|
نا آراميهای قومی در بلوچستان پاکستان؛ زنگ خطر! | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
از شش هفته پيش يعنی از زمانيکه دکتر شازيا خالد، از کارکنان شرکت گاز منطقه "سويی" بلوچستان پاکستان، توسط فردی که به گفته او يکی از فرماندهان ارتش پاکستان است، مورد تجاوز جنسی قرار گرفت، نا آراميهايی در منطقه بلوچستان پاکستان بروز کرده است. بدنیال اين حادثه بيش از بيش خشم قبيله بوگتی، يکی از قبايل بزرگ بلوچستان را برانگيخته شد. وابستگان به اين قوم با پرتاب موشک و خمپاره به تاسيسات گاز "سويی" در اين منطقه دور تازه ای از حملات خود را عليه نيروهای دولتی آغاز کردند. تاسيسات و مخازن گاز سويی 45% کل گاز کشور را تامين می کند. ژنرال پرويز مشرف رييس جمهور پاکستان نيز با اعزام تانک، هلی کوپتر و 4500 سرباز برای حفاظت از تاسيسات، عکس العمل نشان داد. استان بلوچستان پاکستان در طول دهه های اخير بارها شاهد درگيری های مسلحانه بين قبايل بلوچ و نيروهای دولت مرکزی بوده است. در گذشته اغلب اختلافات بر سر مسائل اقتصادی و سياسی از جمله خودمختاری بلوچستان به اين اختلافات دامن زده است اما اينبار علاوه بر اينها ، تجاوز جنسی به يکی از کارکنان شرکت گاز واقع در شهر سويی باعث اين درگيری ها شده است. احمد رشيد، کارشناس مسائل پاکستان و بلوچستان، معتقد است که نبرد بين افراد مسلح قبيله بوگتی و نيروهای ارتش ريشه در اختلافاتی دارد که در چند دهه گذشته اوضاع داخلی پاکستان را به نا آرامی کشانده است. احمد رشيد می گويد: "از سال 1947 تاکنون اقوام بلوچ چهار بار ديگر بر عليه دولت شورش کرده اند. بلوچستان منطقه ای است با جمعيت 6 ميليون نفر که با کمبود شديد آب مواجه است. هيچگونه سرمايه گذاری در امور بهداشت و يا آموزش و پرورش نشده است. بلوچستان سرشار از منابع طبيعی است، اما در آمد های حاصل از آن نسيب بلوچها نمی شود. به همين دليل بلوچها برای سهيم شدن در اين درآمد و برای به دست آوردن استقلال سياسی تا کنون چندين بار دست به شورش زده اند." اما به گفته وی اينبار شورشيان سازمان يافته تر و با تجهيزات نظامی پيچيده تری وارد عمل شده اند و به همين جهت گزارش هايی در رسانه های داخلی پاکستان منتشر شده مبنی بر اينکه کشورهای همسايه از جمله ايران ممکن است در مسلح کردن آنها دست داشته باشد. اين در حاليست که دولت پاکستان به طور مستقيم به هيچ کشوری اشاره نکرده است از جمله ديگر نگرانی های اقوام بلوچ، انجام پروژه های کلان تجاری در بندر گوادر واقع در نزديکی دهانه تنگه هرمز است. دولت قصد دارد اين شهر را به يک بندر مهم تجاری تبديل کند تا دروازه ای برای واردات کالاهای آسيای ميانه گشايش يابد. اما به ثمر رساندن اين پروژه ها مستلزم انتقال کارگر از سراسر پاکستان به داخل بلوچستان است. به نظر سردار عطا الله خان منگل، رهبر جنبش اقوام سرکوب شده پاکستان، ورود کارگران به داخل بلوچستان، جمعيت بلوچها را به اقليت تبديل خواهد کرد و اين به نوبه خود باعث می شود قدرت سياسی آنها بيش از پيش تقليل داده شود. در حال حاضر شوکت عزيز نخست وزير پاکستان تلاش می کند تا با طرحهايی مبنی بر فراهم کردن کمکهای مالی به منظور توسعه اقتصادی بلوچستان به اين استان کمک کند، اما به نظر می رسد تا زمانيکه حضور ارتش در صحنه سياسی پاکستان ادامه يابد، ادامه مذاکرات نا ممکن خواهد بود. |
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||