آنچه که مسلم است اين است که برنامه هسته ای ايران و مجادلات بين المللی در مورد آن به اتمام نرسيده است اما قطعنامه اخير آژانس وضعيت را وارد مرحله جديدی کرده است

اما مرزبنديها و راه کارهای دپيپلماتيک هنوز واضح نیست؛ و به عبارت ديگر نمی توان پيروز واقعی را در اين قطعنامه مشخص کرد.

به گفته ناظران با وجوديکه که قطعنامه تصويبی راه را برای ارجاع پرونده اتمی ايران به شورای امنيت هموار کرد اما کشورهای غربی نتوانستند امتیاز مورد نظرشان را به دست بیاورند و ایران هم نتوانست آنطور که می خواست بدون مشکل و عواقب بعدی احتمالی از این موضوع خلاص شود.

شورای حکام آژانس بين المللی انرژی اتمی در نشست خود به این تصمیم رسیدند که ایران در حيطه تعهدات خود در قبال آژانس پيمان معاهده منع گسترش سلاحهای اتمی مرتکب "قصورها و تخطی های" زيادی شده است.

در اين قطعنامه تاکيد شده است که در مورد مقاصد برنامه هسته ای ايران "بی اعتمادی" وجود دارد و بنابر اين "موضوع در صلاحيت شورای امنيت خواهد بود."

اما از سوی ديگر در اين قطعنامه هيچگونه تاريخی برای ارجاع پرونده به شورای امنيت عنوان نشده است؛ که اين خود میتواند به معنی باز بودن راه مذاکره باشد.

با توجه به وضعيت موجود به نظر می رسد همچنان هفته ها و شايد ماهها مشاجره برای عملی شدن قطعنامه درپيش خواهد بود.

برخی از تحليلگران معتقدند که اين عدم انسجام در شورای حکام شايد نوعی پيروزی اگرچه در مقياس کوچک برای ايران تفسير شود. به عبارتی اعضای شورای حکام آژانس نتوانستند در جلسه روز شنبه (24 سپتامبر) به اجماع کامل در خصوص ايران دست يابند.

اما در عين حال همين تحليلگران معتقدند آنچه را که می توان پيروزی غرب در نشست شورای حکام دانست شايد اين است که چين، روسيه و پاکستان به قطعنامه رای ممنتع دادند و هند به صف مخالفان ايران پيوست. اين کشورها از روابط خوبی با ايران برخوردارند و ايران برای جلب حمايت آنها بسيار تلاش کرده بود؛ تا جاييکه شايد به رای منفی آنها اميدوار بود.

اما در عين حال نبايد فراموش کرد که نفقش اصلی چين و روسيه، در شورای امنيت است. هر دو کشور از اعضای دارای حق وتوی شورای امنيت هستند و روابط بسيار نزديکی با ايران دارند.

روسيه در حال همکاری با ايران برای ساخت يک نيروگاه اتمی است و چين نيز از ايران نفت وارد می کند.

بنابر اين، بدون شک در رای گيری در مورد مسايل هسته ای ايران در شورای امنيت، اگر قضيه به آنجا بکشد، چين و روسيه می توانند موانعی برای غرب ايجاد کنند.

به هرحال آنچه که مسلم است اين است که برنامه هسته ای ايران و مجادلات بين المللی در مورد آن به اتمام نرسيده است اما قطعنامه اخير آژانس وضعيت را وارد مرحله جديدی کرده است.