مناقشه اتمی ايران و تاثير آن همسايگان عرب به مناسبت هفته ايران در بی بی سی

	برنامه هسته ای ايران از حمايت عده زيادی از ايرانيان برخوردار است

در اين گزارش ها که در داخل و خارج ايران تهيه شده، تلاش بر اين است که تصويری از جنبه های گوناگون زندگی در ايران از زبان خود ايرانيان و همچنين از زبان تحليگران ارائه شود.

مطلبی که در زير می خوانيد نوشته مجدی عبدالهادی تحليلگر امور جهان عرب در بی بی سی است که نگاهی دارد به مناقشه اتمی ايران و تاثير آن برهمسايگان عرب اين کشور

ترس و تحسين توام با اکراه دو حالتی هستند که نظرکلی بيشتر همسايگان عرب ايران را در مورد يک ايران مسلح به جنگ افزار اتمی بيان می کنند.

بخصوص همسايگان کوچکتر ايران در حوزه خليج فارس از اينکه مبادا روزی در سايه همسايه قدرتمندی زندگی کنند که بمب اتمی دارد، نگران هستند.

برخی ديگر، نگرانی خود را در مورد خطر بروز حادثه ای شبيه چرنوبيل در نيروگاه اتمی بوشهر که به دوبی نزديکتر است تا تهران؛ ابراز کرده اند.

اظهارات اخير مبارک رئيس جمهور مصر درباره نفوذ فزاينده ايران بر جمعيت شيعه مذهب عراق و ديگر کشورهای حوزه خليج فارس نشان دهنده نوع ديگری از هراس در ميان جهان عربِ عمدتاً سنی مذهب است.

پس از انقلاب اسلامی سال ۱۹۷۹ رقابت تاريخی ميان ايران و همسايگان عرب آن شديدتر شد. از آن هنگام تا کنون، حکام عرب از آن بيمناکند که مبادا ايران بخواهد انقلابش را صادر کند. اين ترس يکی از دلايل بروز جنگ ايران و عراق در دهه هشتاد بود.

اما جامعه گسترده تر عرب که همواره با حکومتهای خود مخالفت داشته، رويارويی ايران و غرب را با تحسين دنبال کرده است. بسياری از عربها احساس می کنند که در حاليکه رهبرانشان به خواسته های آمريکا تن در داده اند، تهران روياروی غرب ايستاده است.

البته تهران هم از اين شکاف ميان حکام و مردم عرب آگاه است و هميشه سعی در بهره برداری از آن داشته است. امروزه شعارهای به طرفداری از فلسطين، از تهران بيشتر شنيده می شود تا از هر پايتخت عربی.

در عين حال، سياسيون عرب به ايران شيعی – که به عقيده آنها – می تواند به اولين کشوری در منطقه تبديل شود که می تواند بمب اتمی توليد کند رشک می برند. چرا که اين کاری است که از ايران شيعی برآمده و نه از يک کشور عمدتا سنی مذهب عرب همچون مصر که در زمينه نگرانی درباره اسرائيل - که گمان می رود دارای سلاح اتمی است - سابقه طولانی دارد.