|
وضعيت بد آموزش و پرورش در عراق | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
با تشکيل دولت عراق يکی از چالشهايی که پيش روی اين دولت قرار گرفته است وضعيت آموزش و پرورش در کشور است. عراق قبلا دارای بالاترين آمار باسوادان در جهان عرب بود و يکی از بهترين نظامهای آموزش و پرورش را داشت. اما دو دهه جنگ و همچنين تحريمهای اعمال شده بر اين کشور در زمان صدام حسين وضعيت آموزش و پرورش در عراق به يکی از بدترينها در منطقه تبديل کرده است. اما يکی از نکات مثبت اين است که تعداد کودکان دبستانی در عراق زياد است. بر اساس آمارهای سازمان ملل متحد عراق از جمله معدود کشورهای خاورميانه است که در آن تعداد زيادی مدرسه رو دارد. ولی نکته شايد منفی در اين باشد که تعداد کمی از اين دانش آموزان از تحصيلات مطلوبی برخوردار هستند. در زمان صدام حسين بسياری از معلمها از کشور فرار کرده و هنوز بازنگشته اند. بسياری از مدارس اقلام اوليه تحصيلی از جمله دفتر، ميز و کتاب ندارند. و حتی در برخی از مناطق، ساختمانی برای مدارس وجود ندارد. حسنين معلی، يکی از مقامات عاليرتبه در دولت عراق می گويد کمک مالی زيادی برای بازسازی مدارس وجود دارد اما وی تاکيد می کند که اين کمکها در مناطقی استفاده می شود که وضعيت امنيتی اجازه فعاليت می دهد. وی می گويد در برخی مناطق بدليل حضور تروريستها امر بازسازی امکان ندارد. اين مقام در عين حال می گويد که از زمان حضور آمريکاييها در عراق وضعيت وزارت آموزش و پروش عراق در مقايسه با زمان صدام حسين بهتر شده است. چيز ديگری که در نظام آموزش و پرورش عراق در حال شکل گيری است و قبلا وجود نداشته مدارس خصوصی است. مدارسی که در نبود سيستم آموزش و پرورش مناسب در کشور متقاضيان زيادی دارد. |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||