نمايشگاهی از آثار ديه گو ولاسکز، از مهم ترين نقاشان تاريخ نقاشی جهان در نشنال گالری لندن برپاست. پيرزنی در حال نيمرو درست کردن، 1618

اين نخستين بار است که نمايشگاهی از آثار اين نقاش قرن هفدهم اسپانيايی در بريتانيا برگزار می شود. سقای شهر سويل، حدود 1623-1617

ديه گو رودريگز دوسيلوا ولاسکز، در سال 1599در شهر سويل (سويا) در جنوب اسپانيا در خانواده ای اشرافی به دنيا آمد. آپولو در کارگاه آهنگری وولکان (خدای آتش و آهنگری در اساطير رومی)، 1630

نخستين استادش فرانسيسکو پاچکو بود که از يازده سالگی نزد او بود. ولاسکز در سال 1618 دختر او را به همسری گرفت. لباس خونين يوسف را به يعقوب نشنان می دهند، 1630

او چندی بعد کارگاه پدر همسرش را به مقصد مادريد ترک گفت و آنجا به عنوان نقاش سلطنتی به دربار فيليپ چهارم، پادشاه اسپانيا راه يافت. فيليپ چهارم، حدود 1656

نقاشی های اين نمايشگاه به چهار بخش آثار نخستين او در سويل، تابلوهای درباری، اقامتش در ايتاليا و آثار سالهای آخر عمرش تقسيم شده است. آرايش ونوس، 51-1647

کارهای نخستين او در سويل که تعدادی از آنها زير نظر پاچکو بود، عمدتا تابلوهايی با عناصر مذهبی اند که تاثير نقاشانی چون کاراواجو بر بسياری از آنها مشهود است. شاهزاده فيليپ پروسپرو، 1659

کاراواجو، ولاسکوئز و رامبراند سه نقاشی هستند که عمدتا نامشان در کنار هم برده می شود که شايد علت اصلی اش تاثير عمده کاراواجو بر دو نقاش ديگر است. پاپ معصوم دهم، 1650

اين سه بخش مهمی از تاريخ نقاشی اروپا را تشکيل می دهند و هنر نقاشی در اواخر قرن شانزدهم (کاراواجو) و اوايل قرن هفدهم (رامبراند و ولاسکز) به نام آنها شناخته می شود. فيليپ چهارم در شکارگاه، 1632

ولاسکز در سال 1660 در سن 61 سالگی درگذشت. آثار او بعدها در دوره های مختلف، منبع الهام بسياری از نقاشان اسپانيايی پس از او از جمله گويا، دالی و پيکاسو شد. بالتازار کارلوس بر روی اسب، 5-1634

نمايشگاه آثار ولاسکز تا رو ز21 ژانويه سال جاری در نشنال گالری برپا خواهد بود. شاهزاده ماريا ترزا، حدود 3-1652 - (کليه حقوق اين تصاوير برای نشنال گالری لندن محفوظ است - © The National Gallery, London)