احمد زيدآبادی کارشناس مسايل سياسی ايران

	سياست رسمی دولت ايران کمک به برقراری ثبات و امنيت در عراق اعلام شده است

هر چند که سياست رسمی دولت ايران، کمک به برقراری ثبات و امنيت در عراق اعلام شده است، اما به نظر می رسد تبليغات رسانه‌های دولتی اين کشور جهت متفاوتی دارد.

در واقع، رسانه‌های دولتی ايران با پوشش دادن وسيع نا آرامی‌های عراق، ارتش آمريکا را ناتوان از برقراری امنيت در اين کشور معرفی می‌کنند. البته اين مساله مختص به رسانه‌های ايران نيست، بلکه بسياری از رسانه‌های بين‌المللی نيز همين خط را دنبال می‌کنند.

در ايران اما سياست تبليغاتی رسانه‌های دولتی به ناتوان معرفی کردن ارتش آمريکا در حفظ ثبات عراق محدود نمی‌شود، اين رسانه‌ها، در بسياری اوقات، آمريکا را به عنوان 'نيروی پشت پرده' نا آرامی‌های عراق اعلام می‌کنند.

طبق ادعای رسانه‌های دولتی ايران، ارتش آمريکا با نيروهای بعثی و حتی صدام حسين، رئيس جمهور مخلوع عراق، به صورتی محرمانه همدست است و بسياری از بمب‌گذاری‌ها در مراکز جمعيتی عراق با اشاره آمريکايی‌ها انجام می‌شود.

تصوير مبهم؛ سرگيجه مخاطب

ناتوان دانستن آمريکا در ايجاد ثبات در عراق همراه با معرفی آن کشور به عنوان عامل پشت پرده بی‌ثباتی‌ها از سوی رسانه‌های دولتی، بسياری از ايرانيان را نسبت به روند واقعی تحولات عراق دچار سرگيجه کرده است.

رسانه‌های دولتی در ايران خبرهای مربوط به ملاقات آقای مالکی با مقام‌های بلندپايه آمريکايی را اغلب به صورتی کم رنگ و حاشيه ‌ای پوشش می‌دهند و درخواست ‌های مکرر دولت عراق را برای ادامه حضور ارتش آمريکا به کلی ناديده می‌گيرند

اين سرگيجگی زمانی شدت می‌گيرد که مخاطبان رسانه‌ها به موضع واقعی ايران نسبت به دولت نوری مالکی، نخست وزير شيعه عراق، نيز پی نمی‌برند.

دولت و رسانه‌های وابسته به آن، دولت آقای مالکی را متحد ايران می‌دانند و آمريکا را به طراحی "ئوطئه" برای سرنگونی آن متهم می‌کنند.

آنگونه که رسانه‌های دولتی ايران وضعيت عراق را پوشش می دهند، آمريکا می‌کوشد تا دولت نوری مالکی را در اداره صحيح امور عراق ناکارامد و بی‌کفايت نشان دهد و زمينه را برای کودتا عليه آن فراهم کند.

اين در حالی است که تصويری که رسانه‌های ايران از اوضاع عراق ترسيم می‌کنند بيش از هر چيز ناکارامدی و شکست دولت حاکم بر عراق را به نمايش می‌گذارد، به گونه ‌ای که مخاطب را نسبت به ناتوانی دولت شيعه عراق برای اداره امور اين کشور متقاعد می‌کند.

در عين حال، رسانه‌های دولتی در ايران خبرهای مربوط به ملاقات آقای مالکی با مقام‌های بلندپايه آمريکايی را اغلب به صورتی کم رنگ و حاشيه ‌ای پوشش می‌دهند و افزون بر آن، درخواست ‌های مکرر آقای مالکی و اعضای دولتش را برای ادامه حضور ارتش آمريکا در عراق به کلی ناديده می‌گيرند.

به نظر می‌رسد تا زمانی که ايران حوزه منافع مشترک خود را با آمريکا در عراق تعيين نکند، سياست آن در برابر عراق سرگيجه آور خواهد بود

تضاد منافع ايران و آمريکا

تناقض‌های سياست تبليغاتی ايران در برابر بحران عراق، ريشه در ماهيت تناقض‌آميز مسائل و مشکلات خاورميانه دارد.

در اين منطقه از جهان، قدرت‌های بين ‌المللی و منطقه ‌ای هر کدام سياستی را دنبال می‌کنند که در برخی حوزه‌ها با يکديگر همخوانی و در برخی ديگر از حوزه‌ها با هم تعارض دارد.

با چنين شرايطی روش منطقی آن است که هر کشور، مسائل منطقه را به طور موردی تحت توجه قرار دهد و دوستان و دشمنان خود را در همان مورد خاص مشخص کند.

درگيری کلان ايران و آمريکا اما سبب شده است که تفکيک مناسب در مورد مسائل منطقه بويژه از سوی ايران صورت نگيرد و سياست ‌ها صورت تناقض ‌آميز پيدا کند.

به نظر می‌رسد تا زمانی که ايران حوزه منافع مشترک خود را با آمريکا در عراق تعيين نکند، سياست آن در برابر عراق سرگيجه آور خواهد بود.