رادنی اسمیت گزارشگر بی بی سی

	بوش فرصت کافی برای متقاعد کردن اتحادیه اروپا به حمایت از تحریم های مالی مورد نظر آمریکا علیه ایران دارد

دولت آمریکا مدتهاست که به متحدانش فشار می آورد علیه آن دسته از بانکهای ایرانی که مظنون به حمایت مالی از گروههای تروریستی بین المللی و برنامه هسته ای ایران هستند، اقدام کند.

تا به امروز یکی از بانک های بریتانیا هماهنگ با سیاستهای آمریکا عمل کرده، اما آمریکا خوهان آن است که شرکتهای نفت و گاز اروپا هم موضع سخت تری در برابر دولت ایران اتخاذ کنند.

به نظر می رسد دولت ایران و دولت آمریکا در رقابتی برای هرچه سریعتر بستن درها به روی یکدیگر، قرار گرفته اند.

دولت آمریکا دو تا از بانک های ایرانی را در فهرست ملیت های خاصی قرار داده که شرکت های آمریکایی در حال تجارت با آنها، باید فورا حسابهای طرف مقابل را مسدود و فعالیت های تجاری با آنها را متوقف کنند.

دولت ایران نیز از سویی دیگر از بانکهای ایرانی خواسته که دارایی ها و سرمایه هایشان را از بانکهای اروپایی به بانک مرکزی ایران انتقال دهند. این کار نه تنها برای فرار از تحریم ها است، بلکه به گفته برخی تحلیلگران، بخشی از طرحی بزرگتر برای تاسیس یک بانک سراسری ایرانی است که بر اساس قوانین اسلامی فعالیت می کند.

بانک بارکلیز بریتانیا به فشارهای آمریکا پاسخ داده و تمام معاملاتش با بانکهای صادرات و ملی ایران را قطع کرده است. این بانکها نه در فهرست تحریمی اتحادیه اروپا هستند و نه بریتانیا، اما بانک بارکلیز منافع زیادی در آمریکا دارد، و مقامات آمریکا ظاهرا توقع دارند که شرکتها در جایی که دولت هایشان هنوز تصمیم گیری نکرده اند، خود دست به کار شوند. این حوزه ای است که جورج بوش قطعا قصد اعمال فشار در آن را دارد.

در همین اثنا در حوزه انرژی هم شرکت های رویال داچ شل و رپسول اسپانیا، از فعالیتهای خود در میدان نفتی پارس جنوبی ایران عقب کشیده اند، چون می گویند که قصد دارند به دلیل افزایش هزینه ها برآوردی دوباره از آنها داشته باشند. این کار در عین حال می تواند باعث کاهش تنش بین ایران و آمریکا و آسانتر شدن کار شرکتهای نفتی شود.

اما بخش بسیار غنی نفت و گاز در ایران ( که گفته می شود از نظر منابع گاز در دنیا در رتبه دوم قرار دارد)، به شدت ناکارآمد است. ایران با این که یکی از بزرگترین تولیدکنندگان نفت دنیاست، اما بیشتر بنزین مصرفی خود را وارد و میلیونها بشکه از نفت خام خود را که به راحتی قابل پالایش نیست، در تانکرها ذخیره می کند.

ایران به فناوری نفت غرب نیاز دارد. اما روسیه در حال حاضر ثروت زیاد حاصل از نفت دارد و می تواند خود، فناوری لازم را ایجاد کند. چین هم پول دارد و نیاز به نفت. در ایران این انتظار وجود دارد که این کشورها جای خالی شرکت های نفتی بزرگ یا حتی بانک های بزرگ دنیا را پر کنند.

در همین حال ایران منتظر است ببیند که آیا اروپا به برنامه تحریم های آمریکا خواهد پیوست یا نه. این کار می تواند باعث تحریم های گسترده شود و زندگی را برای مردم در ایران مشکل کند.