون به شمار خواهد آمد.

خيرت ويلدرس نماينده پارلمان هلند که اولين بار اين پيشنهاد را مطرح کرده است می گويد: "برقع يک نشانه قرون وسطايی است. نشانه ای عليه زن."

"ما نمی خواهيم زنان از اينکه نشان دهند که هستند شرمسار باشند. حتی اگر شما خودتان هم تصميم گرفته باشيد جای اين کار در هلند نيست. زيرا ما می خواهيم شما زنان با فرهنگ هلندی آميخته شويد و همانند جامعه هلندی باشيد. اگر مردم نتوانند ببينند شما که هستيد يا دو انگشت از بدن و صورت شما را ببينند من فکر می کنم که راه مناسبی برای آميزش شما در فرهنگ جامعه ما نيست."

مسلمانان در اروپا، صفحه نگاه ژرف بی بی سی به انگليسی

من با آقای ويلدرس در پارلمان و پس از گذراندن چندين مرحله بازرسی امنيتی مصاحبه کردم. دو محافظ درشت اندام در تمام طول گفتگو حضور داشتند. هلند که روزگاری بازار ليبراليسم آسانگيری بود اين روزها عصبی تر و کم طاقت تر شده است.

نام آقای ويلدرس از جمله نامهايی است که در فهرست "کافرانی که شايسته قتل اند" آمده است. فهرستی که بر روی جسد تئو ون گوگ فيلمساز هلندی پيدا شد.

	تئو ون گوگ فيلمساز هلندی قربانی فيلم خود با عنوان "تسليم" شد

ون گوگ دو سال پيش به قتل رسيد زيرا فيلمی ساخته بود به نام "تسليم" که به موضوع زن و اسلام می پرداخت. فيلم او با نمايی آغاز می شد که در آن زنی چهره خود را با برقع پوشانده بود و قتی دوربين به آرامی روی بدن او از گردن به پايين حرکت می کرد او را برهنه و پوشيده در حجابی نازک می ديديم.

آقای ويلدرس صريحا تمايل خود را برای ممنوعيت برقع با موضوع تروريسم پيوند زده است.

"ما مشکلاتی با اقليت رو به رشد مسلمان داريم که به همدلی با مفاهيم اسلامی-فاشيستی در اسلام تندرو گرايش دارد."

"بعلاوه اين نکته هم هست که بايد هر کس در خيابان راه می رود يا به کافه و رستوران و ديگر مکانهای عمومی وارد می شود هويت اش قابل تشخيص باشد."

فمالا اسلم که حقوقدانی مسلمان از شرق ترکيه است می گويد که به اعتقاد او آزادی انتخاب و آزادی مذهب چيزی است که مردم بايد برای آن مبارزه کنند.

با اينهمه در شهر ماسيک در بلژيک که چند صد متر از مرز هلند دورتر است ممنوعيت پوشيدن نقاب و روبنده همين حالا اجرا می شود.

شهردار ماسيک می گويد پيرزنها و پيرمردها از ديدن زنانی که روبنده دارند می ترسند و بچه ها هم از ديدن زنانی که لباس سياه بلند به تن دارند و چهره شان را هم پوشيده اند گريه می کنند.

جريمه روبنده زدن در بلژيک 150 يورو است. 5 تن از 6 زنی که روبنده می بستند حالا آن را کنار گذاشته اند ولی نفر ششم هنوز به پوشيدن آن اصرار دارد. شهردار می گويد در مرحله بعد اين زن بايد به زندان برود.

همسر زنی که در مقابل اطاعت از اين ممنوعيت پافشاری می کند از کسانی است که در ارتباط با پرونده بمبگذاری در مادريد بازداشت شده اند.

ولی پليس از اين ممنوعيت چندان خوشنود نيست. آنها می گويند که با اين ممنوعيت رابطه با جامعه مراکشی های شهر بدتر می شود و به جوانهای مراکشی تبار بهانه ای خواهد داد تا جامعه را آزرده کنند.

خانم اسلم معتقد است اگر ممنوعيت برقع در هلند به قانون تبديل شود شماری از زنان پوشيدن آن را به بيانيه ای سياسی تبديل خواهند کرد: "ممنوعيت يا منزوی ساختن گروهی معين در جامعه خود دردسرساز است."

دولت هلند ممکن است برقع را به طور کلی ممنوع نکند اما قانون را به مکانهای خاصی مانند ايستگاهها و فرودگاهها و سينماها محدود سازد - امری که بسياری از مسلمانها در اروپايی که از هويت خود نامطمئن است آن را تحريک آميز خواهند يافت.