جمشيد برزگر

	اکبر هاشمی رفسنجانی، در نشست مجلس خبرگان رهبری خواستار وحدت ملی شد، اما توضيح نداد که چنين امری چگونه بايد تحقق يابد

وی که همزمان نايب رييس مجلس خبرگان است، روز چهارشنبه 8 مارس در نشست رسمی مجلس خبرگان رهبری گفت:"اگر متفرق شويم، مشاجره داشته باشيم، به يکديگر تهمت بزنيم و همديگر را ضايع کنيم و يا اينکه حتی سکوت کنيم، انسجام ملی شکسته خواهد شد."

آقای رفسنجانی، بدون آنکه به فرد يا گروه خاصی اشاره کند، در عين حال گفت نمی توان زمينه های انسجام ملی را ايجاد نکرد، اما توقع وحدت و انسجام ملی را داشت.

به گفته وی، منافع نظام و انقلاب اسلامی نبايد تحت الشعاع منافع باندی، حزبی و جناحی قرار بگيرد، زيرا خيلی ها در دنيا چشم اميد به انقلاب اسلامی دوخته اند و نبايد کاری کرد که اميد آنها به ياس مبدل شود.

بحث درباره تفاهم، وحدت و انسجام همه نيروهای درون حاکميت بحث تازه ای نيست، اما به رغم همه تاکيداتی که در اين زمينه شده در عمل، چنين امری به دليل تفاوت ها و تضادهای موجود بين ديدگاه ها و منافع طيف های مختلف قدرت، هيچ گاه عينيت نيافته است.

اظهارات اکبر هاشمی رفسنجانی درباره وحدت و انسجام ملی، در عين حال حاوی انتقادهای گذشته وی نسبت به عملکرد محمود احمدی نژاد و هواداران وی در دوران رقابت های انتخاباتی و پس از آن است.

اگرچه هر يک از گروه ها و جناح ها درون حاکميت تلقی و دريافتی متفاوت از مساله وحدت ملی داشته اند،اما در عين حال، عمدتا بر سر اين موضوع اتفاق نظر دارند که دامنه چنين وحدتی تنها بايد تا نيروهايی گسترش يابد که در جمهوری اسلامی خودی محسوب می شوند

آقای رفسنجانی و حاميان وی، که در دور دوم نهمين دوره انتخابات رياست جمهوری در مقابل محمود احمدی نژاد شکست خوردند، رييس جمهوری جديد و گروه های پشتيبان او را به تخريب چهره رقبا متهم کردند.

وی پس از اعلام نتايج انتخابات نامه ‌ای خطاب به مردم ايران منتشر کرد و از "هزينه‌ های ده ها ميلياردی از بيت المال" سخن گفت که برای "تخريب ظالمانه" او و بستگانش هزينه شده و همچنين از "دخالت نامشروع و سازماندهی شده با استفاده از امکانات نظام" در انتخابات شکايت کرد.

آقای رفسنجانی در اين نامه نوشت که بنا ندارد شکايت خود را به داورانی ببرد "که نشان دادند نمی‌ خواهند يا نمی ‌توانند کاری بکنند"، بلکه اين شکايت را در "دادگاه عدل الهی" مطرح خواهد کرد.

با اين همه، حتی پس از استقرار دولت جديد، دو طرف به جدال لفظی و انتقادهای خود ادامه دادند و در مواردی به صراحت انگشت اتهام را به سوی هم نشانه گرفتند.

اکنون آقای رفسنجانی در حالی که از ضرورت انسجام و وحدت ملی سخن می گويد، همزمان تاکيد می کند که نمی تواند قبول کند که کسی که به گفته وی، نزديک به 30 سال به نظام خدمت کرده بد نام شود و بعد از انسجام ملی هم صحبت شود.

به نظر می رسد از نگاه کسانی مانند اکبر هاشمی رفسنجانی، آنچه ضرورت انسجام و وحدت ملی را ايجاب کرده، وجود دشمن خارجی و خطری است که حاکميت را تهديد می کند نه ضرورت های داخلی و اهميت يافتن موضوعاتی مانند مشارکت دادن همه نيروهای سياسی موجود در جامعه در فرآيندهای تصميم گيری

به گفته وی، اگر بنا باشد نيروها صرف طرد کردن و از ميدان به در کردن و بد نام کردن نيروهای انقلاب شود، خطر بزرگی انقلاب را تهديد می کند.

اگرچه آقای رفسنجانی، حتی سياست سکوت اصلاح طلبان درون حاکميت را در شرايط کنونی و بالا گرفتن بحران هسته ای به سود انسجام ملی ندانسته، اما در عين حال، راهکاری نيز برای تحقق اين هدف ارايه نکرده است و تنها به دادن اين هشدار بسنده کرده که بايد با حفظ وحدت، دشمن را در رسيدن به اهدافش ناکام گذارد.

آقای رفسنجانی با اشاره به اينکه بحث فعاليت های هسته ای جمهوری اسلامی به نقطه داغ خود رسيِده، تاکيد کرده امروز هر تصميمی گرفته شود و اين پرونده چه در آژانس بين المللی انرژی اتمی بماند و چه به جای ديگری برود، بايد داشته های خود را حفظ و انسجام ملی را تقويت کرد.

به اين ترتيب، به نظر می رسد از نگاه کسانی مانند اکبر هاشمی رفسنجانی، آنچه ضرورت انسجام و وحدت ملی را ايجاب کرده، وجود دشمن خارجی و خطری است که حاکميت را تهديد می کند نه ضرورت های داخلی و اهميت يافتن موضوعاتی مانند مشارکت دادن همه نيروهای سياسی موجود در جامعه در فرآيندهای تصميم گيری.

در سال های اخير، اگرچه هر يک از گروه ها و جناح ها درون حاکميت تلقی و دريافتی متفاوت از مساله وحدت ملی داشته اند،اما در عين حال، عمدتا بر سر اين موضوع اتفاق نظر دارند که دامنه چنين وحدتی تنها بايد تا نيروهايی گسترش يابد که در جمهوری اسلامی خودی محسوب می شوند.