اين صفحه را برای دوستان خود بفرستيد		صفحه بدون عکس

*اين برنامه ها به وسيله بی بی سی و برای بی بی سی تهيه شده و راديو و سايت بخش فارسی بی بی سی تنها رسانه مجاز به استفاده از آنهاست. استفاده از اين برنامه ها توسط رسانه های ديگر به هر شکلی بدون اجازه بی بی سی می باشد*

"کارول بلامی"، رييس صندوق کودکان سازمان ملل متحد (يونيسف)، اخيرا با حضور در يکی از ويژه برنامه های روز جهانی ايدز در بی بی سی گفت: " تحقيقات به ما نشان داده که حتی در نقاطی از جهان که اقدامات اطلاع رسانی در سطح وسيع در ميان جوانان انجام شده، همچنان درک آنها درباره ايدز نادرست است. بسياری از آنها به ما گفتند اگر فردی سالم به نظر برسد ناقل ايدز نيست. آنها از نحوه سرايت اين بيماری مطلع نبودند."

خانم بلامی در ادامه اين گفتگو اضافه می کند: "در بسياری از نقاط جهان موضوع ايدز يک تابو و موضوعی ممنوعه محسوب می شود. در حالی که در بسياری کشورها کلاس های آموزشی درباره بهداشت جنسی و همچنين نحوه گسترش ايدز معرفی شده است. اما بسياری از دانش آموزان شاکی هستند که معلمان حاضر نيستند در اين باره با آنها صحبت کنند. ما بايد اين ديوار سکوت را بشکنيم. هرچند اگر به واقعيت ها نگاه کنيم می بينيم خيلی از فرهنگها و ديگر عذرهای اجتماعی و تاريخی مانع از فرو ريختن اين ديوار می شود."

برخی تعبيرات از بيماری ايدز در ايران

درک نادرست و عدم آگاهی از بيماری ايدز موجب نگرانی شديد تمامی گروه های بين المللی فعال در مبارزه با گسترش اين بيماری بوده است.

دختران جوان در بازار صفويه تهران در حال خريد لوازم آرايشی - فروشنده می گويد او به بيمار آلوده به اچ آی وی اجازه می دهد رنگ رژ لبها را پشت دستش امتحان کند

در حالی که نشستن به پای صحبت بيماران آلوده به اچ آی وی / ايدز در ايران به حذف برخی از پيش پندارهای نادرست جامعه کمک قابل ملاحظه ای می کند، اما شنيدن برخی تعبيرات عمومی در ايران در مورد ايدز نيز می تواند پرده از بسياری موضوعات بردارد:

مرد: "نه. تا به حال با کسی که ايدز داشته باشد برخورد نکرده ام. خوب ترس که مسلما وجود دارد."

مرد: "ارتباطم را با دوست يا همکلاسی که ايدز داشته باشد به هم نمی زنم. ايدز او به من ضربه ای نمی زند. سرايتش راه خاصی دارد. خون، تزريق، سرنگ يا رابطه جنسی. اصلا نمی ترسم."

زن: "اگر چنين آدمی را بينم. از او فرار می کنم. می ترسم. احساس می کنم که خلافکار است."

مرد: "بله. حاضرم کنار کسی که ايدز دارد بنشينم. مسئله خاصی نيست. فرهنگ ما آنقدر پيشرفت کرده که راه انتقال ايدز را بدانيم. وقتی می دانم منتقل نمی شود، مشکلی ندارم."

يک باغبان در پارک ملت تهران - او می گويد بيماری ايدز را می شناسد

مرد: "ايدز از هوای سرد و از سرما و گرما به وجود می آيد. ايدز اولين بار از سرماخوردگی به وجود می آيد. کسی که سرما می خورد بايد هرچه زود تر به دکتر مراجعه کند. ما از کسی که ايدز دارد دوری می کنيم. با او تماس نمی گيريم. با وسايل، ظروف، غذا و اتاق خواب او هم تماس نمی گيريم."

مرد: "خيلی ها از اينکه کسی که ايدز يا اچ آی وی دارد کنار آنها در تاکسی بنشيند، می ترسند. اما من دوست دارم به او کمک کنم و از او نمی ترسم. کمک پزشکی نمی توانم بکنم. اما روحيه اش را تقويت می کنم. ولی دستش را نمی گيرم و بغلش نمی کنم. احساساتم را به او انتقال می دهم."

زن: "نه. تا حالا با کسی که ايدز داشته باشد برخورد نداشته ام. اما اگر با چنين کسی برخورد کنم، فکر می کنم بتوانم برايش دوست خوبی باشم. حتی اگر پسری باشد که مرا بخاطر خودم دوست داشته باشد حتی ممکن است با او سکس هم داشته باشم. برايم مهم نيست."

مرد: "چيزهايی که از ايدز می دانم بسيار محدود است. بخاطر ترسی که از اين بيماری دارم ، رفتن به دندان پزشکی يا سلمانی يا اماکن عمومی مثل هتلها برايم مشکل است. مثلا ممکن است آدم با تيغ صورتش را اصلاح کند و بعد در اثر لمس دیوار آلوده، به ويروس آلوده شود. اطلاعات در مورد اين بيماری کم است. با اينحال من نسبت به بيماران ايدزی احساس تنفر نمی کنم. ولی نمی دانم اگر کسی که ايدز دارد دستش را روی ميز من بگذارد، چه حالی به من دست خواهد داد."

مرد: "اگر بدانم که يکی از همکلاسی هايم ايدز دارد، عکس العملم به ميزان ارتباطم با او بر می گردد. اگر ارتباط کمی با او داشته باشم، مسلما از او دوری خواهم کرد. نمی دانم. شايد کارهای ديگری هم بکنم. اما اگر يکی از همکلاسی هايی باشد که به او علاقمندم و چند سال است که همدرس من است، چه پسر باشد و چه دختر، به او پيشنهاد می کنم که قرنطينه شود. اما اگر دوستم نباشد از او دوری می کنم و به او می گويم که بطور ساديستی سعی نکند ديگری را آلوده کند. می خواهم به او بگويم که اين کار را نکند."