|
نگرانيهای گروه بين المللی بحران از احمدی نژاد | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
گروه بين المللی بحران که نهادی پژوهشی با هدف حل بحران و جلوگيری از بروز آن در نقاط مختلف جهان است، با انتشار گزارشی بيست صفحه ای از انتقال قدرت در ايران به محمود احمدی نژاد، رئيس جمهور تازه اين کشور ابراز نگرانی کرده است. اين گروه که در بروکسل، پايتخت بلژيک استقرار دارد در گزارش خود نوشته که با توجه به شهرتی که آقای احمدی نژاد دارد، عملکرد گذشته او و افرادی که گردش جمع شده اند، آغاز رياست جمهوری او بر ايران بازگشتی به سالهای آغازين پس از پيروزی انقلاب ايران تلقی می شود که مشخصه آن، آرمانگرايی بيشتر، عملگرايی کمتر و ضديت با آمريکاست. اين گروه در عين حال به غرب و بويژه آمريکا توصيه کرده که نتيجه گيری شتابزده و اقدام بر اساس آن نادرست است و توضيح داده که ايران را نهادهای پيچيده و مراکز قدرت متعددی که با يکديگر رقابت دارند اداره می کنند و سنت ديرينه اين نهادها مراکز اين است که ثبات وضع موجود را به تغيير ترجيح می دهند. گروه بين المللی بحران همچنين بر توضيح خود افزوده که با روی کار آمدن محمود احمدی نژاد هيچ تغيير بنيادی روی نداده؛ نه تنها حکومت ايران در آستانه سقوط قرارنگرفته، بلکه برگه های مؤثری در قبال عراق و مسائل هسته ای به دست آورده و اگر شانسی برای تغيير رفتار ايران در صحنه جهانی وجود داشته باشد، تنها از طريق همکاری جدی اتحاديه اروپا و آمريکا و تلاش آنان برای مذاکره و تعامل با ايران خواهد بود. شخصيت محمود احمدی نژاد در گزارش گروه بين المللی بحران، رمزآلود توصيف شده است، چراکه به عقيده اين گروه، باورهای رئيس جمهور تازه ايران در حد تکان دهنده ای انتزاعی است اما او می کوشد باورهای خود را چندان آشکار نکند. مبنای نتيجه گيری اين گروه در مورد باورهای آقای احمدی نژاد، موضعگيريهای افرادی در سپاه پاسداران، بسيج، ائتلاف آبادگران و ديگر کسانی است که در جريان انتخابات رياست جمهوری ايران به نفع وی فعاليت کردند و ديدگاههايشان در زمينه مسائل اجتماعی محافظه کارانه و در زمينه مسائل بين المللی، پرخاشگرانه بوده است، تا آنجا که برخی از آنها حتی از اقدامات خشونت آميز در خارج از ايران اعلام حمايت کرده اند. گروه بين المللی بحران از سوی ديگر نگاهی انتقادآميز به برخی ناظران در آمريکا کرده که پيش از انتخابات رياست جمهوری ايران مدعی بودند به دليل اينکه تصميمگيريهای اصلی در ايران به عهده نهادهای غيرانتخابی است، پيروزی اصلاح طلبان در انتخابات تغيير چندانی ايجاد نخواهد کرد اما با پيروزی محمود احمدی نژاد بلافاصله نسبت به خطر چرخش ايران بسوی راستگرايی هشدار دادند. در گزارش اين گروه تأکيد شده که با توجه به نظام سياسی ايران، اگر در دوران رياست جمهوری محمود احمدی نژاد تغييری در امور داخلی اين کشور پديد بيايد، تغييری حاشيه ای خواهد بود که برای برانگيختن اعتراض جامعه جهانی کافی نخواهد بود اما در صحنه سياست خارجی، شيوه ای که احتمال می رود دولت آقای احمدی نژاد در پيش بگيرد، سياستی پرخاشگرانه خواهد بود که حتی در کوتاه مدت امکان برانگيختن تنش با آمريکا و احتمالاً اتحاديه اروپا را خواهد داشت. گروه بين المللی بحران در عين حال در گزارش خود خاطر نشان ساخته است که بخش عمده بدبينی که نسبت به سياست خارجی دولت محمود احمدی نژاد مربوط می شود به آمريکا مربوط می شود وگرنه در زمينه سياست ايران در قبال برنامه هسته ای خود و همچنين قضيه عراق، تقريباً به يقين می توان گفت که در آينده قابل پيش بينی، تغيير چندانی مشاهده نمی شود. در اين گزارش، مخالفت آقای احمدی نژاد به لزوم بهبود روابط با آمريکا به عنوان تقويت کننده موضع آن دسته از دولتمردان آمريکايی قلمداد شده که از ديرباز به اتخاذ موضع سلب مشروعيت از حکومت ايران اعتقاد دارند و بر اين باورند که تعامل و مذاکره مستقيم با ايران تنها به تحکيم پايه های حکومتی سرسخت و غيردموکراتيک در اين کشور کمک می کند. گروه بين المللی بحران در اين ميان تأکيد کرده است که دست کم در مورد دو قضيه بحران هسته ای و مسئله عراق، ايران و آمريکا راهی جز آن ندارند که يا راه تعامل و مذاکره در پيش بگيرند، يا روياروی هم قرار بگيرند يا اينکه هر دو راه را برگزينند. اين گروه همچنين تأکيد کرده که غرب نمی تواند در روابط خود با محمود احمدی نژاد نحوه پيروزی او را در انتخابات رياست جمهوری که به دنبال رد صلاحيت گسترده صدها نامزد، از جمله زنان و همچنين اتهامات جدی تخلفات انتخاباتی صورت گرفت ناديده بگيرد. گروه بين المللی بحران حکومت ايران را حکومتی در حال سقوط ندانسته و با تأکيد بر لزوم احيای جنبش اصلاحات در اين کشور خاطر نشان ساخته که انتخابات رياست جمهوری ايران با وجود انتقاداتی که نسبت به آن مطرح است در مقياس منطقه ای، انتخاباتی رقابتی و برخوردار از مشارکت قوی مردمی بوده که انتخابهای گسترده ای پيش رو داشتند و بيشتر بر اساس معيارهای اقتصادی دست به انتخاب زدند، نه نيازهای سياسی. بنابر گزارش اين گروه جای ترديد وجود ندارد که اکثريت گسترده ای از مردم ايران خواهان اصلاحاتند اما در حال حاضر آنها بيشتر به دنبال رفاه خود هستند و محمود احمدی نژاد هم بر همين نکته انگشت گذاشته است، در حالی که اصلاح طلبان در مقابل، دچار تشتتند و نمی توانند راهی برای سهم جستن در نظام سياسی بيابند که به طرد آنان از اين نظام نينجامد. گروه بين المللی بحران اصلاح طلبان ايران را گروهی فاقد سازماندهی و رهبری خوانده است که سابقه ای از هشت سال بی برنامگی و ناتوانی از درک دغدغه های روزمره مردم دارند. اين گروه به آمريکا هشدار داده که روی نارضايتی عمومی در ايران حساب بازنکند و تصور نکند که خشم عمومی از حکومت می تواند به سازماندهی حرکتی اعتراضی بينجامد که باعث سقوط حکومت کند، چراکه در صورت حساب باز کردن روی اين فرضيه به قماری خطرناک زده است. توصيه گروه بين المللی بحران به آمريکا اين است که با همکاری اتحاديه اروپا راه تعامل با ايران را در زمينه موضوع هسته ای در پيش بگيرد تا هم از بروز بحران جلوگيری کند و هم اينکه حداقل نتيجه ای که می تواند بگيرد اين است که از اين طريق می تواند اهداف ايران را از برنامه هسته ای خود بيازمايد. تهديد ايران به از سرگيری فراوری اورانيوم در تأسيسات اتمی اصفهان از نظر اين گروه شاهدی از ناکارآمد بودن شيوه ای ارزيابی شده که هم اکنون در قبال برنامه هسته ای ايران در پيش گرفته شده است. راه حل اين گروه در قبال مسئله هسته ای ايران اين است که به جای کشاندن موضوع به شورای امنيت سازمان ملل متحد، به اين کشور اجازه داده شود در سطحی کوچک و محدود و تحت نظر بازرسان بين المللی يا مديريت مشترک ايرانی - بين المللی به غنی سازی اورانيوم بپردازد. در مورد عراق هم گروه بين المللی بحران به آمريکا توصيه کرده است که باب گفتگو با ايران را بازکند تا از اين طريق بتواند امکان دستيابی به ثبات در عراق را به حداکثر برساند، چراکه به باور اين گروه، چه ايران در قبال عراق با آمريکا همکاری بکند و چه نکند، مقاومت در قبال ارتش آمريکا در عراق ادامه خواهد يافت اما مشارکت ايران در اين زمينه می تواند به صورت چشمگيری از دشواری رويارويی با اين مقاومت بکاهد. گروه بين المللی بحران همچنين خاطر نشان ساخته است که تعامل آمريکا و اتحاديه اروپا با ايران به معنی در پيش گرفتن روند سازشکاری با اين کشور و بی اعتنا بودن به نقض حقوق بشر در اين کشور نيست و در اين زمينه نيز نخستين آزمونی که دولت محمود احمدی نژاد در پيش دارد، حل موضوع اکبر گنجی، روزنامه نگار زندانی است که وضع جسمی او در نتيجه اعتصاب غذا به شکل خطرناکی به وخامت گرائيده و آزادی او می تواند پيامی نمادين از جانب دولت آقای احمدی نژاد تلقی شود. |
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||