احمد زیدآبادی تحلیلگر مسائل ایران و خاورمیانه

	سفر آقای مشهدانی به تهران در پی دیدار جان نگروپونته معاون اول وزیر خارجه آمریکا از بغداد صورت می‌گیرد

سفر آقای مشهدانی به تهران در پی دیدار جان نگروپونته معاون اول ویر خارجه آمریکا از بغداد صورت می‌گیرد.

آقای نگروپونته در بغداد اعلام کرده بود که عراق و آمریکا به امضای توافقنامه‌ای برای ادامه حضور نظامیان ایالات متحده در آن کشور بسیار نزدیک شده اند.

رهبران عراق با سفرهای پی در پی خود به تهران، تلاش می‌کنند تا نگرانی ایران را نسبت به این توافقنامه رفع کنند.

عادل عبدالمهدی معاون رییس جمهور عراق ماه گذشته به همین منظور به ایران سفر کرد.

پس از این دیدار، برخی رسانه‌ها به نقل از محمد مجید الشیخ سفیر عراق در ایران گزارش دادند که عادل عبدالمهدی در سفرش به تهران، نگرانی‌های مقام‌های ایرانی را نسبت به توافقنامه امنیتی بین عراق و آمریکا بر طرف کرده است، اما آقای مجید الشیخ بعدا توضیح داد که اظهارات وی دقیق نقل نشده، بلکه او گفته است "آقای عادل عبدالمهدی در دیدارهایش با مقامات ایرانی توانست به طور جدی و خوب مسئله را توضیح دهد اما اینکه توانست آنها را قانع کند یا خیر، موضوع دیگری است."

'دخالت'

'محترم'  محمود احمدی نژاد رییس جمهور ایران در جریان سفر اخیرش به مقر سازمان ملل در نیویورک در مصاحبه مطبوعاتی با خبرنگاران، در پاسخ به این پرسش که شما در سخنان خود با انعقاد قرارداد امنیتی بین آمریکا و عراق مخالفت کرده‌اید، گفت: "من در سخنرانی خود چنین حرفی را نزدم و در واقع هر تصمیمی که دولت و ملت عراق بگیرد برای ما محترم است."

ظاهراً بعد از این ماجرا بود که مقام‌های ایرانی در سطوح رسمی در ابراز مخالفت خود با توافقنامه امنیتی بین عراق و آمریکا احتیاط پیشه کردند.

برای نمونه محمود احمدی نژاد رییس جمهور ایران در جریان سفر اخیرش به مقر سازمان ملل در نیویورک در مصاحبه مطبوعاتی با خبرنگاران، در پاسخ به این پرسش که شما در سخنان خود با انعقاد قرارداد امنیتی بین آمریکا و عراق مخالفت کرده‌اید، گفت: "من در سخنرانی خود چنین حرفی را نزدم و در واقع هر تصمیمی که دولت و ملت عراق بگیرد برای ما محترم است."

با آنکه آقای احمدی نژاد تاکید کرده است که به هر تصمیمی که دولت و ملت عراق بگیرد، احترام می‌گذارد، اما همزمان با ورود آقای مشهدانی به تهران، خبرگزاری آسوشیتدپرس به نقل از سردار مسعود جزایری معاون فرهنگی ستاد مشترک نیروهای مسلح ایران گزارش داده که توافقنامه امنیتی بین عراق و آمریکا شرم‌آور و خفت‌بار است و آمریکا برای امضای آن، دولت عراق را تحت فشار گذاشته است.

آسوشیتدپرس خبر خود را به نقل از بیانیه‌ای که از سوی آقای جزایری به دست خبرنگارش در تهران رسیده، نقل کرده است، اما رسانه‌های داخلی ایران این خبر را پوشش نداده‌اند.

همین نکته نیز ممکن است ناشی از احتیاط ایران در مورد توافقنامه امنیتی بین عراق و آمریکا باشد.

تبلیغات رسانه ای

به هر حال، دولت عراق که امضای توافقنامه امنیتی با آمریکا را برای تعیین تکلیف نیروهای آن کشور در خاک خود اجتناب ناپذیر می‌داند، از گسترش تبلیغات منفی ایران علیه توافقنامه بیمناک است، بخصوص اینکه این تبلیغات عموما در جهت برانگیختن روحانیون و توده مردم عراق علیه امضای توافقنامه است.

شرم آور؟  با آنکه آقای احمدی نژاد تاکید کرده است که به هر تصمیمی که دولت و ملت عراق بگیرد، احترام می‌گذارد، اما همزمان با ورود آقای مشهدانی به تهران، خبرگزاری آسوشیتدپرس به نقل از سردار مسعود جزایری معاون فرهنگی ستاد مشترک نیروهای مسلح ایران گزارش داده که توافقنامه امنیتی بین عراق و آمریکا شرم‌آور و خفت‌بار است و آمریکا برای امضای آن، دولت عراق را تحت فشار گذاشته است

طبق ادعای رسانه‌های دولتی در ایران، توافقنامه امنیتی بین عراق و آمریکا شامل ایجاد پایگاههای نظامی دائمی آمریکا در خاک عراق و استفاده از این پایگاهها برای انجام عملیات نظامی در منطقه است.

از آنجا که هنوز متن پیش نویس توافقنامه فوق به طور رسمی انتشار نیافته، نمی‌توان در باره مفاد آن داوری کرد، اما مقام‌های عراقی بارها تاکید کرده‌اند که روند تصویب توافقنامه و مفاد آن علنی و شفاف خواهد بود و آنها توافقنامه‌ای را که منافع ملی عراق را نادیده بگیرد، امضا نخواهند کرد.

به هر حال، رهبران عراق در سفرهای پی در پی خود به تهران می‌کوشند که به مقام‌های ایرانی تاکید کنند که توافقنامه امنیتی عراق و آمریکا، هیچگونه پیامد منفی برای ایران نخواهد داشت و جنبه‌های دیگر توافقنامه نیز به خود عراقی‌ها مربوط است و نه همسایگان آنها.

از این رو، به نظر می‌رسد همانطور که عراق، امضای توافقنامه را اجتناب ناپذیر می‌داند، ایران نیز به تدریج مخالفتش را با آن کم رنگتر می‌کند.

در واقع نزدیکی روز افزون کشورهای عرب به دولت عراق، خود هشداری به تهران است تا بیش از حد معمول، در مقابل تصمیم دولت و مجلس عراق ایستادگی نکند.