مدت زمانی که گروه بين المللی بحران برای تعليق غنی سازی اورانيوم در ايران پيشنهاد کرده پنج تا هفت سال است

اين گروه به اين نتيجه رسيده که در شرايط کنونی واقعگرايانه ترين راه حل برای اين مسئله اين است که حق ايران در غنی سازی اورانيوم به رسميت شناخته شود، به شرط اينکه غنی سازی اورانيوم در خاک اين کشور اولاً چند سال به تعويق بيفتد، ثانياً در مقياس محدود انجام گيرد و ثالثاً نظارت سختگيرانه ای بر آن اعمال شود به اين گونه که تأسيسات اتمی ايران پی در پی به صورت سرزده و گسترده مورد بازرسی قرار گيرد.

مدت زمانی که گروه بين المللی بحران برای تعليق غنی سازی اورانيوم در ايران پيشنهاد کرده پنج تا هفت سال است.

اين گروه پيشنهاد داده است که برای راضی کردن ايران به پذيرش چنين راه حلی، اتحاديه اروپا موافقتنامه ای برای همکاری تجاری با ايران منعقد کرده، شرکتهای اروپايی را تشويق به سرمايه گذاری در صنعت گاز ايران کند و به آنان اجازه دهد در طرحهای هسته ای اين کشور مشارکت داشته باشند.

آمريکا نيز بايد دست از تهديد ايران بردارد و گامهايی در جهت تفاهم و تعامل امنيتی در منطقه برداشته، اقدامات لازم را برای پشتيبانی از ابتکارهای اقتصادی اتحاديه اروپا در قبال ايران اتخاذ کند.

بنابر گزارش جامع گروه بين المللی بحران، اين طرح ميان شخصيتها و گروههای سياسی داخل ايران نيز طرفدارانی دارد و برخی منابع از اکبر هاشمی رفسنجانی، رئيس مجمع تشخيص مصلحت ايران به عنوان يکی از طرفداران پنهان چنين راه حلی ياد کرده اند.

گروه بين المللی بحران از اتحاديه اروپا، روسيه و چين خواسته است که اگر ايران طرح تعليق موقت غنی سازی اورانيوم را نپذيرد از سياست تحريم ايران در شورای امنيت سازمان ملل متحد حمايت کنند.

گروه بين المللی بحران اذعان می کند که تحريم راه حل مسئله هسته ای ايران نيست اما از آن می توان به عنوان اهرم فشاری بر اين کشور استفاده کرد تا به تعويق افتادن حق غنی سازی اورانيوم را بپذيرد

سياست تحريمی که اين گروه پيشنهاد داده به گونه ای مرحله بندی شده طراحی شده است بدين ترتيب که در آغاز، فروش يا انتقال فناوريهای اتمی و نظامی يا فناوريهايی که در صنايع اتمی و نظامی کاربرد داشته باشند و همچنين فروش سلاحهای متعارف به ايران ممنوع شود.

در مرحله دوم تحريم پيشنهادی گروه بين المللی بحران، موافقتنامه های تازه اقتصادی که با ايران بسته شده بايد به حال تعليق در آيد و سرمايه گذاری در صنعت نفت و گاز ايران و زيرساخت اقتصادی اين کشور ممنوع گردد.

در مرحله بعدی، صدور فرآورده های نفتی به ايران و خريد فراورده های غيرنفتی از اين کشور محدود می شود.

نهايی ترين مرحله تحريم به پيشنهاد گروه بين المللی بحران اين است که مجموعه ای از مقررات و اقدامات عملی اتخاذ شود به طوری که امکان انتقال فناوری اتمی يا فناوريهايی دارای کاربرد اتمی به ايران از راه های زمينی، هوايی يا دريايی وجود نداشته باشد.

گروه بين المللی بحران در مقابل انتقادهايی که نسبت به مؤثر بودن سياست تحريم ايران، آن هم با توجه به شرايط کنونی بازار نفت و روابط گسترده تجاری آن با روسيه، چين و هند مطرح می شود استدلال می کند که تحريم ايران حتی با وجود چنين عواملی، به اين کشور ضربه می زند و تهديد ايران به تحريم بر متعادل کردن رفتار رهبران اين کشور مؤثر است.

در گزارش اين گروه بر اظهارنظر برخی تحليلگران تکيه شده که ايران را وابسته به واردات فراورده های نفتی، بويژه بنزين می دانند و معتقدند که ممنوعيت ورود فراورده های نفتی به ايران اقتصاد اين کشور را از کار می اندازد.

گروه بين المللی بحران در عين حال اذعان می کند که تحريم راه حل مسئله هسته ای ايران نيست اما از آن می توان به عنوان اهرم فشاری بر اين کشور استفاده کرد تا به تعويق افتادن حق غنی سازی اورانيوم را بپذيرد.

اين گروه پيش بينی کرده است که اگر حل بحران هسته ای ايران از طريق ديپلماتيک امکانپذير نشود، ايران وضعيتی همچون کره شمالی خواهد يافت که پيامدهای خطرناک و غيرقابل پيش بينی در منطقه خواهد داشت و حتی می تواند باعث شود که با ايران همچون عراق برخورد نظامی پيشگيرانه صورت گيرد.