پل رينالدز خبرنگار امور جهانی، وبسايت خبری بی بی سی

	ظاهرا خانم رايس نقش عمده ای در رويکرد تازه بازی کرده است

کاندوليزا رايس، وزير خارجه آمريکا، گفت که علاوه بر ملاقات در سطوح رسمی در بغداد، وزرای خارجه کشورهای حاضر در کنفرانس "تا همين نيمه اول آوريل" ملاقات خواهند کرد.

وی نگفت اين ديدار کجا انجام خواهد شد اما گفته می شود احتمالا در استانبول خواهد بود.

همچنين او نگفت که آيا به طور جداگانه با منوچهر متکی، وزير خارجه ايران، ديدار خواهد کرد يا نه.

به هر شکل، دولت آمريکا که ابتدا توصيه های گروه مطالعه عراق برای گفتگو با ايران و سوريه را با قوت رد می کرد، اکنون دقيقا سرگرم همان کار است.

نشست بغداد نخستين تماس ايران و آمريکا در بالاترين سطح طی دو سال گذشته خواهد بود.

به علاوه اين ديدار ممکن است مثمر ثمرتر از ملاقات سال 2004 ميان کالين پاول و کمال خرازی، وزرای خارجه وقت آمريکا و ايران، باشد. آن دو در يک مراسم شام در شرم الشيخ مصر کنار يکديگر نشانده شدند اما گفتگوهايشان از گپی غيرجدی فراتر نرفت.

سوالات

دو پرسش فورا به ذهن می آيد: چرا آمريکا چنين تصميمی گرفته و چه تاثيری بر مساله فعاليت های اتمی ايران خواهد داشت؟

بخشی از پاسخ سوال اول را خانم رايس خود در بيانيه اش در سنا داد. او در اساس گفت که دولت بوش نظرش را عوض کرده است.

از آن زمان دولت آمريکا کارت های ديپلماتيکش را مرتب کرده و اکنون احساس می کند می تواند اين حرکت (گفتگو با ايران و سوريه در چارچوب کنفرانس عراق) را از موضعی قوی تر انجام دهد و نه از موضع تمنا. واشنگتن درخواست خواهد کرد که ايران بيشتر به دولت عراق کمک کند

او با اشاره مستقيم به گروه مطالعه عراق و فشارهای کنگره، علنا به درخواست های آنها اذعان کرد و گفت: "من مباحثات خيلی مفيدی داشته ام."

اما دليل ديگر آن را مقام های کاخ سفيد توضيح دادند و آن اينکه استراتژی اخير آمريکا افزايش نقاط فشار بر ايران بوده است. از نقطه نظر واشنگتن، اين فشارها لازم بود زيرا آمريکا در پايان سال گذشته در موضعی بسيار ضعيف قرار داشت.

در اين مدت دولت آمريکا کارت های ديپلماتيکش را مرتب کرده و اکنون احساس می کند می تواند اين حرکت (گفتگو با ايران و سوريه در چارچوب کنفرانس عراق) را از موضعی قوی تر انجام دهد و نه از موضع تمنا. واشنگتن درخواست خواهد کرد که ايران بيشتر به دولت عراق کمک کند.

فشار آمريکا بر ايران از چند جهت افزايش داده است: افزايش نيروها در بغداد را طراحی و آغاز کرده؛ فشار بر تهران را - با ارائه شواهدی که به ادعای واشنگتن ايران را به وسايل منفجره ای که در حمله به نيروهای آمريکا به کار رفته پيوند می زند - افزايش داده؛ و دومين ناو هواپيمابر و کشتی های جنگی همراه آن را به خليج فارس فرستاده است.

واشنگتن همچنين با استفاده از حکم آژانس بين المللی انرژی اتمی داير بر اينکه ايران از مهلت شورای امنيت برای تعليق غنی سازی اورانيوم سرپيچی کرده، سرگرم گفتگو برای تشديد تحريم ها عليه آن کشور است.

به علاوه واشنگتن هدف خود برای تقويت دولت عراق را از طريق ترغيب آن به خانه تکانی گسترش داده است.

	آمريکا اکنون دو ناو عظيم هواپيمابر در خليج فارس دارد

برای مثال، دولت عراق بر سر قانون تازه در مورد نحوه اعطای قراردادهای توسعه نفتی به شرکت های خارجی و تقسيم درآمد نفت ميان عراقی ها به طور اصولی توافق کرده است.

بنابراين آمريکا می تواند اين تغيير در سياستش نسبت به ايران را به عنوان چيزی که دولت عراق را تقويت خواهد کرد عرضه کند.

از سوی ديگر ايران ممکن است اين حرکت را نشانه ضعف آمريکا و مرحله ديگری در رشد نفوذ خود در عراق و منطقه تعبير کند.

عنصر ديگری هم اينجا در کار است يعنی نفوذ شخص وزير خارجه آمريکا. در همان لحظه ای که ديک چنی معاون رئيس جمهور در سفری به خارج صداهای تهديدآميزی عليه ايران در آورد، اين ابتکار عمل اعلام شد.

هسته ای

در مورد مساله هسته ای، موضوع همچنان حل نشده باقی مانده است و می تواند هر تلاشی برای آشتی ايران و آمريکا در مورد عراق را از خط خارج کند.

هر گفتگويی ميان ايران و آمريکا اتفاق بيافتد، انتظار نمی رود که ملاقات برنامه ريزی شده شامل مساله هسته ای باشد.

دولت آمريکا اميدوار است که فشار ذره ذره بر ايران نهايتا يا به تغيير سياستش در قبال غنی سازی اورانيوم منجر شود - که بعيد است - يا تغيير دولت.

در همين حال، تهديد اقدام نظامی چنانکه آقای چنی گفت "هنوز روی ميز است."

در ديپلماسی دو ريلی آمريکا در قبال ايران، تنش روی يک ريل کاهش داده می شود اما روی ريل ديگر همچنان بالاست.