'بدون خداحافظی' نمایشی سه گانه نوشته نغمه ثمینی است که کتایون فیض مرندی آن را کارگردانی کرده است. اين نمايش در سالن سايه مجموعه تئاتر شهر تهران در حال اجراست.

سه داستان این نمایش به مساله مهاجرت و مها جران می پردازد ولی در لایه های زیرین داستان بدون آنکه دچار شعار زدگی شود به نقش زنان در تحمل این بار مهاجرت با پی آمدهای آن اشاره می کند.

پایان نمایش بیانگر رنج مشترکی است که زنان جدای از جغرافیای ملیتی دچار آن هستند. اپیزود اول آن به نام 'بدون خدا حافظی' است و داستان درباره زندگی مشترک مردی افغان به نام طاهر و زنی ایرانی به نام محبوبه است.

آنها منتظر یک فرزند هستند. طاهر در جنگهای افغانستان یک پایش را از دست داده و برای کار کردن در ایران دچار مشکل است و مجبور است به افغانستان برود و از طرفی نگران فرزند خود است.

قرار است در وضع حمل حکیمه یک زن افغانی به آنها کمک کند. طاهر یک شب بدون خدا حافظی خانه را ترک می کند. بازیگران این اپیزود نورآقا حسینی و نگار جواهریان هستند.

اپیزود دوم داستان در خانه یک زن ایرانی به نام فیروزه می گذرد. شب تولد اوست و قرار است که دوستانش به دیدارش بیایند.

او یک زن آرایشگر است که از شوهرش جدا شده است و در ضمن نگران پسرش است که برای مهاجرت به دبی رفته است و از او بی خبر است. حکیمه زن افغانی برای نظافت به خانه او آمده است.

فیروزه به خاطر وضعیت روحی خودش چند بار با حکیمه درگیر می شود. حکیمه در یک فرصت قاب عکس ماهان را بر می دارد و قابی دیگر در جای آن قرار می دهد. فیروزه متوجه می شود و درگیری سختی ایجاد می شود.

در انتها مشخص می شود که حکیمه به خاطر شباهت چشمان ماهان ( یک چشم سبز و یک چشم آبی) با چشمان پسرش این عمل را انجام داده است. بازیگران این اپیزود بهناز جعفری درنقش فیروزه و معصومه قاسمی پور درنقش حکیمه هستند.

اپیزود سوم در مرز ایران و افغانستان اتفاق می افتد. دختری از زابل به آنجا گریخته است. او در پی آن است با سرند کردن خاکسترهای مرده ها هویت هرکدام را پیدا کند. او به دنبال مردی است که یک چشمش آبی و یک چشمش سبز است.

او گریخته از فشار خانواده و عشیره خود است و در این مکان با حکیمه روبرو می شود. ملیله دختر زابلی به نوعی تکرار آوارگی حکیمه زن افغان است. بازیگران این اپیزود نوال شریفی به نقش ملیله و معصومه قاسمی پور در نقش حکیمه هستند.