جان لاین خبرنگار بی بی سی، تهران

	روابط میان ایران و روسیه کاملا هموار نبوده است

ایران متمایل به این باور است که این دیدار به اندازه نشست 1943 در جریان جنگ جهانی دوم تاریخی خواهد بود.

روزنامه "ایران نیوز" چاپ تهران روز قبل چنین اعلام کرد: "حضور پوتین در خاک ایران به خودی خود گواه آن است که سیاست غرب برای انزوای ایران ناکام مانده و می تواند به عنوان پیروزی دیپلماسی ایران تعبیر شود."

اما ایران و روسیه دارای روابط دشواری هستند که پیش بینی آینده را سخت می کند.

صرف نظر از منافع مشترک دو کشور، سوءظن متقابل فراوانی میان آنها وجود دارد، و هر دو از آن بیم دارند که مبادا از سوی دیگری مورد سوءاستفاده قرار گیرند.

عباس ملکی، مدیر موسسه بین المللی مطالعات خزر در تهران می گوید: "می خواهم از جانب ایران بگویم که ما می خواهیم با روسیه به عنوان یک قدرت بزرگ، یک همسایه، و کشوری که صاحب برخی فناوری های مورد نیاز ایران است کار کنیم."

"اما همزمان ایران به روسیه به عنوان کشوری که منابع ملی ایران را تامین خواهد کرد اعتماد نمی کند."

سفر رئیس جمهور روسیه به تهران، به خصوص در پرتو روابط رو به وخامت او با غرب، بیش از پیش مایه کنجکاوی است.

دو آزمون

آیا او در مناقشه بر سر برنامه اتمی ایران "کارت ایران" را بازی خواهد کرد و طرف ایران را خواهد گرفت؟

دو آزمون بزرگ وجود دارد.

در بوشهر، در ساحل خلیج فارس، مهندسان روس سرگرم کار برای ساخت نخستین راکتور اتمی بزرگ ایران هستند.

این پروژه با تاخیرهای مکرر روبرو بوده است.

روسیه ادعا می کند تهران هزینه ساخت را به موقع پرداخت نکرده است. ایران مظنون است این تنها بهانه ای از سوی روسیه با انگیزه های سیاسی است.

	استالین نخستین رهبر روسیه بود که از ایران بازدید کرد

روز دوشنبه وزارت خارجه ایران گفت در ساعات آتی "خبرهای خوبی" درباره بوشهر منتشر خواهد شد.

خبر خوشی که ایران مایل است بشنود این است که روسیه اطمینان دهد پروژه بوشهر را بالاخره در سال آینده تکمیل خواهد کرد.

و بعد از آن مساله وسیعتری وجود دارد: برنامه اتمی ایران.

واشنگتن برای دور تازه ای از تحریم ها علیه ایران فشار می آورد که ناشی از خودداری ایران در پایان دادن به غنی سازی اورانیوم است.

مسکو راه اعمال تحریم های تازه را مسدود کرده است تا به آژانس بین المللی انرژی اتمی امکان دهد برای رفع ابهام از برخی مسائل باقی مانده در برنامه اتمی ایران با تهران همکاری کند.

ضرب الاجل دسامبر

ایران و آژانس اتمی سازمان ملل بر سر چارچوبی زمانی موافقت کرده اند که براساس آن قرار است ابهام های عمده باقی مانده تا ماه دسامبر برطرف شود.

پس از به سر رسیدن این مهلت، مناقشه ممکن است بار دیگر بحرانی شود و آن زمانی است که روسیه باید تصمیم بگیرد می خواهد طرف کدام یک را بگیرد.

تاکنون روسیه با ایرانی ها همدردی نشان داده است.

هفته گذشته ولادیمیر پوتین در ملاقاتی با نیکولا سارکوزی رئیس جمهور فرانسه گفت "هیچ اطلاعات واقعی" وجود ندارد که نشان دهد ایران درحال دنبال کردن برنامه ساخت سلاح اتمی است.

اما گزارش ها همچنین حاکی از سرخوردگی آقای پوتین از محمود احمدی نژاد، رئیس جمهور ایران، است زیرا وی پیشنهاد روسیه برای تامین سوخت اتمی مورد نیاز ایران را رد کرده است.

اتحاد میان ایران و روسیه - میان جمهوری اسلامی و کشوری که در گذشته نه چندان دور مذهب سازمان یافته را ممنوع می کرد - اتحاد آسانی نیست.

درست پیش از سفر پوتین به تهران، کرملین ادعا کرد از توطئه ای برای سوءقصد به جان رهبر روسیه در تهران با خبر شده است.

مقام ها حتی شروع به زیر سوال بردن این موضوع کردند که آیا سفر انجام خواهد شد یا خیر.

این سوءظن به وجود آمد که رهبر روسیه نظرش را درباره سفر عوض کرده و قصد دارد تسلیم فشارهای غرب برای نرفتن به تهران شود.

نتیجه سفر آقای پوتین به تهران نیز ممکن است تا آخرین دقیقه نا مشخص باشد.