فريبا صحرايی، روزنامه نگار در تورنتو

روز سيزده هوا آفتابی شد، دمای 9-8 درجه هوا تعلل برای کسی باقی نگذاشت. همه به طبيعت زده بودند. با سبزه هايی که به آب بسپارند و جشن آب و سبزه را در کنار يکديگر برپا دارند. جمع ايرانيان يا درکنار ساحل و يا در پارک جنگلی"سانی بروک" ( همان لزلی پارک معروف) جمع بود. بساط خورد و خوراک های ايرانی، کباب و منقل و تنقلات. رقص و شادی و بازی هم به راه بود.

شما هم با استفاده از پنجره مقابل، از تجربه های سيزده بدر در شهری که زندگی می کنيد برای ما بگوييد.

	به خانه که بر می گرديم بوی دود گرفته ايم و کباب ايرانی...

اما امسال طبيعت با ما يار بود. از همان اوقات اوليه صبح دومين روز آوريل همه بساط زير انداز و کتری و قوری و آب و ذغال و... را برداشته و راهی شدند. هم از شمال و هم از جنوب.

برای ديدن عکس هايی از سيزده بدر در تورنتو، اينجا را کليک کنيد

برای خواندن مطلبی درباره سيزده بدر در آلمان اينجا را کليک کنيد

ساحل "سان ست بيچ" و پارک لزلی انگار جای سوزن انداختن نداشت. پارک سانی بروک ميعادگاه ايرانيان مقيم تورنتو که نزديک به ۷۰ هکتار از منطقه دره ای واقع در شرق تورنتو را پوشانده ، از پايين تا بالا به تصرف ايرانيان آمده بود.

دود ذغال وبوی کباب همه جا را برداشته بود. طرف های ظهر نيروهای پليس مدخل ورودی پارک را از خيابان لزلی بستند. اگر چه هنوز تا پر شدن ظرفيت پارکينگ ها خيلی مانده بود و معلوم نشد که چرا پليس تورنتو با نصب تابلوی ظرفيت تکميل عده زيادی را ازدم دربرگرداند و خيلی ها را به زحمت انداخت؟

به هر حال، آنها که دير جنبيده بودند نا چار بودند تا پای پياده با تلی از وسايل و اثاثيه وارد پارک شوند. راه بندان خيابان هم که توجه هر رهگذری را جلب می کرد، بويژه با وجود پرچم های سه رنگ ايران و سبزه های عيد روی سقف و در و پيکر اتومبيل ها.

از آنجا که پارک های تورنتو در اوقات سرد سال کم رونق اند و سرد، ديروز خيلی آمادگی پذيرايی از اين جمعيت عظيم را نداشتند. مشکل کمبود توالت ودستشويی و بسته بودن سرويس های بهداشتی در بعضی مناطق، صف های طويلی را ايجاد کرده بود. انگار مسوولان شهری پيش بينی اين همه آدم را در يک روز نکرده بودند.

گروههای کوچک و بزرگ تشکل های ايرانی هم سيزده را دسته جمعی با اعضايشان بدر کردند. گروه "ايرانيان تورنتو"، "جامعه کردهای مقيم تورنتو "، "خانه کرد" و...همه بودند.

بعضی هم خيلی سازمان دهی شده به دامان طبيعت پناه آورده بودند. با برنامه ريزی و تسهيلات لازم سيزده بدری. مثل گروه کردهای مقيم تورنتو که تا کباب و ميز و صندلی و نوشيدنی های لازم را همراه با آهنگ های شاد کردی در شمالی ترين منطقه پارک تدارک ديده بودند آنچنان که. در سواحل شمال شرقی تورنتو هم "ايرانيان تورنتو" با دعوت رسمی و فراخوان عمومی جشن پايانی نوروز ۸۵ را رونق داده بودند. رقص و شادی و جشن.

بانزديک شدن به غروب آفتاب، هوا رفته رفته رو به سردی می گذاشت، اما انگار کسی نمی خواست به خانه برگردد. بويژه بچه ها و جوان ترها. حالا که آفتابی در کار نبود، رقص و بازی و دستی بر روی آتش گرفتن بهترين راه گرم شدن بود.

سيزده که تمام شد، سبزه های ايرانی را می ديدی که به آب سپرده شده بود: از ساحل درياچه تورنتوگرفته تا آب راهه های پارک لزلی، به خانه که بر می گرديم بوی دود گرفته ايم و کباب ايرانی.