جائو زيانگ هرچند که مطرود شد، اما اجازه يافت تا عضو حزب باقی بماند و هرگز اتهامی عليه او اقامه نشد.

جائو که فرزند يک زميندار ثروتمند از اهالی استان "هنان" در مناطق مرکزی چين بود، در سن 13 سالگی در سال 1932 به مجمع جوانان کمونيست پيوست.

بعدتر در دهه شصت، او با رهبر قدرتمند چين، مائو تسه دونگ، درگير شد. مائوييست‌ها عقيده داشتند که جائو زيانگ با هدف اصلاحات "کاپيتاليستی" به ايدئولوژی مائو خيانت کرده است.

در خلال دوره‌ای که به انقلاب فرهنگی مائو شهرت يافت، جائو را، که کلاه بوقی بر سرش نهاده بودند، در شهر گرداندند و او را "بازمانده نفرت‌آور طبقه زميندار" خواندند.

در سال 1972 از جائو زيانگ اعاده حيثيت شد و او را به حکمرانی بزرگترين استان چين، سيچوان، گماشتند.

دستاوردهای او در اين دوره، نظر دنگ شيائوپنگ را جلب کرد که پس از درگذشت مائو، در صحنه سياست چين به مثابه چهره ای مقتدر و برجسته سر برآورده بود.

جائو در 1980 به مقام نخست‌وزيری رسيد و سپس دبيرکلی حزب کمونيست را عهده دار شد.

او اصلاحات در بازار را آغاز کرد تا توليد را بهبود ببخشد. با گذشت زمان، مشخص شد که توفيق در عرصه صنايع سنگين آسان نيست اما او در زمينه صنايع سبک و کشاورزی، موفقيت بيشتری يافت.

جائو زمانی که از دانشجويان معترض در ميدان تيان آن من بازديد کرد و با خواسته‌های آنان همدلی نشان داد، حکم افول سياسی خود را امضا کرد. سه هفته پس از سرکوب تظاهرات، او از همه سمت‌های دولتی خود برکنار شد.

جائو زيانگ هرچند که مطرود شد، اما اجازه يافت تا عضو حزب باقی بماند و هرگز اتهامی عليه او اقامه نشد.

وی به هنگام مرگ، هشتاد و پنج سال داشت.