آوارگان ... بعد از بيست و يک سال جنگ در جنوب سودان، فقط دو درصد از کودکان اين منطقه مقطع دبستان را تمام می کنند. اين يکی از پايين ترين آمار سوادآموزی در سطح جهان است. وضعيت برای دخترها بدتر است. در جمعيت 7-6 ميليونی جنوب سودان سالانه فقط 500 دختر دوره آموزش ابتدايی را به طور کامل طی می کنند. ميسون (سمت راست) و باليا در يکی از اردوگاه هايی که برای آوارگان جنگی در خارطوم، پايتخت سودان، برپا شده زندگی می کنند.

زندگی خوب ... در جريان جنگ درازمدت، مری شاهد کشته شدن خيلی ها بود. مری از خاطرات آن روزها می گويد: "من اجازه نداشتم مدرسه بروم چون هواپيماهای آنتونوف می آمدند و روی ما بمب می ريختند." او خيلی خوشحال است که اکنون می تواند به مدرسه برود. برای او مهم نيست که کلاس درسش پنجره ندارد و درش هم شکسته است. مری می گويد: "زندگی برای آدمهای تحصيلکرده فرق می کند. بچه هايی که مدرسه می روند، زندگی بهتری خواهند داشت."

هم نظری ... اما همه در منطقه سنتی و فقير جنوب سودان با مفيد بودن تحصيل برای دختران هم نظر نيستند. بسياری آموزش به دختران را اتلاف پول می دانند. موسسه خيريه بريتانيايی "نجات کودکان" (Save the Children) از 46 گروه مددکار اجتماعی در جنوب سودان حمايت می کند تا اين گروه ها بتوانند با خانواده های اين کودکان ملاقات کنند و آنها را متقاعد کنند که دختران خود را به مدرسه بفرستند.

کثيف نشوی ... اما پسرها هم برای ادامه تحصيل با مشکل روبرو می شوند. جوزف، ده ساله، در شمال سودان بدنيا آمده چون خانواده اش برای گريز از جنگ در جنوب به شمال اين کشور گريخته بودند. جوزف می گويد وقتی در منطقه شمال به مدرسه می رفته با او رفتار تبعيض آميزی می شده. به همين دليل عموی جوزف او را به جنوب بازگردانده اما پدر و مادر جوزف همچنان در شمال سودان مانده اند. جوزف می گويد: "من از درس علوم خوشم مياد چون ما ياد می گيريم که چطور کثيف و مريض نشويم."

وقفه به خاطر باران ... جنگ رسما سال گذشته پايان يافت و تقريبا همه چيز بايد از نو ساخته شود. دبورا، مثل خيلی از کودکان ديگر که توانسته اند به مدرسه بازگردند، در کلاس هايی که در هوای آزاد تشکيل می شود، درس می خواند. او می گويد: "درس خواندن زير درخت اصلا خوب نيست چون اگر چوب خشکی از درخت کنده شود روی سر ما می افتد و زخمی می شويم. در ضمن اگر باران هم ببارد، کلاس درس ما بايد با وقفه انجام بگيرد."

کمبود کتاب ... زبان هم يک مشکل ديگر در کلاس های درس است. برخی از معلم های جنوب سودان، در شمال اين کشور و به زبان رسمی آن منطقه که عربی است، تحصيل کرده اند. آنها وقتی برای کار به جنوب برمی گردند با مشکل روبرو می شوند؛ در جنوب سودان آموزش در مدارس به زبان انگليسی است. تعداد کمی از خانواده ها قدرت خريد کتاب های درسی را دارند. اين در حالی است که برای کلاس های پنجم تا هشتم حتی برنامه درسی سراسری تعيين نشده است.

گذرنامه ... اما، به رغم همه مشکلات، بسياری از سودانی ها برای رفتن به مدرسه مستاصل هستند چون تحصيل را گذرنامه ای برای خروج از فقر می بينند. دبورا می گويد آنهايی که به مدرسه نمی روند مجبورند با دست خالی زمين کشت و زرع را شخم بزنند در حالی که تحصيلکرده ها حداقل از تراکتور استفاده می کنند يا حتی پزشک يا وکيل می شوند.

صلح ... به همين دليل است که جوزفين تصميم دارد به گروه حمايت از مدرسه محل سکونت خود ملحق شود. او می گويد اولين قدم ساختن مدرسه های بيشتر است. جوزفين می گويد: "آموزش و تحصيل، صلح را با خود به همراه می آورد. اگر صلح باشد - همانطور که اکنون هست - مردم می توانند سفر کنند و با فکری تازه يا چيزهايی که ديگران ندارند به شهر يا روستای خود بازگردند. اين يعنی تحصيل و آموزش به معنای واقعی. عکس ها و گفتگوها از سازمان خيريه "نجات کودکان"