|
زندگی سياسی عسگر آقايف | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
در سالهای اوليه حکومت عسگر آقايف، مفسران غربی وی را به عنوان بارقه اميدی برای مردم سالاری در آسيای ميانه می ستودند. آنها خاطرنشان می کردند که اين روشنفکر متين اندکی پس از آن که در سال ۱۹۹۱ رهبر قرقيزستان مستقل شد، شروع به خصوصی سازی و اصلاحات ارضی کرده است. وی همچنين حامی ايجاد فضايی باز و آزاد در اين جمهوری شوروی سابق تلقی می شد. آلکساندر ايوانف، سردبير روزنامه "ليتراترنی قرقيزستان"، در آن زمان نوشت: در واقع هرگاه من مقاله ای تاحدودی انتقادی درباره آقايف می نوشتم، وی به من تلفن می زد تا برای برشمردن ضعفهايش تشکر کند." اما اين خوش بينی درباره آقای آقايف اکنون فروکش کرده است. درپی درخواست هزاران نفر از مخالفان از وی برای کناره گيری از قدرت، رهبر قرقيزستان متواری شده و از محل اختفايش خبری در دست نيست. منتقدان، عسگر آقايف را به سرکوب مخالفان و رسانه ها متهم کرده و می گويند دولت او آلوده به فساد است. آنها همچنين می گويند دولت آقای آقايف در نتايج انتخابات پارلمانی ای که اوايل سال ۲۰۰۵ برگزار شد، به نفع وی دست برده است. آقای آقايف چندين بار در ماه های اخير در سخنانی که اذعان به کاهش محبوبيتش داشت، نسبت به تلاش برای براه انداختن "انقلاب مخملی" در جمهوری کوهستانی قرقيزستان هشدار داده بود. وی در ماه فوريه به يک روزنامه روسی گفته بود: "بسياری از مردم آگاه نيستند که ما در آسيای ميانه ويژگی های بارز و خاص خودمان را داريم و طرحهای تغيير رژيم در اينجا به آسانی می تواند به جنگ داخلی تبديل شود." عسگر آقايف در دهم نوامبر ۱۹۴۴ در دهکده قزل بيرق در شمال قرقيزستان به دنيا آمد. پدرش يک دهقان بود. آقای آقايف در سن پترزبورگ روسيه به تحصيل پرداخت و بخاطر تحقيقات علمی اش چندين جايزه برد. وی در سال ۱۹۸۶ به عنوان رييس واحد علوم وارد حزب کمونيست قرقيزستان شد. آقای آقايف در سال ۱۹۹۰ که قرقيزستان هنوز از جمهوری های شوروی بود، رييس جمهور کشورش شد. اندکی بعد از استقلال اين جمهوری در ۱۹۹۱ مردم با رای مستقيم، وی را به عنوان رهبر کشورشان برگزيدند و در ۱۹۹۵ دوباره به او رای دادند. وی در دوران حکومتش کوشيد روابط خوبی با آمريکا و روسيه داشته باشد و هردو کشور اکنون در قرقيزستان پايگاه نظامی دارند.
آقای آقايف در اکتبر ۲۰۰۰ برای سومين دوره پنج ساله به رهبری کشورش انتخاب شد، ولی ناظران غربی از اين رای گيری بخاطر تخلفاتی که در آن مشاهده شده، انتقاد کردند. وی قول داده بود که ديگر در انتخابات آتی رياست جمهوری به رقابت نپردازد، اما مخالفان عقيده داشتند که آقای آقايف همچنان می خواهد زمام قدرت را در دست داشته باشد. منتقدان همچنين از پيروزی پسر بزرگ آقای آقايف، آيدار، و دختر بزرگش، برمت، در انتخابات پارلمانی ابراز نگرانی کرده اند. دولت آقای آقايف همچنين به سرکوب مخالفان متهم بود. سازمان ديده بان حقوق بشر در اوت گذشته اعلام کرد که بيش از يک سال نگران وخيم شدن وضعيت آزاديهای مدنی در قرقيزستان بوده و از آقای آقايف خواست اجازه دهد که فعالان سياسی و مخالفان بدون رعب و وحشت فعاليت کنند. گفته شده است که آقای آقايف به موسيقی کلاسيک و نقاشی علاقه دارد. او با وجود تحصيل در مراکز علمی معتبر، در سال ۲۰۰۰ که ناگزير بود پيش از انتخاب مجددش در آزمون زبان قرقيزی شرکت کند، نمره درخشانی نگرفت. آقای آقايف بهرحال نمره قبولی گرفت، ولی به دليل غلطهای املايی چند نمره را از دست داد. |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||