ناهيد کشاورز مشاور امور مهاجران در آلمان

'در آلمان مردم زياد در مورد هوا حرف می زنند'

معروف است که می گويند در آلمان مردم زياد در مورد هوا حرف می زنند و حتی می گويند آدم وقتی کار اداری دارد بهتر است وقتی که هوا آفتابی است مراجعه کند چون شانس اينکه مامور مربوطه خوش اخلاق تر برخورد کند، بيشتر است .

برای ايرانی های ساکن آلمان تنها يک روز است که درخشش آفتاب به طور خاصی اهميت دارد و آنهم سيزده بدر است.

اما هوای آلمان در اوائل ماه آوريل را سخت می توان پيش بينی کرد. کمتر پيش می آيد که در اين فصل تمام روز خورشيد بی دريغ بتابد. با وجود اين هوای نامطمئن، ايرانيان کلن نمی خواهند از بدر کردن نحسی سيزده بگذرند.

امسال در دو نقطه شهر کلن مراسم سيزده بدر برگزار شد. هوای بارانی قبل از ظهر می رفت تا اميد مراسم سيزده بدر را از هزاران ايرانی ساکن اين شهر بگيرد که آفتاب بعد ازظهر بساط از قبل آماده شده را به پارک ها کشاند.

در محل "هاوس ام زه"، در حاشيه شهر کلن، می شود برای ساعاتی بکلی فراموش کرد که اينجا مکانی در آلمان است . موزيک ايرانی با بلندگوها پخش می شود و در کنارش آش رشته است و غذاهای ايرانی .

هماهنگ کننده مراسم نوروزی در کلن  سالهای دراز زندگی در خارج از کشور ايرانيان را لااقل در برگزاری مراسمی از اين دست به هم نزديک کرده است. ارژنگ برهان آزاد

فارسی امروز در اينجا زبان برتر است و باز هم ديد و بازديد های باقی مانده از ايام عيد، که همه آنها از دلتنگی ها و غم غربت می کاهند.

سال قبل در همين محل با ياری هوا چندين هزار ايرانی جمع شده بودند. تنها آنهايی که مراسم "جا گرفتن" را (که در داخل ايران امری عادی است) هنوز به ياد داشتند و صبح زودتر آمده بودند، جای مناسبی برای نشستن پيدا کرده بودند.

نگاه شرکت کنندگان به اين مراسم متفاوت است.

سيزده بدر برای بچه ها تنها يک پيک نيک است که به آن نام خاصی داده اند. برای جوان ها هويت ايرانی هم به آن اضافه می شود و مراسمی است که آنها را از آلمانی ها متفاوت می کند. سيزده بدر برای آنها در زمان حال معنی پيدا می کند در حاليکه برای بزرگتر ها يادآوری خاطرات ايران است و تلاش برای تکرار آنها در مهاجرت. اين جا و آن جا نقلی هم از گذشته است و خاطرات سيزده بدر در ايران .

"ارژنگ برهان آزاد"، سالهاست در شهر کلن مراسم چهارشنبه سوری و سيزده بدر را هماهنگ می کند. او که در انجمن دفاع از حقوق بشر فعاليت می کند و در ضمن از فعالين در مدرسه ای است که به بچه های ايرانی فارسی ياد می دهند، می گويد: "نزديک ۲۶ سال است که مراسم سيزده بدر در کلن برگزار می شود. در 5-4 سال اخير استقبال از آن بيشتر شده است که فکر می کنم دليل آن طولانی تر شدن زمان اقامت ايرانيان در خارج از کشور باشد. سالهای دراز زندگی در خارج از کشور ايرانيان را لااقل در برگزاری مراسمی از اين دست به هم نزديک کرده است."

سيزده بدر در ايران - سيزده بدر برای مهاجران ايرانی مسن تر يادآوری خاطرات ايران است.

آقای برهان آزاد در مورد برخورد شهرداری کلن با برگزاری سيزده بدر می گويد: "در شهرداری کلن کسانی هستند که به واسطه شناختی که از ايران دارند و يا دوستی با ايرانيان آماده اند امکاناتی را در اختيار ما بگذارند. اما ما توقع همياری بيشتری را داريم. روز سيزده فروردين که به گمان خيلی ها نحسی می آورد به واقع سمبل سازندگی و آغاز کار و زندگی تازه ای است .۱۲ روز اول سال که هرکدام نشانه يکی از ماههای گذشته هستند پشت سر گذاشته می شوند و با روز سيزده سال جديد با شروع کار و تلاش آغاز می شود."

مزدک، ۲۲ ساله، از سيزده بدر همانقدر می داند که خانواده اش برای او تعريف کرده اند، خود او دليل برگزاری آن را نمی داند اما از اينکه تعداد زيادی ايرانی دور هم جمع می شوند، خوشحال است.

زن ۶۵ ساله ای که چندسالی است در کلن زندگی می کند معتقد است که سيزده بدر در ايران صفای ديگری دارد که هوا نقش مهمی دارد و در شادی آن همه ايران شريک است .

مراسم سيزده بدر تنها يک سنت ايرانی نيست بلکه برگزاری آن در خارج از کشور به نوعی دفاع از فرهنگ ايرانی است يک مهاجر ايرانی در آلمان

آقای ۴۵ ساله ای که به همراه خانواده اش در سيزده بدر شرکت کرده است، می گويد که مراسم سيزده بدر تنها يک سنت ايرانی نيست بلکه برگزاری آن در خارج از کشور به نوعی دفاع از فرهنگ ايرانی است و توجه دادن آلمانی ها به اين موضوع که برای تطابق درست فرهنگهای مختلف در يک جامعه، کشور ميزبان هم بايد برای شناختن متقابل آنها تلاش کند.

در يک اردوگاه پناهندگان در مرکز شهر کلن، زن جوانی که يک سال است به همراه فرزندش به آلمان آمده از حال و هوای سيزده بدر بدور است. او می گويد:" من ايرانيان زيادی را در شهر نمی شناسم و از برگزاری مراسم و محل آن اطلاع ندارم . هميشه هر وقت مراسمی مربوط به ايرانيان است من بيشتر احسااس تنهائی می کنم و ياد ايران می افتم."

سيزده بدر امسال با روز يکشنبه - تعطيل آخر هفته در کشورهای غربی - مصادف شد.

خورشيد با درخشش دست و دلبازانه خود ( که در اينجا نادر است) ياری کرد که تا غروب آفتاب ايرانيان نحوست سيزده را در هوايی که هنوز از شکفتن شکوفه ها در آن خبری نيست، بدر کنند و حداقل از آن خوشحال باشند که مجبور نبودند امروز سر کار بروند.