درگيری های تازه به دنبال شبيخون افراد محلی به نيروهای شبه نظامی آغاز شد

بر اساس گزارشها چندين نفر کشته شده اند اما بدست آوردن جزئيات گرفتن تاييد با توجه به قطع بودن ارتباط تلفنی با منطقه درگيری غيرممکن است.

اين نبردها به دنبال افزايش تنش ميان چندين عشيره از اقوام محل صورت می گيد که خواستار سهم بيشتری از منابع اين ايالت هستند.

پل اندرسن خبرنگار بی بی سی در اسلام آباد می گويد درگيری تازه در اطراف شهر درا بوگتی پس از نزاعی بين بيش از صد مرد مسلح ياغی و چهل نفر از اعضای گروه شبه نظامی "واحد خط مقدم" آغاز شد.

مردان مسلح قبايل با حمله به اين افراد اين واحد آنها را محاصره کردند و در نتيجه هلی کوپترهای توپدار و ارتش پاکستان برای کمک به نجات آنها به منطقه اعزام شد.

همزمان يک پايگاه نيروهای ارتشی با پرتاب راکت مورد حمله قرار گرفت که به تبادل آتش توپخانه و سلاح سنگين در شهر درا بوگتی منجر شد.

نوا بوگتی، خان قبيله، گفته است که در اثر درگيری در شهر بين 50 تا 60 کشته شده اند ولی نمی توان اين شمار را به طور مستقل تاييد کرد.

رهبران محلی مانند نوا بوگتی خواستار سهم بيشتری از درآمد گاز بلوچستان اند

نوا بوگتی از جمله رهبران قبايل است که خواستار دريافت سهم بيشتری از محل درآمدهای ايالت بلوچستان هستند. ايالت بلوچستان دارای ذخاير سرشار گاز طبيعی است.

در ماه ژانويه زمانيکه دکتر شازيا خالد، از کارکنان شرکت گاز منطقه "سويی" بلوچستان پاکستان، توسط فردی که به ادعای او يکی از افسران ارتش پاکستان است، مورد تجاوز جنسی قرار گرفت، درگيريهای شديدی بين نيروهای محلی و ارتش رخ داد.

در آن درگيريها مردان بلوچ بيش از 500 خمپاره شليک کردند. دست کم 8 نفر پس از چند روز درگيری کشته شدند.

ولی آن درگيری نشان داد که مردان بلوچ تا چه حد مسلح اند و تا کجا آماده دست به سلاح بردن هستند.

ژنرال پرويز مشرف رييس جمهور پاکستان نيز با اعزام تانک، هلی کوپتر و 4500 سرباز برای حفاظت از تاسيسات، عکس العمل نشان داد.

احمد رشيد، کارشناس مسائل پاکستان و بلوچستان، معتقد است که نبرد بين افراد مسلح قبيله بوگتی و نيروهای ارتش ريشه در اختلافاتی دارد که در چند دهه گذشته اوضاع داخلی پاکستان را به نا آرامی کشانده است.

سياست دولت در مقابل بلوچ ها سياست مشت آهنين بوده است

احمد رشيد می گويد: "از سال 1947 تاکنون اقوام بلوچ چهار بار ديگر بر عليه دولت شورش کرده اند. بلوچستان منطقه ای است با جمعيت 6 ميليون نفر که با کمبود شديد آب مواجه است. هيچگونه سرمايه گذاری در امور بهداشت و يا آموزش و پرورش نشده است. بلوچستان سرشار از منابع طبيعی است، اما در آمد های حاصل از آن نسيب بلوچها نمی شود. به همين دليل بلوچها برای سهيم شدن در اين درآمد و برای به دست آوردن استقلال سياسی تا کنون چندين بار دست به شورش زده اند."

از جمله ديگر نگرانی های اقوام بلوچ، انجام پروژه های کلان تجاری در بندر گوادر واقع در نزديکی دهانه تنگه هرمز است. دولت قصد دارد اين شهر را به يک بندر مهم تجاری تبديل کند تا دروازه ای برای واردات کالاهای آسيای ميانه گشايش يابد.

اما به ثمر رساندن اين پروژه ها مستلزم انتقال کارگر از سراسر پاکستان به داخل بلوچستان است که به گفته بسياری از رهبران بلوچ ممکن است باعث شود تا قوم بلوچ در اين منطقه به مرور زمان در اقليت قرار گيرد.