فرهاد نیک

	این دومین سفر احمدی نژاد به دمشق به شمار می رود

این سفر دو روز پس از آن صورت می گیرد که بشار اسد، روز سه شنبه 26 تیر برای یک دوره هفت ساله دیگر به عنوان رئیس جمهوری این کشور سوگند خورد. در همه پرسی که در ماه مه برگزار شد، بشار اسد با 97 درصد آرا در سمت خود باقی ماند.

سفر محمود احمدی نژاد به دمشق به فاصله کوتاهی پس از سوگند یاد کردن بشار اسد، نشانه آشکاری از روابط گرم دو طرف و تمایل آنها به ادامه چنین روندی است.

بشار اسد نیز از زمان روی کار آمدن محمود احمدی نژاد دو بار به ایران سفر کرده است. رییس جمهوری سوریه اولین رییس یک دولت خارجی بود که 5 روز پس از به قدرت رسیدن محمود احمدی نژاد به ایران سفر کرد.

محمود احمدی نژاد پیش از این هم یکبار در دی ماه سال 1384 به دمشق سفر کرده بود.

روابط ایران و سوریه پس از انقلاب 1357 همواره روندی رو به رشد داشته است. دو کشور این همکاری ها را "استراتژیک" می خوانند اگر چه برخی مقام های سوری، هر از چندگاهی تاکید می کنند که سیاست های سوریه با ایران تفاوت دارد و این کشور آماده است تا با گرفتن امتیازهایی، با کشورهای غربی از در دوستی وارد شود.

سوریه تا کنون در مجامع بین المللی از حامیان ایران بوده و از حقوق هسته ای ایران دفاع کرده است. این کشور در نهادها و مجامع بین المللی همواره به نفع ایران رای داده است.

سوریه تحت رهبری حافظ اسد، پدر رئیس جمهوری فعلی، در زمان جنگ ایران و عراق، تنها کشور عربی بود که تا پایان جنگ در کنار ایران ماند و از این کشور حمایت کرد.

در آن زمان، دولت حزب بعث در سوريه، که تحت تسلط شيعيان علوی بود و با دولت حزب بعث در عراق رقابتی ديرينه داشت، به جای حمايت از يک کشور عربی، به طرفداری از ايران پرداخت و از جمله لوله انتقال نفت عراق از طريق سوريه را قطع کرد.

ایران نیز در مقابل از لحاظ اقتصادی به سوریه یاری رسانده و نفت خود را به بهای اندکی در اختیار سوریه قرار داده است.

قرار است در سفر آقای احمدی نژاد به دمشق، روسای جمهوری دو کشور در مورد گسترش روابط و مسایل مهم منطقه ای و بین المللی گفتگو کنند. دو کشور در زمینه اقتصادی و نظامی نیز همکاری های گسترده ای دارند.

دو کشور از سوی آمریکا بارها به دخالت و تلاش برای بی ثباتی در عراق، لبنان و مناطق فلسطینی متهم شده اند. اتهامی که از سوی ایران و سوریه رد شده است.

ایران و سوریه در بسیاری از مسایل منطقه ای و بین المللی اشتراک نظر دارند. در مورد مساله فلسطین، دو کشور خواهان پایان اشغال سرزمین های فلسطینی از سوی اسرائیل و تامین حقوق فلسطینیان از جمله آوارگان فلسطینی هستند. دو کشور از گروه هایی مانند حماس در مناطق فلسطینی حمایت می کنند که از سوی اسرائیل، آمریکا و اتحادیه اروپا به عنوان گروهی تروریستی شناخته می شود.

در مورد عراق، هر دو کشور خواهان پایان یافتن حضور نظامی آمریکا در این کشور هستند و می گویند که ادامه حضور این نیروها باعث شده تا ناآرامی ها در عراق ادامه یابد.

در لبنان نیز ایران و سوریه متهم به دخالت در اوضاع داخلی و تلاش برای بی ثبات کردن دولت فواد سنیوره، نخست وزیر این کشور هستند که مورد حمایت آمریکا و کشورهای اروپایی است. این اتهام از سوی هر دو کشور رد شده است. ایران و سوریه از حزب الله لبنان حمایت می کنند، که توسط آمریکا به عنوان یک سازمان تروریستی محسوب می شود.

اگر چه ایران و سوریه روابط نزدیک و مستحکمی دارند اما برخی کشورهای غربی تلاش می کنند که سوریه را از حلقه دوستان ایران دور کنند.

تلاش برای آغاز مذاکرات صلح میان اسرائیل و سوریه اگر چه روند بسیار کندی دارد، اما در صورت تحقق، می تواند سوریه را یک گام از ایران دور کند، اقدامی که قطعا از سوی حکومت ایران چندان مورد پسند قرار نخواهد گرفت.