اکونومیست: آیا ایران برنده شده است؟

در ابتدای این مقاله که با عنوان "آیا ایران برنده شده است؟" انتشار یافته آمده که آیت الله ها از قلاب هسته ای جسته اند اما یک راه برای به قلاب انداختن آنان وجود دارد.

اکونومیست می نویسد که چه کسی می توانست تصور کند که یک حکومت دینسالار با یک رئیس جمهور که هولوکاست را انکار می کند، حکومتی که نوجوانان را در ملاء عام به دار می آویزد و زنان را سنگسار می کند بتواند حصاری دیپلماتیک در اطراف آمریکا و متحدان اروپایی آن ایجاد کند؟ و می افزاید که این دقیقا همان کاری است که ایران موفق به انجام آن شده است.

اکونومیست در اشاره به گزارش اخیر دستگاه های اطلاعاتی آمریکا در مورد غیرنظامی بودن برنامه های هسته ای جمهوری اسلامی در سال های اخیر، می نویسد که دلیل اصلی موفقیت ایران در واقع گلی بود که دستگاه های جاسوسی آمریکا وارد دروازه خودی کردند، یعنی همان گروهی که مسئول بی کفایتی اطلاعاتی منجر به جنگ عراق شناخته شده اند.

به نوشته این هفته نامه، لازم نیست شخص ذهنی ملتهب داشته باشد تا درک کند که اگر آیت الله های ایران به بمب اتمی دست یابند، جهان باید در انتظار حوادث نامطلوبی باشد و این ادعای ایران که برنامه های خود را با هدف های صلح آمیز دنبال می کند با ناباوری گسترده همراه بوده است و به همین دلیل نیز در تلاش برای وادار کردن ایران به توقف برنامه غنی سازی اورانیوم، روسیه و چین هم به آمریکا، بریتانیا، فرانسه و آلمان در شورای امنیت پیوسته اند.

اکونومیست یادآور می شود که تا دو ماه پیش، تمامی این کشورها آمادگی داشتند تا به قطعنامه سوم شورای امنیت، شامل تحریم های سختگیرانه تر علیه ایران رای مثبت دهند اما به طور ناگهانی گزارش دستگاه های امنیتی آمریکا انتشار یافت و آنچه را که پنج سال اقدامات دیپلماتیک رشته بود، پنبه کرد.

تضعیف اقدامات علیه ایران

هفته نامه بریتانیایی در ادامه این مطلب می نویسد که علت انتشار گزارش دستگاه های اطلاعاتی ایالات متحده نحوه بهره برداری سیاسی دولت آمریکا از گزارش های اطلاعاتی برای حمله به عراق بوده و به همین دلیل نیز در این گزارش آمده است که ایران از پنج سال پیش تلاش برای دستیابی به جنگ افزار اتمی را کنار گذاشته است.

این ادعای ایران که برنامه های خود را با هدف های صلح آمیز دنبال می کند با ناباوری گسترده همراه است و به همین دلیل نیز در تلاش برای وادار کردن ایران به توقف برنامه غنی سازی اورانیوم، روسیه و چین هم به آمریکا، بریتانیا، فرانسه و آلمان در شورای امنیت پیوسته اند اکونومیست

در همانحال، ایران برای خود متحد جدیدی را به شکل محمد البرادعی، مدیرکل آژانس بین المللی اتمی، یافته است که به مبارزه برای خنثی کردن اقدامات کسانی که آنان را "کله پوکها در واشنگتن" می نامد دست زده و برای این منظور به ایران کمک می کند تا به وضعیت برنامه های اتمی خود سر و سامان بدهد و برای جلوگیری از بروز جنگی دیگر، برگه حسن رفتار دریافت کند.

اکونومیست در ادامه می پرسد: همکاری جاسوسان خوش نیت و یک ناظر صلحدوست اتمی چه ایرادی دارد؟ و پاسخ می دهد: هیچ ایرادی ندارد مگر اینکه صداقت جاسوسان عمدا دستخوش سوء تعبیر شود و ناظر صلحدوست هم در ماموریت خود برای کشف و افشای تمامی جزئیات فعالیت های هسته ای ایران قصور به خرج دهد.

هدف تحریم های شورای امنیت بمبهای اتمی نیست که ممکن است ایران در صدد ساختن آنها باشد یا نباشد بلکه هدف این تحریم ها فعالیتی است که این کشور در روز روشن و به شکلی علنی به آن اشتغال دارد، یعنی غنی سازی اورانیوم و تولید پلوتونیوم در حالیکه کشوری که بتواند اینگونه سوختها را تولید کند به سادگی قادر است آنها را در یک کلاهک اتمی هم جای دهد اکونومیست

این نشریه می نویسد که این نظر وزیر خارجه ایران قابل قبول نیست زیرا هرچند گزارش اطلاعاتی آمریکاییان اظهار می دارد که ایران احتمالا در سال 2003 فعالیت در زمینه تولید جنگ افزار اتمی را متوقف کرد اما در عین حال می افزاید که جمهوری اسلامی تا آن زمان چنین فعالیتی را دنبال کرده و معلوم نیست به چه پیشرفت هایی دست یافته بود و در همانحال، هدف تحریم های شورای امنیت بمب های اتمی نیست که ممکن است ایران در صدد ساختن آنها باشد یا نباشد، بلکه هدف این تحریم ها فعالیتی است که این کشور در روز روشن و به شکلی علنی به آن ادامه می دهد، یعنی غنی سازی اورانیوم و تولید پلوتونیوم در حالیکه کشوری که بتواند اینگونه سوخت ها را تولید کند به سادگی قادر است آنها را در یک کلاهک اتمی جای دهد.

خطر رقابت اتمی در منطقه

این هفته نامه می نویسد که درست است که برخی از کشورها اجازه یافته اند تا بدون هیچ عیب و ایرادی به غنی سازی اورانیوم ادامه دهند اما دلیل محروم کردن ایران از آنچه که "حق قانونی" خود می داند سابقه فریبکاری جمهوری اسلامی است که باعث شد تا آژانس بین المللی انرژی اعلام کندکه این کشور به تعهدات خود عمل نکرده است.

اکونومیست می افزاید که با توجه به این سابقه، لازم است که اشتیاق آقای البرادعی به خاتمه دادن به این رویارویی او را وسوسه نکند تا از سوالات بی پاسخ صرفنظر کند زیرا با نزدیک شدن خاتمه دوره کنونی ریاست جمهوری آمریکا و ضعف تحریم های بین المللی، ممکن است ایران واقعا به هدف خود برسد.

این هفته نامه در ادامه می پرسد آیا اگر ایران بتواند از تور امنیتی آژانس بین المللی عبور کند، خطری در پی خواهد داشت در حالیکه کره شمالی برای مدتی از معاهده منع گسترش جنگ افزارهای هسته ای خارج شد، اسرائیل هرگز این معاهده را امضا نکرده و هند و پاکستان نیز بمب های اتمی خود را به نمایش گذاشته اند؟

یک خطر آشکار دستیابی واقعی یا احتمالی ایران به اسلحه اتمی به راه افتادن رقابت هسته ای در منطقه است که باعث خواهد شد عربستان سعودی، مصر، سوریه و حتی ترکیه نیز به سرعت اتمی شوند اکونومیست

به نوشته اکونومیست، برای برخی کشورها، خطر بروز رقابت هسته ای به خودی خود حمله به تاسیسات اتمی ایران قبل از دستیابی احتمالی این کشور به بمب اتمی را موجه جلوه می دهد اما اگر ایران واقعا در صدد ساختن اسلحه اتمی باشد، پیشگیری از بروز رقابت اتمی اقدامی مناسبتر است.

این هفته نامه یادآور می شود که رئیس جمهور آمریکا گفته است که این کشور مانع از آسیب پذیری اسرائیل در برابر حملات اتمی می شود و با گسترش چتر حمایتی خود به عربستان سعودی و مصر می تواند قبل از بحرانی شدن شرایط منطقه، از بروز چنین وضعیتی جلوگیری کند.

راه قانع کردن رهبران ایران

اکونومیست در عین حال می افزاید که راه حل بهتر این است که به طور کلی، از اتمی شدن ایران جلوگیری شود و آقای بوش گفته است که هنوز هم این امکان وجود دارد که اقدامات دیپلماتیک بتواند به چنین نتیجه ای برسد اما در حال حاضر، راه تحقق این هدف مشخص نیست و تنها می توان گفت که وی هنوز یک کارت برنده را در اختیار دارد که عبارتست از مذاکره با ایران برای حل تمامی اختلافات با آمریکا از موضوع آینده عراق گرفته تا روند صلح خاورمیانه.

این نشریه می نویسد که تا کنون رهبران ایران پیشنهاد آمریکا برای گفتگو "در هر زمان و هر مکانی بر سر هر موضوعی" را با اشاره به این پیش شرط ایالات متحده رد کرده اند که ایران باید قبل از هر اقدامی، غنی سازی اورانیوم را به حالت تعلیق در آورد.

به نوشته اکونومیست، در صورت پیشنهاد آمریکا برای مذاکره بدون پیش شرط با ایران، رهبران جمهوری اسلامی تحت فشار قرار خواهند گرفت تا بهای سنگین اقتصادی ناشی از خودداری از پذیرش این پیشنهاد و ادامه غنی سازی اورانیوم را برای مردم خود توجیه کنند

این هفته نامه در توضیح این دیدگاه می نویسد که در چنین وضعیتی، ایران به غنی سازی اورانیوم ادامه می دهد و از گفتگو با آمریکاییان خودداری می ورزد اما اگر روسیه و چین برای جلب توجه جهانیان، با وضع تحریم های سختگیرانه تر علیه جمهوری اسلامی موافقت کنند، ادامه مخالفت رهبران جمهوری اسلامی با تعلیق غنی سازی اورانیوم آنان را به تنگنا خواهد انداخت.

به نوشته اکونومیست، در چنین صورتی آیت الله ها باید به مردم عادی ایران توضیح دهند که چرا باید برای خودداری از گفتگو با آمریکا و تلاش برای دستیابی به فن آوری هسته ای، بهایی سنگین به شکل محرومیت های اقتصادی بپردازند.

اکونومیست نتیجه می گیرد که اگر نتوان از راه دیگری رهبران ایران را ترغیب کرد تا از برنامه تولید بمب اتمی صرفنظر کنند، شاید قرار دادن آنان در وضعیتی که قادر به توجیه اقدامات خود برای مردم این کشور نباشند بتواند به نتیجه برسد.