پرویز کامیاب دفتر بی بی سی، واشنگتن

	موضع گیری های محمود احمدی نژاد کمک زیادی به نزدیکی اروپا به آمریکا علیه ایران کرد

مايکل اوهنلن کارشناس امور امنيتی و دفاعی در موسسه تحقيقاتی بروکينگز در واشنگتن اين اتحاد قوی اروپا با آمريکا را تا حد زیادی ناشی از موضعگيری های محمود احمدی نژاد رئيس جمهور ايران می داند.

وی می گويد:

صراحتا بگويم که پرزيدنت احمدی نژاد بزرگترين متحد ما در اينجاست. زيرا وقتی او می گويد اسرائيل حق حیات ندارد، هولوکاست اتفاق نيافتاده است و او هيچ اهميتی به قوانين بين المللی و نيز سازمان ملل متحد نمی دهد حتی اروپايی ها هم ناراحت می شوند. مایکل اوهنلن، کارشناس موسسه بروکینگز

"صراحتا بگويم که پرزيدنت احمدی نژاد بزرگترين متحد کننده ما در اينجاست. زيرا وقتی او می گويد اسرائيل حق حیات ندارد، هولوکاست اتفاق نيافتاده است و او هيچ اهميتی به قوانين بين المللی و نيز سازمان ملل متحد نمی دهد حتی اروپايی ها هم ناراحت می شوند. کشورهای اروپايی در بسياری از اختلافات طرف ما را نمی گيرند. آنها به هيچ وجه با نگرش دولت بوش به جهان موافق نيستند. اما اروپايی ها قويا به قوانين و معيارهای بين المللی اعتقاد دارند."

آقای اوهنلن می گويد که اتحاد اروپا و آمريکا عليه ايران آنقدر قوی شده است که در صورت عدم توافق در شورای امنيت، کشورهای غربی از ابزارهای اقتصادی خود برای به تعويق انداختن برنامه های اتمی ايران استفاده کنند.

اما او گمان نمی کند که اين ابزارها چندان موثر باشند:

"شانس زيادی وجود دارد که در آخر آمريکا و اتحاديه اروپا در بيرون از چهارچوب سازمان ملل متحد تحريم هايی را عليه ايران اعمال کنند. اين اقدام تاثيراتی خواهد داشت اما احتمالا اين اثرات به اندازه ای نخواهند بود که بر روی محاسبات ايران تاثير اساسی بگذارند."

اما اگر ديپلماسی شکست بخورد و تحريم های اقتصادی کشورهای غربی هم به نتيجه ای برای حل بن بست اتمی ايران نرسد آيا راه ديگری باقی می ماند؟

مايکل اوهنلن می گويد که اين وضعيت ممکن است راه را نهايتا برای حمله نظامی محدود عليه تاسيسات اتمی ايران باز کند:

من فکر نمی کنم که ما ابزارهای خيلی قوي چندانی در اختيار داشته باشيم. و احتمالا به همين علت هم هست که دولت بوش مشغول بررسی عمليات نظامی عليه تاسيسات اتمی ايران است زيرا اهرم های اقتصادی بسيار ضعيف هستند. مایکل اوهنلن

بسياری از کارشناسان آمريکايی می گويند گرچه حمله نظامی به هيچ وجه راه حل مناسبی نيست اما با توجه به آنکه برنامه های اتمی ايران را برای مدتی به تعويق می اندازد ممکن است دولت بوش نهايتا به آن متوسل شود.