صادق صبا تحليلگر مسائل ايران در بی بی سی

	هوگو چاوز، معتقد است که کشورش و ایران در يک اتحاد استراتژيک ضد امپرياليستی در مقابل آمريکا قرار گرفته اند

کسی تا چند سال پيش شايد تصور نمی کرد که روزی ايران و ونزوئلا، يکی در خاورميانه و ديگری در آمريکای لاتين، با دو تاريخ و فرهنگ و نظام حکومتی متفاوت، به چنين متحدان نزديکی تبديل شوند.

هوگو چاوز، رييس جمهوری ونزوئلا، معتقد است که کشورش و ایران در يک اتحاد استراتژيک ضد امپرياليستی در مقابل آمريکا قرار گرفته اند.

او يکی ازمعدود رهبران جهان است که در دو سال گذشته هميشه در نهاد های بين المللی از برنامه هسته ای ايران دفاع کرده است و حتی قول داده است که اگر آمريکا به ايران حمله کند با تمام توان از جمهوری اسلامی حمايت کند.

پاسخ ايران به اين حمايت های ونزوئلا متقابلا سخاوتمندانه بوده است.

گفته می شود که جمهوری اسلامی هم اکنون صدها ميليون دلار در اقتصاد ونزوئلا سرمايه گذاری کرده و قرار است آقای احمدی نژاد در اين سفر حدود بيست قرار داد جديد اقتصادی با اين کشور امضا کند.

ايران قرار است مشترکا با ونزوئلا در آن کشور اتوموبيل توليد کند و همچنين در يک پروژه بزرگ استخراج نفت در آن کشور شرکت داشته باشد.

بنابراين آقای احمدی نژاد که برای نخستين بار به آمريکای لاتين سفر می کند در ونزوئلا قدم به کشوری می گذارد که استقبال گرمی از او خواهد شد.

به نظر می رسد آنچه که اين دو کشور در دو سوی کره زمين را به هم نزديک کرده بيشتر، داشتن دشمن مشترکی چون آمريکا است و نه وجود اشتراکات بين آنها.

نظام حکومتی ونزوئلا يک جمهوری غير دينی است و مخالفان هوگو چاوز و حتی طرفداران آمريکا آزادانه در آن کشور فعاليت می کنند ولی نظام سياسی ايران بر اساس حکومت ويژه روحانيون موسوم به ولايت فقيه بنا نهاده شده و به گفته نهادهای مدافع حقوق بشر فشارهای حکومت به منتقدان دولت به خصوص در ماه های اخير افزايش يافته است.

بعضی از صاحب نظران معتقدند که هوگو چاوز اصولا نمی تواند با حکومت های مذهبی همچون جمهوری اسلامی سازگاری داشته باشد و صرفا به اين دليل به جمهوری اسلامی نزديک شده چون به ايران برای مقابله با آمريکا و استفاده از امکانات اقتصادی آن کشور احتياج دارد.

جمهوری اسلامی نيز در بيشتر موارد در سياست خارجی خود مصلحت گرايانه عمل کرده وبا کشورهايی دوست شده که هيچگونه اشتراکی با آنها ندارد.

نزديکی طولانی مدت ايران و سوريه يک نمونه بارز است و همچنين روابط دوستانه ايران و کوبا که يک کشور کمونيستی است ممکن است که تعجب برخی از ناظران امور ايران را بر انگيزد.

ولی آنچه مسلم است آمريکا از نزديکی بيش از پيش جمهوری اسلامی و ونزوئلا ناراضی است و بعضی از سياستمداران آن کشورنگران اند که ممکن است که اين اتحاد ضد آمريکايی به کشورهای ديگر جهان سوم سرايت کند و يک جبهه بزرگ عليه سياست های واشنگتن شکل بگيرد.