محمد علی (کلی) قهرمان افسانه ای بوکس جهان 17 ژانويه 65 ساله شد. نام او با دستيابی به مدال طلای بوکس در المپيک 1960 بر سر زبانها افتاد.

پر حرفی و خود نمايی او در پيش از مسابقات مشهور بود. پیش از مسابقه ای ادعا کرد که حریفش آرچی مور را در راند چهارم شکست می دهد که پيش بينی اش درست از آب در آمد.

22 ساله بود که با در راند هفتم سانی ليستون، قهرمان جهان را شکست داد و برای نخستين بار به مقام قهرمانی دست يافت. يک سال بعد اين دو، بار ديگر مقابل هم قرار گرفتند. علی (با نام اصلی کاسيوس کلی سابق) در راند اول با ضربه ای ليستون را نقش بر زمين کرد.

شش ماه بعد علی با پيروزی بر فلويد پاترسون، قهرمان سابق جهان در لاس وگاس نشان داد که قهرمان بلامنازع بوکس سنگين وزن جهان است.

او يکی از نمادهای جنبش ضد نژادپرستی در سالهای 1960 بود و حشر و نشرش با رهبران اين جنبش مانند مالکوم ايکس و مارتين لوتر کينگ نام او را خارج از دنيای ورزش هم مطرح کرده بود. در سال 1964 او با گرويدن به مذهب اسلام نام خود را از کاسيوس کلی به محمد علی تغيير داد.

محمد علی در سال 1967 به دليل مخالفتش با جنگ ويتنام از رفتن به ارتش سر باز زد که منجر شد مدتی از بوکس محروم شود و همچنين گذرنامه اش را نيز از دست دهد.

علی تا سال 1971 مقام ديگری به دست نياورد و در آن سال بود که در مسابقه ای فرسايشی در نيويورک موفق شد بر جو فريزر غلبه کند و بار ديگر عنوان قهرمانی را از آن خود کند.

در سن 32 سالگی در مسابقه ای که به "غرش در جنگل" مشهور شد، پس از هشت راند با ضربه کردن جورج فورمن، دنيا را حيرت زده کرد.

علی که از دوران طلايی خود فاصله می گرفت، تاج قهرمانی را در مسابقه ای به لئون اسپينکس واگذار کرد. اما در مسابقه ديگری موفق شد با شکست اسپينکس برای سومين بار عنوان قهرمانی را در اختيار گيرد.

شکست پياپی او در مقابل لری هولمز و ترور بربيک دليلی شد که او نهايتا در سال 1981 برای هميشه از رينگ بوکس خداحافظی کند...

پس از بازنشستگی همچنان جايگاه افسانه ای او محفوظ ماند. او با وجود درگيری اش با بيماری پارکينسون همواره در مجامع عمومی ديده می شد. در سال 1996 علی مشعل المپيک آتلانتا را روشن کرد.

او در سن 65 سالگی همچنان با عنوان "بهترين" شناخته می شود؛ عنوانی که در پيش از مسابقه ای بر خودش گذاشت.