 | | | | | | | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
گشايش نمايشگاهی از طرحهای ميکل آنژ در لندن | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
حدود ۱۰۰ طرح از کارهای ميکل آنژ در موزه بريتانيا (بريتيش ميوزيوم) در لندن به نمايش گذاشته شده است. از سی سال پيش اين نخستين بار است که اين موزه آثاری از هنرمند بزرگ عصر رنسانس به نمايش می گذارد. ميکل آنژ با نام اصلی ميکل انجلو بوئوناروتی (۱۴۷۵-۱۵۶۴) بيش از هر چيز با آثار پرشکوه خود معروفيت دارد: نقاشی های بزرگ ديواری روی سقف محراب سيستين، مجسمه داوود در فلورانس و مجسمه پيه تا در کليسای سن پتر رم. اما پيکره ها و نقاشی های ميکل آنژ از عشق بيکران او به طراحی ريشه گرفته اند. او برای خلق هر اثر صدها طرح می کشيد و با دقت مشاهدات خود را از پيکر آدمی و اثرات نور به روی کاغذ می آورد. ميکل آنژ نخستين بار در دوازده سالگی مشاهده و طراحی را از برادران گيرلاندايو در فلورانس آموخت. هنر آن دو برادر بر پايه طراحی استوار بود. آنها هنر طراحی را به مثابه پايه ای برای رسم نقاشی های بزرگ برای کليساها و اماکن عمومی گسترش دادند. هنرمند نگاره های رنگين روی ديوار يا سقف را با طرحهای بزرگی که از پيش آماده کرده بود، شروع می کرد و بعد آن را با فرم و رنگ تکميل می کرد. پيکرهای عضلانی گفته اند که ميکل آنژ دو سال در کارگاه نقاشی برادران گيرلاندايو طراحی آموخته است. سپس او با گچ و سياه قلم صدها طرح کشيده است که شالوده نقاشی ها و مجسمه های بعدی او گشتند. او با مطالعه دقيق اندام مردانه، که در هنر مغرب زمين تازگی داشت، به ساختار عضلات توجه کرد و موفق شد حرکتهای پرکشش عاطفی را با نمايش سايه روشن نشان دهد.
ميکل آنژ طراحی را بهترين شيوه ثبت الهامات روايی و شکلی خود می دانست. او تمام آثار هنری بزرگ خود را با طراحی روی کاغذ شروع کرده است. پس از گذشت پنج قرن هنوز در گوشه و کنار برخی از طرح های او دواير کوچکی می بينيم، يادآور منبع تابش نور که بايد در تابلوی نقاشی به اجرا در می آمد. غالب اين طرحها به مثابه يادداشتهايی ناکامل هستند، اما در هرحال نبوغ او را در خلاقيت و چيره دستی او را در طراحی نشان می دهند. ميکل آنژ تنها به ندرت طرحی را به عنوان اثر مستقل و نهايی روی کاغذ آورده است. مانند طرح نجيب زاده ای به نام آندره آ کواراتزی (۱۵۲۸) که آن را به خانواده او هديه داد. در غالب موارد طرحهای ميکل آنژ زمينه ای بود برای خلق آثار هنری بزرگ او که سرشار از زندگی و حرکت هستند. دنيای عواطف ميکل آنژ تنها در اواخر زندگی به بازتاب احساسات عاطفی در هنر خود پرداخت.
در سالهای پايانی زندگی تصاويری از مسيح مصلوب نقش کرد که رويارويی او را با ايده مرگ نشان می دهد. در طول شصت سالی که ميکل آنژ به طراحی مشغول بود، طرحها را تنها نزد خود و همکاران محدودش نگهداری می کرد. او مواظب بود که رقيبان طرحهای او را نبينند و ايده های او را به سرقت نبرند. شايد به همين خاطر است که نگاره ها و پيکره های او تا اين حد تازه و بديع هستند. برای حفظ رازهای خلاقيتش بود که ميکل آنژ پيش از مرگ هزاران طرح خود را نابود کرد. امروزه از ميکل آنژ حدود ۶۰۰ طرح باقی مانده است. اين آثار نشان می دهد که طبيعت زنده، سرچشمه اصلی الهام اين هنرمند بزرگ دوران رنسانس بوده است. نمايشگاه طرحهای ميکل آنژ در بريتيش ميوزيوم تا ۲۵ ماه ژوئن ادامه دارد. | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
'ایتالیا امنیت جانی افشاگر مافیای ناپل را تامین کند'
